Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2013 r., I SA/Wa 2142/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2013 r., I SA/Wa 2142/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. S.–K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia[...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Uzasadnienie

2 W dniu 29 lipca 2013 r. D. S.-K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości 728 zł na rzecz Gminy [...] z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w gminie [...], w obrębie geodezyjnym [...], oznaczonej jako działki ew. nr [...] i nr [...].

3 Wraz z przedmiotową skargą skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wskazała, że informację o wydaniu zaskarżonej decyzji otrzymała w dniu 22 lipca 2013 r. Podniosła jednocześnie, iż decyzja mogła być wysłana pod mylny adres.

4 Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została zwrócona do nadawcy. Przy czym według adnotacji na kopercie nadania przesyłki i na zwrotnym potwierdzeniu odbioru dołączonym do tej koperty przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była dwukrotnie awizowana tj. w dniu 11 stycznia 2013 r. i w dniu 18 stycznia 2013 r., nadto w okresie awizacji była ona pozostawiona w placówce pocztowej a zawiadomienie o tym fakcie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej adresata. Tym samym wskazać należy, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącej w trybie tzw. doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 44 kpa a skutek doręczenia nastąpił w dniu 25 stycznia 2013 r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

7 Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowym można wskazać następujące przykłady okoliczności faktycznych, które nie uzasadniają braku winy w uchybieniu terminu np. dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r. sygn. akt II SA/Wa 1329/01, niepubl.), nieznajomość prawa (wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r. sygn. akt I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127), niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2004 r. sygn. akt III SA 2384/03, niepubl.),

8 Z treści wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, że informację o wydaniu zaskarżonej decyzji otrzymała w dniu 22 lipca 2013 r., gdy z Urzędu Gminy [...] otrzymała kopię tej decyzji. Zatem uznać należy, iż w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. W tej sytuacji wniosek złożony w dniu 29 lipca 2013 r. o przywrócenie uchybionego terminu wniesiony został w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała brak skutecznego doręczenia jej zaskarżonej decyzji.

9 Zdaniem Sądu powołane uzasadnienie wniosku nie daje podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 25 stycznia 2013 r. w trybie tzw. doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 44 kpa. Jednocześnie zauważyć należy, iż przypuszczenie skarżącej o wysłaniu zaskarżonej decyzji na błędny adres nie znajduje potwierdzenia w materialne dowodowym sprawy. Organ korespondencję skierował bowiem na adres wskazany przez stronę w postępowaniu. W tym stanie sprawy niewiedza skarżącej o wydaniu zaskarżonej decyzji nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie uchybionego terminu. Brak było zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.

10 Z tego względu Sąd, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.