Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2020 r., I SA/Wa 376/19

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2020 r., I SA/Wa 376/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Wiktoria Sosnowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2020 r. sprawy ze skargi S. B. w przedmiocie niewykonania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 240/18 1. uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 376/19; 2. oddala skargę; 3. zasądza od S. B. na rzecz Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 W dniu 26 września 2019 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zapadł wyrok wymierzający Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywnę w wysokości 200 zł, w pkt 2 stwierdzający, ze bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oddalający skargę w pozostałej części oraz zasądzający koszty postępowania.

3 Od powyższego wyroku, z zachowaniem przepisanego terminu, skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

4 Zaskarżony wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym.

5 Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. S. B. wniósł Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 240/18. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej jako: organ/Minister ) do rozpoznania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] z [...] sierpnia 1982 r. nr [...]. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

6 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że decyzją z [...] lutego 2019 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji z [...] sierpnia 1982r.

7 Rozpoznając wniesioną skargę sad wskazał, że skarga wniesiona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. ), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Zgodnie z tym przepisem, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarżąc wypełnił warunek uprzedniego wezwania organu do wykonania wyroku WSA w Warszawie z 5 października 2018 r. lub załatwienia sprawy (vide pismo z 24 stycznia 2019 r.). Natomiast okolicznością uzasadniającą oddalenie skargi w niniejszej sprawie nie mogło być wydanie przez Ministra, już po wniesieniu skargi wskazanej wyżej decyzji z [...] lutego 2019 r. nr [...], którą stwierdził nieważność decyzji z [...] sierpnia 1982 r. Dalej Sąd wskazał, że grzywna o której mowa wyżej może być wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a). Zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy adekwatną grzywną będzie kwota 200 zł oraz uznał, że niewykonanie przez organ wyroku sądu nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa.

8 Sad uznał również za niecelowe, zważywszy na ustanie po wniesieniu skargi stanu zwłoki w załatwieniu sprawy, przyznawanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej.

9 W skardze kasacyjnej wniesionej od tego wyroku przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zaskarżając wyrok Sądu I instancji w całości wniesiono:

10 1) o jego uchylenie i oddalenie skargi;

11 2) w przypadku nie uwzględnienia wniosku z pkt. 1 – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjne w Warszawie;

12 3) o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego wg norm przepisanych.

13 Skarżący kasacyjnie skorzystał z jednej tylko podstawy kasacyjnej, o której mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 154 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 3 p.p.s.a., polegające na błędnym uznaniu, że doszło do niewykonania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 240/18, podczas gdy w chwili wniesienia skargi nie istniał stan niewykonania wyroku, a Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi ostatecznie wykonał wyrok w terminie wyznaczonym przez sąd. Naruszenie to miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie wyroku z 26 września 2019 r. – doprowadziło bowiem do uwzględnienia skargi i wymierzenia organowi grzywny.

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

15 Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) z dniem 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 179a o brzmieniu "Jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna."

16 W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oczywiście usprawiedliwione podstawy wywiedzionej skargi kasacyjnej występują w sytuacji, gdy sąd podziela zarzuty i żądania skargi kasacyjnej, uznając swoją pomyłkę w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1173/09 publ. CBOSA).

17 W toku postępowania międzyinstancyjnego, wszczętego na skutek wniesienia skargi kasacyjnej przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi jedna z przesłanek określona w cytowanym przepisie, stanowiąca podstawę do wydania autokontrolnego orzeczenia. Stwierdzono bowiem, że oczywiście usprawiedliwiony jest zarzut naruszenia art. 154 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 3 p.p.s.a., polegający na błędnym uznaniu, że doszło do niewykonania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 240/18, podczas gdy w chwili wniesienia skargi nie istniał stan niewykonania wyroku.

18 Warunkiem wniesienia skargi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest zgodnie z cyt. powyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie skarżący spełnił warunki formalne, albowiem pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. wezwał organ do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 240/18, a w dniu 29 stycznia 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na niewykonanie wyroku w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 240/18.

19 Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją lub w innej formie przewidzianej prawem. O niewykonaniu wyroku można, zatem mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie - bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania - nie zostało wydane, bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Niewykonanie wyroku, o jakim mowa w art. 154 §1 p.p.s.a. ma miejsce także wtedy, gdy organ wprawdzie wykonał wyrok, lecz z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Stwierdzenie powyższej okoliczności następuje zaś zawsze według stanu na dzień wniesienia skargi (por. wyroki NSA z 21 kwietnia 2015 r., I OSK 2808/14, z 12 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 2260/15 CBOSA).

20 Zgodnie z art. 286 §2 p.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

21 W niniejszej sprawie dwumiesięczny termin do wykonania wyroku z dnia 5 października 2018 r. zaczął zatem biec od dnia doręczenia organowi prawomocnego odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, co według zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy o sygn. I SAB/Wa 240/18, miało miejsce w dniu 2 stycznia 2019 r. (k. nr 52). W tej sytuacji dwumiesięczny termin wyznaczony przez sąd do rozpatrzenia sprawy dotyczącej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] z [...] sierpnia 1982 r. nr [...] upłynął w dniu 2 marca 2019 r.

22 Zatem w wyznaczonym przez sąd terminie organ administracji rozpatrzył przedmiotową sprawę, wydając decyzją z [...] lutego 2019 r. nr [...]. Wszystko to pozwala uznać, że w dacie wniesienia niniejszej skargi, który to moment jest istotny dla stwierdzenia wykonania bądź niewykonania wyroku sądu w sprawie bezczynności, stan faktyczny był taki, że dla organu nie upłynął jeszcze termin do wykonania wyroku z 5 października 2018 r., a to wskazuje, że nie mamy do czynienia z ignorowaniem wyroku sądu w sprawie tej bezczynności. A zatem skoro skarga kasacyjna okazała się skuteczna, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 179a p.p.s.a. oraz art. 151 p.p.s.a.

23 O kosztach orzeczono na podstawie art. 179a w zw. z art. 203 pkt 2 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a.