Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2007 r., I SAB/Wa 162/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2007 r., I SAB/Wa 162/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie WSA Emilia Lewandowska Asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi J. O. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości 1. zobowiązuje Prezydenta [...] W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku J. O. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...] i ulicy [...] - w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. zasądza od Prezydenta [...] W. na rzecz J. O. kwotę 355 (trzysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 J. O. w dniu 27 lipca 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzuciła Prezydentowi W. bezczynność w rozpoznaniu jej wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W. przy ul. [...] i ul. [...] (D. ul. [...]) ozn. "[...]". W uzasadnieniu skargi podała, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] zobowiązało Prezydenta W. do załatwienia wniosku skarżącej do dnia 1 sierpnia 2005 r. Pismem z dnia 12 sierpnia 2005 r. Prezydent W. poinformował skarżącą, jakie czynności muszą poprzedzić wydanie decyzji i wskazał koniec pierwszego kwartału 2006 r. jako termin załatwienia sprawy. Skarżąca podała, że pomimo upływu tego terminu sprawa nie została zakończona.

3 Prezydent W., w odpowiedzi na skargę, wyjaśnił, że przedmiotowa nieruchomość objęta była planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta W., zatwierdzonym uchwałą Nr XXXV/199/92 Rady m. st. Warszawy z dnia 28 września 1992 r. (Dz. Urz. Woj. War. Nr 15 z dnia 15 października 1992 r.), który z dniem 1 stycznia 2004 r. utracił ważność z mocy art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717). Organ podał, że w dniu 18 czerwca 2007 r. uzyskano z Biura Architektury i Zagospodarowania Przestrzennego Urzędu W. przebieg projektowanych linii rozgraniczających ul. [...] i ul. [...]. Linie te – zdaniem organu – są niezbędne do ustalenia granic gruntu pochodzącego z dawnej nieruchomości hipotecznej, w stosunku do którego będzie można ustanowić prawo użytkowania wieczystego na rzecz następców prawnych dawnego właściciela. W związku z tym zostało zlecone opracowanie dokumentacji geodezyjno-prawnej mającej na celu wydzielenie działek gruntu z dawnej nieruchomości. Organ wyjaśnił także, że do wydania decyzji konieczne będzie zlecenie rzeczoznawcy majątkowemu wykonania elaboratu szacunkowego określającego wartość gruntu, na podstawie której zostanie ustalona opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego. W związku z powyższym Prezydent W. wniósł o uznanie skargi za nieuzasadnioną.

4 Do akt sprawy wpłynęło pismo skarżącej z dnia 5 listopada 2007 r., w którym podniosła, że nie ma związku pomiędzy utratą ważności planu zagospodarowania przestrzennego z 1992 r. ani pracami nad nowym planem zagospodarowania przestrzennego a ustaleniem granic gruntu pochodzącego z dawnej nieruchomości hipotecznej. Przeszkodą nie są też granice linii rozgraniczających ulic, przy których położona jest nieruchomość. Wskazała również, że o konieczności sporządzenia mapy podziałowej organ informował ja już w piśmie z dnia 12 sierpnia 2005 r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

7 Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie albo, gdy wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999, s. 63). Bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.

8 Przedmiotowa sprawa dotyczyła bezczynności Prezydenta W. polegającej na niewydaniu decyzji o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] i ul. [...] (d. ul. [...]) na rzecz skarżącej.

9 Zgodnie z przepisem art. 35 § 3 k.p.a. jest dopuszczalne w sprawie skomplikowanej jej załatwienie w terminie dwóch miesięcy licząc od dnia wszczęcia postępowania i z tego powodu organ był uprawniony do dłuższego niż jeden miesiąc rozpoznawania sprawy.

10 Z akt sprawy wynika, że na okoliczności wskazane w odpowiedzi na skargę, tj. konieczność sporządzenia mapy sytuacyjnej i wyłonienia rzeczoznawcy majątkowego, Prezydent W. powoływał się już w pismach z dnia 19 maja 2005 r. i 12 sierpnia 2005 r. nr [...]. Wskazać przy tym należy, że termin załatwienia niniejszej sprawy określony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w postanowieniu z dnia [...] maja 2005 r., jak i określony przez Prezydenta W. (koniec pierwszego kwartału 2006 r.), nie został dotrzymany.

11 W ocenie Sądu, nawet jeśli postępowanie administracyjne jest szczególnie skomplikowane, kilkuletnia zwłoka organu w załatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., nie jest usprawiedliwiona.

12 Ze względu na to, że przedmiotowe postępowanie nie zostało zakończone w terminie, Sąd uznał skargę na bezczynność Prezydenta W. za uzasadnioną i z mocy przepisu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji wyroku.