Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2010 r., I SA/Wa 1726/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2010 r., I SA/Wa 1726/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2010 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Wojewoda [...] w postanowieniu z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...],

3 po rozpatrzeniu zażalenia M. M. na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], w którym zawieszono postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

4 Postanowienie Wojewody [...] zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

5 Prezydent W. w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2009 r. zawiesił postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], wchodzącą w skład działek ewidencyjnych nr [...] z obrębu [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia organ stwierdził, iż załatwienie przedmiotowej sprawy zależy od uprzedniego uzyskania i dostarczenia przez wnioskodawców postanowień spadkowych po zmarłych: E. S., A. S. A. S.,

6 N. P., E. J., W. R. i H. K. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż w postępowaniu odszkodowawczym powinny brać udział wszystkie strony postępowania. Wobec tego organ zawiesił postępowanie na postawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu

7 ustalenia wszystkich następców prawnych – osób uprawnionych do ubiegania się

8 o odszkodowanie.

9 M. M. wniosła zażalenie na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. kwestionując zasadność zawieszenia postępowania administracyjnego i podnosząc, że sprawa powinna toczyć się dalej

10 w celu ustalenia przysługującej jej części odszkodowania.

11 Wojewoda [...] w postanowieniu z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia

12 8 sierpnia 2008 r. (I SA/Wa 1993/07) wskazał, iż uchylenie decyzji organu pierwszej

13 i drugiej instancji zostało spowodowane niezapewnieniem uczestnictwa wszystkich stron tego postępowania. Sąd wyjaśnił przy tym, że postępowanie może toczyć się jedynie z udziałem wszystkich współwłaścicieli nieruchomości (lub ich następców prawnych), gdyż naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu

14 stanowi przesłankę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.).

15 W konsekwencji organ odwoławczy uznał, wskazując na związanie zaleceniami Sądu,

16 iż w postępowaniu dotyczącym przedmiotowej nieruchomości powinni brać udział wszyscy następcy prawni dawnych współwłaścicieli gruntu, ponieważ osoby te mają interes prawny w postępowaniu odnoszącym się do rzeczy wspólnej. W postępowaniu administracyjnym nie ma podstaw do wydzielenia odrębnej sprawy odszkodowawczej, gdyż istnieje jeden przedmiot sporu, a prawa stron tego postępowania wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz tej samej podstawy prawnej. W tej sytuacji zawieszenie postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. jest w pełni uzasadnione.

17 M. M. wniosła skargę na postanowienie Wojewody [...]

18 z dnia [...] lipca 2009 r. zarzucając naruszenie art. 379 k.c., art. 215 ustawy

19 o gospodarce nieruchomościami i art. 104 § 2 k.p.a. Podnosząc te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia (w skardze omyłkowo: "decyzji") i postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania.

20 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

22 Skarga nie jest zasadna.

23 Ocena zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w zakresie wynikającym

24 z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

25 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", przy uwzględnieniu art. 153 p.p.s.a, nie potwierdza naruszenia przez organy prawa w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonego aktu.

26 Postępowanie administracyjne, w którym wydano zaskarżone postanowienie, było przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

27 w związku z rozpoznaniem skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia

28 [...] października 2007 r. nr [...], w której utrzymano w mocy decyzję Prezydenta

29 W. z dnia [...] listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

30 w Warszawie w wyroku z dnia 8 sierpnia 2008 r. (I SA/Wa 1993/07) uchylił obie wymienione decyzje, a w uzasadnieniu tego orzeczenia wskazał między innymi,

31 iż "(...) organy orzekające nie zapewniły uczestnictwa wszystkim stronom postępowania. Postępowanie takie może toczyć się jedynie z udziałem wszystkich współwłaścicieli tej nieruchomości, a jeżeli oni nie żyją – to z udziałem ich spadkobierców, gdyż te osoby mają prawo do ubiegania się o przyznanie odszkodowania. Naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu stanowi natomiast przesłankę wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (...)".

32 Z powyższego wynika, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

33 w wyroku z dnia 8 sierpnia 2008 r. przyjął, iż w toku dalszego postępowania administracyjnego, które dotyczy wniosku o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami konieczne jest

34 przeprowadzenie tego postępowania z udziałem wszystkich współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości lub ich następców prawnych.

35 Przedstawione stanowisko co do dalszego postępowania jest wiążące dla organów właściwych do rozpoznania wniosku oraz Sądu rozpoznającego skargę

36 w niniejszym postępowaniu sądowym. Związanie to wynika wprost z art. 153 p.p.s.a., który stanowi: Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone

37 w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

38 Wobec tego rozpoznanie skargi wniesionej na postanowienie

39 o zawieszeniu postępowania administracyjnego mogło nastąpić jedynie przy uwzględnieniu stanowiska zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2008 r., gdyż pominięcie

40 oceny prawnej i wskazań ujętych w tym orzeczeniu, prowadziłoby do naruszenia przepisów postępowania. Wyrok ten jest prawomocny, a zatem wiążący także

41 w zakresie wynikającym z art. 153 p.p.s.a.

42 Związanie organów i Sądu orzekającego w niniejszej sprawie oznacza, iż w toku postępowania administracyjnego oraz w postępowaniu sądowym dotyczącym skargi wniesionej przez M. M., nie było możliwe uznanie, iż postępowanie

43 w przedmiotowej sprawie administracyjnej może być prowadzone pomimo

44 nieustalenia wszystkich stron postępowania, to jest następców prawnych współwłaścicieli nieruchomości.

45 Zasadnie zatem Prezydent W., a następnie Wojewoda [...], uznali, iż zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania administracyjnego na postawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu ustalenia wszystkich stron tego postępowania, to jest następców prawnych po zmarłych: E. S., A. S.. A. S., N. P., E. J., W. R. i H. K., gdyż przesądzone zostało, iż postępowanie administracyjne powinno być przeprowadzone z udziałem wszystkich następców prawnych współwłaścicieli nieruchomości położonej w W. przy ul. [...].

46 Odnosząc przedstawione stanowisko do zarzutów skarżącej Sąd stwierdza,

47 iż zarzut naruszenia art. 379 k.c., w którym opisano warunki podzielności świadczenia, nie mógł podważyć zasadności postanowienia o zawieszeniu postanowienia. Wydanie tego postanowienia było bowiem następstwem uwzględnienia oceny prawnej zawartej

48 w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia

49 2008 r., z którego ostatecznie wynika niedopuszczalność ustalenia odszkodowania bez udziału wszystkich następców prawnych współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości. W konsekwencji chybiony jest także zarzut naruszenia art. 215 ustawy

50 o gospodarce nieruchomościami i art. 104 § 2 k.p.a. Do akt administracyjnych

51 nie złożono dokumentów dotyczących wszystkich następców prawnych współwłaścicieli nieruchomości, a wobec tego nie zostały spełnione formalne przesłanki do rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem M. M.

52 z dnia 19 października 2005 r.

53 Mając na uwadze powyższe, a także nie stwierdzając naruszenia innych przepisów prawa w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonego aktu, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi.

54 W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.