Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2010 r., I SA/Wa 543/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2010 r., I SA/Wa 543/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2010 r. sprawy ze skargi M. K. na Prezydenta W. w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 534/09 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 534/09; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego M. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie sygnatura akt I SA/Wa 534/09 uwzględnił skargę M. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r, nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia i uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...]. Stwierdził też, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 25 sierpnia 2009 r. i jego odpis wraz z aktami administracyjnymi przekazano organowi w dniu 10 września 2009 r.

3 Pismem z dnia 11 lutego 2010 r. M. K. wezwał Prezydenta W. do wykonania wskazanego wyżej wyroku poprzez rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia 27 października 2006 r. o wydanie zaświadczenia stwierdzającego, że budynek położony przy ulicy [...] w W. spełnia warunki przewidziane w art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy.

4 W dniu 24 lutego 2010 r. M. K. – dalej skarżący - złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosząc o wymierzenie organowi grzywny z tytułu pozostawania w bezczynności po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa 534/09 oraz wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

5 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie, a na rozprawie w dniu 23 września 2010 r. zmodyfikował swoje stanowisko w ten sposób, że wniósł o oddalenie skargi – protokół rozprawy k. 19 akt sądowych.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

7 Skarga jest uzasadniona.

8 Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej " p.p.s.a." w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wymierzenie grzywny następuje w razie uwzględnienia skargi wniesionej przez stronę, która uprzednio zwróciła się do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

9 Z powołanego wyżej przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie aby sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. Po pierwsze organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt, a ponadto strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie obie przesłanki zostały spełnione.

10 Poza sporem pozostaje, iż organ administracji publicznej po wyroku Sądu z dnia 30 czerwca 2009 r. uchylającym postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 roku, nr [...] i poprzedzające je postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] nie podjął do dnia wniesienia skargi żadnego rozstrzygnięcia. Pismem z 29 października 2009r. poinformowano skarżącego, iż przewidywanym terminem zakończenia postępowania jest 31 grudnia 2009r. ze względu na konieczność zgromadzenia pełnej dokumentacji w sprawie o wydanie zaświadczenia stwierdzającego, iż budynek położony na dawnej nieruchomości hipotecznej nr [...] przy ulicy [...] w W. spełnia warunki art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż organ zwleka z wydaniem zaświadczenia w sprawie niniejszej, a więc pozostaje w bezczynności. Stosownie do przepisu art. 217 § 3 kpa zaświadczenie winno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni od daty doręczenia żądania właściwemu organowi.

11 Spełniony został również drugi warunek skutecznego wniesienia skargi, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż skarżący pismem z dnia 11 lutego 2010 r. wezwał Prezydenta W. do wykonania wyroku.

12 W ocenie Sądu niepodejmowanie przez organ rozstrzygnięcia w sprawie objętej tym wnioskiem w terminie oraz trybie wskazanym w przepisach kpa stanowi niczym nieuzasadnioną zwłokę w wykonaniu wyroku sądowego a zatem spełnione zostały przesłanki wymierzenia z tego tytułu organowi grzywny. Zgodnie bowiem z art. 217 § 3 kpa zaświadczenie winno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni. Skoro organ dysponował aktami z odpisem prawomocnego wyroku co najmniej w dniu 23 października 2009 r. - data pierwszego pisma do Biura Gospodarki Nieruchomościami - to termin do rozpoznania wniosku skarżących upływał najpóźniej 31 października 2009 r. Tym samym po tej dacie organ pozostawał w bezczynności. Oceny tej nie zmienia wydanie przez Prezydenta W. postanowienia zawieszającego z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 27 października 2006 r. o wydanie zaświadczenia do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie możliwości dokonania podziału geodezyjnego zabudowanych działek ewidencyjnych nr [...] – część oraz [...] – część, obręb [...] i wydzielenia z nich nieruchomości w granicach hip. Nr [...]. Postanowienie to wydano bowiem w dniu [...] lutego 2010 r. a więc po złożeniu przez skarżącego skargi w sprawie niniejszej, która wpłynęła 24 lutego 2010 r. Z regulacji prawnej zamieszczonej w przepisach art. 154 § 1 i 3 p.p.s.a. wynika, iż Sąd rozpoznający skargę uwzględnia stan istniejący w dacie wniesienia skargi. Okoliczność wydania decyzji po wniesieniu skargi sąd uwzględnia przy wymiarze grzywny – wyrok NSA z 4marca 2009 r. sygn. akt I OSK 652/08, LEX nr 570318.

13 Wskazać jednocześnie należy, iż wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. ma za zadanie skłonienie organu do wywiązania się z nałożenia na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, jak również zawiera element represyjny, stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez organy orzeczeń sądowych. Zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej penalizacja ma jednak znaczenie drugorzędne, stąd wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł Sąd uznał, iż będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni na przyszłość zwrócenie należytej uwagi w wywiązywaniu się z obowiązków nałożonych na niego wyrokami sądowymi.

14 Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

15 -----------------------

16 1