Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2022 r., VIII SA/Wa 1058/21

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2022 r., VIII SA/Wa 1058/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie

2 Pismem z [...] listopada 2021 r. A. K. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] września 2021 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

4 Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

5 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm; dalej: "ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 Rozpatrując zatem wniosek strony złożony w trybie powołanego wyżej przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, które stanowią: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, jak przyjmuje się jednolicie w orzecznictwie sądów administracyjnych, przedmiotem ochrony tymczasowej przewidzianej w powyższym przepisie mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny

7 lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny

8 z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 142/11 oraz z 26 września 2013 r., sygn. akt II OZ 791/13; dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://cbois.nsa.gov.pl). Nadto zasadą jest, że przymiotu wykonalności nie posiadają akty administracyjne odmowne (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1432680).

9 Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania

10 lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12). Przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienia NSA: z 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 805/04, z 14 października 2021 r. sygn. akt III FZ 657/21).

11 Odnosząc powyższe rozważania do realiów rozpoznawanej sprawy dostrzec należy, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji

12 w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zdaniem Sądu, zaskarżone rozstrzygniecie nie stwierdza ani nie tworzy zatem po stronie skarżącej uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania). Oznacza to więc, że nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa.

13 W związku z tym, że postanowienie to nie podlega realizacji (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego), a także nie nakłada na stronę obowiązków i nie powoduje skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, wniosek o wstrzymanie jego wykonania nie może być uwzględniony.

14 Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

15 na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł, jak w sentencji.