Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2007 r., I SAB/Wa 128/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2007 r., I SAB/Wa 128/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 7 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na bezczynność Prezydenta W. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej J. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Uzasadnienie

2 Pismem datowanym na 15 czerwca 2007 r. J. B., reprezentowana przez adwokata J. F. złożyła skargę na bezczynność Wojewody [...], polegającą na nierozpatrzeniu przez ten organ złożonego w trybie art. 37 k.p.a. zażalenia na bezczynność Prezydenta W.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

4 Skargę należało odrzucić, albowiem jest ona niedopuszczalna.

5 Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.

6 Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U.

7 Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

8 Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

9 1) decyzje administracyjne;

10 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

11 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

12 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

13 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

14 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

15 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

16 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

17 Zgodnie z przywołanym przepisem skarga na bezczynność organu administracji (pkt. 8) przysługuje wyłącznie w tych sprawach, w których organ administracji ma obowiązek wydać: 1) decyzję administracyjną; 2) postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

18 W ocenie Sądu niniejsza sprawa, w związku z którą wniesiono skargę na bezczynność Wojewody [...] nie mieści się w katalogu wskazanym powyżej.

19 Przedmiotem skargi jest niezałatwienie przez organ zażalenia złożonego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a.

20 Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

21 Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2 k.p.a.).

22 Zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest szczególnym środkiem przysługującym stronie postępowania, mającym całkowicie inny charakter aniżeli zażalenie, o którym mowa w art. 141 - 144 k.p.a.

23 Rozpatrując to zażalenie organ nie wydaje decyzji administracyjnej ani postanowienia zaskarżalnego zażaleniem. Na podstawie art. 37 § 2 w związku z art. 123 § 1 oraz art. 141 § 1 k.p.a. uznać należy, iż sprawy te są załatwiane postanowieniem, które nie spełnia kryteriów wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (nie przysługuje na nie zażalenie, nie jest postanowieniem kończącym sprawę, czy też rozstrzygającym ją co do istoty).

24 Postanowienia te nie podlegają zatem zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego.

25 W ocenie Sądu właściwą drogą do osiągnięcia przez skarżącą zakładanego przez nią celu, tj. spowodowania merytorycznego rozpatrzenia sprawy administracyjnej przez Prezydenta W., jest wniesienie skargi na bezczynność organu I instancji (co też skarżąca równolegle uczyniła).

26 Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak na wstępie.