Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2013 r., I SA/Wa 720/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2013 r., I SA/Wa 720/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. i J. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. C. i J. L. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 W skardze na decyzję Ministra Skarbu Państwa z [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego M. C. i J. L. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

4 Zgodnie z zasadą wykonalności decyzji ostatecznych wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, na wyraźny wniosek skarżącego, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, która w wyniku późniejszego uwzględnienia skargi zostanie uchylona lub zostanie stwierdzona jej nieważność.

5 Przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie można utożsamiać jednak z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu/czynności jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd.

6 Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku, a co za tym idzie – wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji spoczywa na stronie, która taki wniosek składa. Sąd wniosek taki może uwzględnić, jeżeli po analizie wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty oceni, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki.

7 W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Skarbu Państwa, a to dlatego, że wnioskodawcy nie wykazali, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd.

8 Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania, w żaden sposób nie uzasadnili, jakimi przesłankami kierowali się wnosząc o ochronę tymczasową z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie przedstawili żadnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki.

9 Sąd nie ma obowiązku domyślać się, jakimi względami kierowała się strona skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu (vide: postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 813/11; cbois.nsa.gov.pl).

10 W związku z powyższym brak jest podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej w oparciu o dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a.