Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r., I SA/Wa 1307/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r., I SA/Wa 1307/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart WSA Tomasz Szmydt (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Burmistrz Miasta Z. złożył skargę na decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2012 roku utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 roku ustalającą odszkodowanie na rzecz U. K. za udział w 1/6 części i E. M. za udział w 4/6 części, nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] m2 , zajętej pod drogę publiczną stanowiącą część ulicy [...] w Z.

3 Wojewoda [...] wnosił o oddalenie skargi zgodnie z art. 151 P.p.s.a.

4 Dnia 6 października 2005r. do Starosty [...] złożony został przez U. K. i E. M. wniosek o ustalenie odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] m2, zajętej pod drogę publiczną stanowiącą część ulicy [...] w Z.

5 Ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. stwierdzono nabycie przez Gminę Miasto Z. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną gminną - ulicę [...] w Z., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] m2 w obrębie [...].

6 Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. ustalającą na rzecz współwłaścicieli odszkodowanie za grunt zajęty pod drogę gminną, ul. [...] w Z., oznaczoną jako działka ewid. nr [...] o pow. [...] m i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji z uwagi na nieprawidłowości w sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego operacie szacunkowym.

7 Starosta [...] ponownie rozpatrując sprawę ustalenia odszkodowania, za grunt zajęty pod drogę, zlecił innemu rzeczoznawcy majątkowemu wykonanie nowego operatu szacunkowego przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie pismem z dnia 12 lipca 2010r. powiadomił strony, iż nie było możliwe rozpatrzenie ponowne sprawy ustalenia odszkodowania w terminie wynikającym z art. 35 k.p.a. i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2011 roku.

8 Po sporządzeniu przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego w dniu 18 maja 2011r., zawiadomieniem z dnia 8 czerwca 2011r. strony zostały poinformowane, w trybie art. 10 k.p.a. o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w toku postępowania oraz wnoszenia uwag do zgromadzonego materiału dowodowego w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.

9 Pismem z dnia 20 września 2011r. organ prowadzący postępowanie odszkodowawcze stosownie do art. 84 § 1 k.p.a. wystąpił do rzeczoznawcy majątkowego o stosowne wyjaśnienie, czy w związku z nowelizacją przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.), dokonanej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. Nr 165, poz. 985), która to nowelizacja weszła w życie w dniu 26 sierpnia 2011r., a więc po dacie sporządzenia operatu, zmieniły się uwarunkowania prawne wyceny w sposób rzutujący na określenie wartości w przedmiotowym operacie szacunkowym z dnia 18 maja 2011r. i czy w związku z powyższym, ustalenia tego operatu pozostają aktualne po powyższej zmianie przepisów.

10 W dniu 24 sierpnia 2011r. organ przeprowadził rozprawę administracyjną, która odbyła się z udziałem jednej ze stron postępowania – E. M. oraz rzeczoznawcy majątkowego i przedstawiciela Burmistrza Miasta Z. U.K. nie stawiła się mimo prawidłowego powiadomienia.

11 Jak wynika z protokołu rozprawy, po wyjaśnieniu przez rzeczoznawcę majątkowego, że zmiana uwarunkowań prawnych wynikających z ww. rozporządzenia nie miała wpływu na przyjęte podejście i metodę wyceny ani na jej wynik, ani przedstawiciel Burmistrza Miasta Z., ani poprzedni współwłaściciel gruntu E. M., nie wnieśli uwag do prowadzonego postępowania odszkodowawczego i do operatu i zgodzili się z wartością nieruchomości ustaloną w przedstawionym operacie szacunkowym z dnia 18 maja 2011 roku.

12 Wobec powyższego decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012r. Starosta [...] ustalił odszkodowanie za działkę nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2 w wysokości: [...] zł na rzecz U. K. za udział w 1/6 części i na rzecz E. M. za udział w 4/6 części ww. nieruchomości.

13 Od powyższej decyzji w dniu 13 lutego 2012 r. zostało wniesione przez Burmistrza Miasta Z. odwołanie, w którym wnosi o uchylenie decyzji z uwagi na to, że przedmiotowa działka nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2 nie widnieje w księdze wieczystej KW nr [...], którą powołano w zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji.

14 Wojewoda [...] decyzją nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podzielił ustalenia i ocenę prawną zawartą w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że sporządzony w sprawie operat nie budzi zastrzeżeń formalnych i merytorycznych a rozstrzygnięcie Starosty [...] należy uznać za prawidłowe.

15 Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu, że przedmiotowa działka nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2 nie widnieje w księdze wieczystej KW [...] (nowej KW nr [...]), którą powołano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 73 ust. 3 ww. ustawy przejście nieruchomości, z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., na własność Skarbu Państwa bądź jednostki samorządu terytorialnego stwierdza w decyzji deklaratoryjnej Wojewoda [...]. Ostateczna decyzja o stwierdzeniu nabycia własności nieruchomości stanowi podstawę do wpisu w księdze wieczystej. Ostateczna decyzja deklaratoryjna stanowi jakie nieruchomości lub ich części zostały zajęte pod drogi i czy drogi te mają status dróg publicznych, kto był właścicielem przedmiotowej nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998r., oraz który z podmiotów publicznoprawnych władał tą nieruchomością w dniu 31 grudnia 1998 roku.

