Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2016 r., I SAB/Wa 1386/16

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2016 r., I SAB/Wa 1386/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 29 września 2014 r., oddala skargę.

Uzasadnienie

2 T.G. pismem z dnia [...] lipca 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, na "dyrekcję ośrodka pomocy społecznej na naruszenie dobrego imienia, dóbr osobistych, opieszałość (...) utrudnianie i nie wydawanie żadnej odpowiedzi na składane wnioski (...)".

3 Wobec niejasności treści skargi, oraz wątpliwości, co do rzeczywistych zamiarów skarżącej, pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. Sąd wezwał wyznaczonego w sprawie pełnomocnika z urzędu skarżącej, adw. M.G. do sprecyzowania przedmiotu skargi T.G.

4 Pismem z dnia 16 marca 2016 r. wezwanie ponowiono wskazując, że przedmiotem skargi może być jedynie konkretna sprawa administracyjna, a nie jak wskazał pełnomocnik o odpowiedzi na wezwanie, całokształt działań organu administracji.

5 W dniu [...] kwietnia 2016 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika, w którym wskazano, że przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia [...] września 2014 r. dotyczącego wsparcia finansowego na miesiąc październik 2014 r. poprzez refundację: bonów do baru "[...] ", leków, zrobienie zdjęć do dowodu osobistego w wysokości [...], kosztów pralni w wysokości [...], biletu miesięcznego w wysokości [...],. karty telefonicznej w wysokości [...], środków higienicznych w wysokości [...],. zakupu żywności w wysokości [...], farby do malowania ścian w wysokości [...],. zakupu szafek ściennych oraz stojących do kuchni w wysokości [...], zakupu szafek i łóżka do sypialni w wysokości [...], zakup żyrandoli w wysokości [...], zakup żarówek do oświetlenia mieszkania w wysokości [...], wyjazdu rehabilitacyjnego w wysokości [...], wymiany zamka w skrzynce pocztowej oraz wydanie kserokopii wywiadów środowiskowych od stycznia do września 2014 r. jak również wydanie zaświadczenia dotyczącego osoby pracownika socjalnego przypisanego do Skarżącej.

6 Pełnomocnik skarżącej wskazała, że strona nie otrzymała do dnia dzisiejszego od organu administracji żadnej odpowiedzi dotyczącej wniosku złożonego w dniu [...] września 2014 r., dlatego też po kilku miesiącach bezczynności organu, złożyła [...] listopada 2014 r. zażalenie do SKO w Warszawie.

7 W odpowiedzi na powyższe doprecyzowanie skargi Prezydent [...] wskazał, wniosek strony skarżącej z dnia [...] września 2014 roku (l.dz. [...]) został rozstrzygnięty decyzjami administracyjnymi z dnia [...] października 2014 roku nr: [...]. Decyzje zostały skutecznie doręczone T.G. dnia 19 listopada 2014 roku.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

9 Skarga jest bezzasadna.

10 W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

11 Stosownie do treści art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

12 Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanych przepisów, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r. poz. 267) – powołana dalej jako: "k.p.a.". Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.

13 Oceniając merytorycznie zasadność skargi należy podkreślić, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo ustanowionego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt z jakich powodów dany akt administracyjny nie został wydany, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Okoliczności, jakie spowodowały zwłokę organu oraz jego działania w toku rozpoznania sprawy (jak też zaniechanie) oraz stopień przekroczenia terminów mają natomiast znaczenie przy ocenie przez Sąd, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a., czy też nie.

14 Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...].

15 Z akt sprawy wynika bowiem bezspornie, że Prezydent [...] rozpoznał wnioski skarżącej zawarte w piśmie z dnia [...] września 2014 r. r. i w dniu [...] października 2014 r. wydał decyzje odmowne w kwestii nr: [...] - zasiłku celowego na leki, [...] - zdjęcia do dowodu osobistego, [...] - opłatę usług pralniczych, [...] -zakup biletu miesięcznego, [...] - zakup karty telefonicznej, [...] - zakup środków higieny osobistej, [...] - zakup żywności, [...] - zakup farb, [...] - zakup szafek kuchennych, [...] -zakup mebli do pokoju, [...] - zakup środków czystości, [...] - zakup żyrandoli, [...] - zakup żarówek, [...] - kosztów wyjazdu rehabilitacyjnego, [...] - wymiany zamka w skrzynce pocztowej, [...] - świadczenia w formie posiłku. Decyzje zostały skutecznie doręczone T.G. dnia 19 listopada 2014 roku. Ponadto jak wynika z akt administracyjnych sprawy, postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. nr [...] Prezydent odmówił skarżącej wydania zaświadczenia o przydzieleniu w okresie od stycznia do września 2014 r. pracownika socjalnego do prowadzenia jej spraw. Z kolei w kwestii wydania z akt kserokopii wywiadów środowiskowych, organ wezwaniem z dnia [...] września 2014 r., nr [...], zwrócił się do skarżącej o nawiązanie w tej sprawie kontaktu z pracownikiem Ośrodka.

16 Powyższe oznacza to, że na dzień wniesienia skargi, czyli [...] lipca 2015 r. organ I instancji rozpatrzył wniosek skarżącej z dnia [...] września 2014 r. Skoro zatem Prezydent [...] w dacie rozpoznawania sprawy przez Sąd, a nawet w dacie wniesienia skargi załatwił sprawy, to należy uznać, że nie pozostawał w bezczynności ani w momencie wnoszenia skargi, ani tym bardziej w momencie wyrokowania przez Sąd. Złożona w tym zakresie skarga jest zatem bezzasadna i to niezależnie od tego, czy rozstrzygnięcia organu zostałoby stronie doręczone, czy też nie.

17 Należy zauważyć, że decyzja administracyjna rozpoczyna swój byt prawny z chwilą jej sporządzenia, doręczenie zaś ma na celu zakomunikowanie stronie zawartego w niej rozstrzygnięcia, które następuje w chwili złożenia na decyzji podpisu osoby uprawnionej. Już z tą chwilą mamy bowiem do czynienia z wydaniem decyzji w sensie procesowym, w tym znaczeniu, że istnieje decyzja administracyjna, a dzień wydania decyzji jest miarodajny dla oceny podstawy prawnej i podstawy faktycznej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 3 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 294/07, LEX nr 505396 oraz z dnia 27 lipca 2010 r., II OSK 1757/09).

18 Podkreślenia jednak należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej wyżej wymienione decyzje z dnia [...] października 2014 r. oraz postanowienie i pismo z dnia [...] września 2014 r., zostały skarżącej skutecznie doręczone. Decyzje zostały doręczone stronie dnia 19 listopada 2014 r. Z kolei postanowienie i wezwanie z dnia [...] września 2014 r. zostały skutecznie doręczone skarżącej dnia 22 października 2014 r. Nastąpiło to w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 44 k.p.a

19 Z powyższych względów, brak było podstaw do uwzględnienia skargi skarżącej.

20 Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.