Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2015 r., I SA/Wa 1893/15

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
I SA/Wa 1893/15
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Prawo pomocy
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. W. jako kuratora spadku po L. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi adw. M. W. - kuratora spadku po L. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2015 r. sygn. [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

2 Adwokat M. W., działając w charakterze kuratora spadku po L. G., wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie wszczętej wniesioną przez niego skargą na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2015 r. sygn. [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o przejęciu na własność Państwa nieruchomości bez budynków położonej we wsi [...] o powierzchni [...] ha., stanowiącą własność L. G.

3 W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

4 Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 3 tej ustawy, z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zwolniony jest kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy.

5 Artykuł 666 § 1 kodeksu postępowania cywilnego (tekst jednolity Dz.U. z 2014 r. poz. 101 ze zm.) dalej k.p.c. stanowi, że do czasu objęcia spadku przez spadkobiercę Sąd czuwa nad całością spadku, a w razie potrzeby ustanawia kuratora spadku.

6 Instytucja kuratora spadku ustanawianego na podstawie art. 666 § 1 k.p.c. w celu zabezpieczenia praw osób trzecich wynikających z nieobjętego w całości spadku wykazuje daleko idące podobieństwa do instytucji kuratora ustanawianego przez sąd prowadzący postępowanie dla osoby nieznanej z miejsca pobytu lub też przez sąd opiekuńczy dla osób nie posiadających zdolności do czynności prawnych (małoletni, osoby ubezwłasnowolnione). Kurator spadku ma obowiązek dbać o prawa i interesy osoby trzeciej, która nie może sama podejmować czynności w postępowaniu, zatem uprawniony jest do podejmowania czynności procesowych w takim postępowaniu.

7 Niezasadnym byłoby więc wprowadzanie podziału eliminującego z kręgu osób zwolnionych od obowiązku ponoszenia kosztów w postępowaniu sądowoadministracyjnym kuratora spadku, tylko dlatego, że jego ustanowienie następuje w postępowaniu przed sądem powszechnym. Podobieństwa w regulacjach dotyczących kurateli, a szczególnie charakter tejże instytucji, nakazuje zatem przyjąć, że zwolnieniem podmiotowym wynikającym z art. 239 pkt 3 P.p.s.a. objęty jest również kurator spadku (postanowienie NSA z 17 marca 2010 r., I OZ 187/10, postanowienie NSA z 20 stycznia 2015 r., II OZ 8/15, opublikowane w Centralnej Bazie Orzecznictwa na stronie: www.cbois.nsa.gov.pl), a zatem wnioskodawca nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w tej sprawie.

8 W sytuacji natomiast, gdy strona jest z mocy prawa zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, to rozstrzyganie w przedmiocie zwolnienia od kosztów w trybie prawa pomocy jest zbędne. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawcy o zwolnienie od kosztów sądowych.

9 Stosownie do treści art. 249 a P.p.s.a. dodanego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

10 Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249 a w zw.

11 z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Powołane przepisy