16 W decyzji tej niezbędne jest wskazanie właściciela nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998r., ponieważ jest to jedna z przesłanek nabycia przez podmiot publicznoprawny z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. Skoro więc w takiej decyzji ustala się na dzień 31 grudnia 1998 r. właściciela nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, ustaleń takich nie prowadzi się ponownie na etapie postępowania o ustalenie odszkodowania za tę nieruchomość. Organ podnosił, że podobne stanowisko przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 grudnia 2007 r. (sygn. akt I SA/Wa 1311/07) gdzie orzekł, iż ustalenie właściciela nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998 r. jest niezbędne, jednakże w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, w celu wydania decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, a nie w postępowaniu o ustalenie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.

17 Decyzja Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2007r., stwierdzająca nabycie przez Gminę -Miasto Z. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. prawa własności nieruchomości zajętej pod część ul. [...] oznaczonej jako dz. nr [...] o pow. [...] m2, jest ostateczna, co oznacza, iż funkcjonuje w obrocie prawnym i jest wiążąca dla organu prowadzącego postępowanie w przedmiocie ustalenia odszkodowania.

18 Burmistrz Miasta Z. złożył skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 roku.

19 Skarżący podnosił, że w odwołaniu tutejszy organ nie kwestionował faktu posiadania czy nieposiadania prawa własności. Organ zwrócił uwagę, że działka będąca przedmiotem ustalenia odszkodowania nie jest uregulowana księdze wieczystej [...], jak twierdzi Starosta [...], ani w żadnej innej księdze. Skarżący wskazywał, że w sprawie o podobnym stanie faktycznym, stanowisko organu potwierdzone zostało w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2011r., sygn. akt I SA/Wa 512/11.

20 Zdaniem skarżącego wada decyzji ustalającej odszkodowanie uniemożliwia wypłatę tego odszkodowania prze Gminę – organu administracji publicznej, który wydaje na ten cel środki publiczne i powinien mieć właściwą, zgodna z prawem podstawę do ich wydatkowania.

21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

22 Złożona skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

23 Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego.

24 Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

25 Należy podzielić stanowisko organu, który odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu, że przedmiotowa działka nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2 nie widnieje w księdze wieczystej KW [...] (nowej KW nr [...]), którą powołano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji, stwierdził że zgodnie z art. 73 ust. 3 ww. ustawy przejście nieruchomości, z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., na własność Skarbu Państwa bądź jednostki samorządu terytorialnego stwierdza w decyzji deklaratoryjnej Wojewoda [...]. Ostateczna decyzja o stwierdzeniu nabycia własności nieruchomości stanowi podstawę do wpisu w księdze wieczystej. Ostateczna decyzja deklaratoryjna stanowi jakie nieruchomości lub ich części zostały zajęte pod drogi i czy drogi te mają status dróg publicznych, kto był właścicielem przedmiotowej nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998r., oraz który z podmiotów publicznoprawnych władał tą nieruchomością w dniu 31 grudnia 1998 roku. W decyzji tej niezbędne jest wskazanie właściciela nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998r., ponieważ jest to jedna z przesłanek nabycia przez podmiot publicznoprawny z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną.

26 Stanowisko takie zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 grudnia 2007 roku w sprawie I SA/Wa 1311/07, wskazując, że ustalenie i wypłata odszkodowania za nieruchomość, która - na zasadzie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) - stała się własnością Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, wymaga uprzedniego wydania decyzji deklaratoryjnej wojewody, która ostatecznie stanowi dowód nabycia własności przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego.

27 Decyzja Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2007r., stwierdzająca nabycie przez Gminę -Miasto Z. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. prawa własności nieruchomości zajętej pod część ul. [...] oznaczonej jako dz. nr [...] o pow. [...] m2, jest ostateczna, co oznacza, iż funkcjonuje w obrocie prawnym i jest wiążąca dla organu prowadzącego postępowanie w przedmiocie ustalenia odszkodowania.

28 Zatem skoro z akt sprawy wynika, kto był właścicielem nieruchomości w dniu 31 grudnia 1998 roku a ponadto udokumentowane i bezsporne jest położenie działki i jej powierzchnia, to odmowa przyznania odszkodowania za grunt zajęty pod drogę była niezasadna. Wpis działki do księgi wieczystej nie jest bowiem przesłanką obligatoryjną dla realizacji tego uprawnienia w sytuacji gdy Wojewody [...] decyzją z dnia [...] lutego 2007r., stwierdził nabycie przez Gminę -Miasto Z. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. prawa własności nieruchomości zajętej pod część ul. [...] oznaczonej jako dz. nr [...] o pow. [...] m2.

29 Odnośnie powoływanego przez skarżącego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2011r. sygn. akt I SA/Wa 512/11, to należy wskazać, że dotyczy ono odmiennego stanu faktycznego, w który organ błędnie powołał numer księgi wieczystej działki, za którą miało być wypłacone odszkodowanie a w sprawie znajdowały się dokumenty potwierdzające właściwy nr księgi wieczystej.

30 W sprawie będącej obecnie przedmiotem rozpoznania, nieruchomość zajęta pod część ul. [...] oznaczona jako dz. nr [...] o pow. [...] m2 nie widnieje w żadnej księdze wieczystej a podanie w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji błędnego oznaczenia KW nie pozbawia samej decyzji waloru zgodności z prawem.

31 W okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy zapis ten nie dotyczył bowiem przesłanki deklaratoryjnej do ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.

32 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.