Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2016 r., I SAB/Wa 1006/16

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2016 r., I SAB/Wa 1006/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Emilia Lewandowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2016 r. sprawy ze skargi A. P. i R. P. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania 1. stwierdza, że bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpoznaniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz A. P. i R. P. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 A. P. i R. P. pismem z 29 czerwca 2016 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2015 r. nr [...].

3 Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Wojewoda [...] decyzją z [...] stycznia 2015 r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wydania decyzji w trybie § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. nr 10, poz. 51 ze zm.).

4 P. i A. P., Odwołanie od powyższej decyzji w dniu 26 stycznia 2015 r. wnieśli wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Odwołanie to przekazane zostało przez Wojewodę [...] do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 3 lutego 2015 r.

5 Organ pismem z 21 maja 2015 r. zawiadomił strony postępowania, że odwołanie rozpatrzone zostanie do 31 grudnia 2015 r. z uwagi na dużą ilość spraw w podobnym przedmiocie, które rozpatrywane są zgodnie z kolejnością wpływu. Pismem z 4 stycznia 2016 r. termin ten przedłużony został do 30 czerwca 2016 r.

6 W dniu 3 lutego 2016 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpoznaniu ww. odwołania. Skarga ta została odrzucona postanowieniem z 10 marca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 138/16, z uwagi na niewyczerpanie trybu do jej wniesienia. Akta administracyjne sprawy wraz z odpisem prawomocnego postanowienia, zwrócono do organu w dniu 18 maja 2016 r.

7 W dniu 25 marca 2016 r. do organu wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23), powoływanej dalej jako "K.p.a.", wystosowane przez skarżących.

8 Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismem z 15 czerwca 2016 r. zawiadomił strony, że postępowanie zakończone zostanie do 30 grudnia 2016 r.

9 W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z 29 czerwca 2016 r. skarżący wskazali, że organ trzykrotnie przesuwał termin załatwienia sprawy, choć od wniesienia odwołania minęło już 1,5 roku. W ocenie skarżących przedłużanie terminu nie jest przy tym niczym uzasadnione, skoro nie ma potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego, a cały materiał dostarczony został przez skarżących i organ pierwszej instancji. W konsekwencji uznać należy, że organ pozostaje w bezczynności.

10 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że kolejność wpływu spraw jest jedynym obiektywnym i sprawiedliwym kryterium decydującym o porządku rozpoznawania spraw, stosowanym przez wiele instytucji państwowych, w tym i Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W tej sytuacji koniecznym było przedłużanie terminu rozpoznania niniejszej sprawy, która wpłynęła znacznie później niż te, które rozpoznawane były do chwili obecnej. Przedłużanie terminu nie jest zatem wyrazem złej woli organu.

11 W dniu 30 września 2016 r. do Sądu wpłynęła decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] września 2016 r. nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2015 r.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

13 Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).

14 W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji natomiast wydania przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie przez sąd, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej, bądź przewlekłości postępowania, staje się bezprzedmiotowe. Sąd, skoro organ w bezczynności już nie pozostaje, nie może bowiem zastosować trybu przewidzianego w art. 149 § 1 P.p.s.a., tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.

15 Jak wynika z akt niniejszej sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] września 2016 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania skarżących od decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2015 r. nr [...], utrzymał tę decyzję w mocy.

16 Zdaniem Sądu, wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z [...] września 2016 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania odwołania skarżących z 22 stycznia 2015 r. Oczywiste jest bowiem, że organ sprawę już załatwił. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe.

17 Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Sąd wziął bowiem pod uwagę, że skarga rozpoznawania w niniejszej sprawie, jest drugą skargą tych samych osób na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania odwołania z 22 stycznia 2015 r. Pierwsza została wniesiona w dniu 3 lutego 2016 r., a następnie odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 marca 2016 r. Akta administracyjne wraz z prawomocnym postanowieniem zwrócone zostały do organu dopiero w dniu 18 maja 2016 r. W dniu 1 lipca 2016 r. wniesiona została z kolei obecnie rozpoznawana skarga, z którą akta przekazano do Sądu 8 sierpnia 2016 r. Z powyższego wynika, że organ przez okres ostatnich 8 miesięcy dysponował aktami sprawy około 2 miesięcy.

18 Nie bez znaczenia jest również, że organ ostatecznie przed rozpoznaniem niniejszej skargi wydał decyzję rozpoznającą odwołanie skarżących. Sąd wziął także pod uwagę powołaną w odpowiedzi na skargę okoliczność, że sprawy w Ministerstwie rozpatrywane są zgodnie z kolejnością wpływu. Organ wyjaśnił przy tym, że w dniu otrzymania odwołania skarżących (tj. 3 lutego 2015 r.), na rozpoznanie w Wydziale Rewindykacji oczekiwało 686 spraw. Z kolei w dniu wniesienia obecnie rozpoznawanej skargi na bezczynność, organ posiadał do rozpoznania jeszcze 190 spraw, z wcześniejszą datą wpływu niż odwołanie skarżących.

19 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1a i art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100 zł.