Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2004 r., IV SA 804/03

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2004 r., IV SA 804/03

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie NSA Teresa Kobylecka, Asesor WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2004 r. sprawy ze skargi Gminy P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie usunięcia odpadów skargę oddala

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] marca 2002 r. ([...]) Prezydent Miasta P. nakazał A. C. usunięcie odpadów zgromadzonych na terenie działki przy ul. [...] w P. ( nr ewid. [...]) w miejsce do tego przeznaczone "w terminie na dzień 30 kwietnia 2002 r."

3 W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że art. 34 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o

4 odpadach upoważnia Prezydenta Miasta P. do podjęcia decyzji w sprawie usunięcia śmieci składowanych na terenie do tego nie przeznaczonym. Adresatem zobowiązania jest władający powierzchnią zanieczyszczonej ziemi, który jednocześnie jest posiadaczem odpadów.

5 Wskutek złożonego przez A. C. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. uchyliło decyzję organu I instancji i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania, wskazując, że podana przez Prezydenta Miasta P. jako podstawa prawna nałożonego obowiązku ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach dotyczy przede wszystkim zasad postępowania i gospodarowania odpadami. W przedmiotowej sprawie natomiast występuje przypadek zanieczyszczenia ziemi i organ winien zastosować przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.

6 Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627) i w oparciu o te przepisy przeprowadzić postępowanie w sprawie.

7 W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Gmina P. reprezentowana przez Prezydenta Miasta P. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta P. z dnia [...] marca 2002 r.

8 Skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 34 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach , które miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

9 W ocenie skarżącego, wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie art. 102 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, mówiący o tym, że władający powierzchnią ziemi na której występuje zanieczyszczenie gleby lub ziemi albo niekorzystne przekształcenie naturalnego ukształtowania terenu, jest obowiązany do przeprowadzenia rekultywacji. Jak wywodzi skarżący Prezydent Miasta P. przeprowadził postępowanie zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, a jego decyzja "była uzasadniona". Jak wykazało postępowanie dowodowe na nieruchomości stanowiącej własność A. C. powstało nielegalne wysypisko śmieci.

10 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi twierdząc, że Prezydent Miasta P. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi w sprawie, w której orzekał jako organ instancji nawet jeśli w treści skargi podnosi, iż w postępowaniu przed Sądem reprezentuje Gminę P. Stroną bowiem postępowania nie może być organ, który z mocy przepisu prawa został powołany do wydawania decyzji administracyjnych.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

12 Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

13 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga winna ulec oddaleniu.

14 Przede wszystkim wymaga ustalenia jaki podmiot wniósł skargę do Naczelnego Sadu Administracyjnego i czy może on występować jako strona w postępowaniu sądowym.

15 W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na skargę, podmiotem skarżącym jest Gmina P. reprezentowana stosownie do art. 31 w zw. z art. 11 a ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. , Nr 142, poz. 1591 ze zm.) przez prezydenta . Wynika to z oznaczenia strony skarżącej w treści skargi. Co prawda z charakteru zarzutów w niej zawartych można wywnioskować, iż skarżącym jest Prezydent, czyli organ wydający decyzję w I instancji, nie mniej jednak literalnie jako skarżący została wskazana Gmina P.

16 Przepisy ustawy o samorządzie gminnym przewidziały dla wójtów (burmistrzów i prezydentów miast) podwójną rolę - z jednej strony są to organy administracji wydające rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej ( art. 39 ust. I), a z drugiej strony są uprawnione do jej reprezentowania na zewnątrz ( art. 31).

17 Działając jako organ administracji wydający decyzje prezydent nie może występować skutecznie jako strona, zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak również sądowym.

18 Gdyby zatem podzielić pogląd zaprezentowany w odpowiedzi na skargę, że skarżącym jest prezydent miasta, z tego tylko powodu skarga winna ulec oddaleniu.

19 Sąd jednakże stoi na stanowisku, iż skarżącym jest Gmina P. i jako osoba prawna podmiot ten może występować w postępowaniu sądowym, o ile wykaże , że sprawa dotyczy jego interesu prawnego.

20 Po przeanalizowaniu zarzutów skargi, Sąd doszedł do przekonania, że Gmina w istocie reprezentuje interesy swoich mieszkańców, nie zaś interes własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany, którego istnienie nadawałoby jej przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa Zgodnie zaś z poglądem zaprezentowanym w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z 04.11.2002 r., sygn. akt IV SA 2747/00), który podziela skład Sądu rozpoznający niniejszą skargę , zadania własne gminy wymienione w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nawet jeżeli są to zadania ustawowe, nie przesądzają o roli procesowej gminy jako strony postępowania administracyjnego i sądowego. Aby skutecznie domagać się zapewnienia przez organy udziału w postępowaniu, podmiot zainteresowany musi wykazać się interesem prawnym wynikającym z konkretnych przepisów prawa materialnego.

21 Analiza treści skargi wskazuje także, że prezydent, reprezentując Gminę, broni trafności swoich poglądów zawartych w decyzji wydanej przez niego jednak w innej roli - nie jako organu powołanego do reprezentacji jednostki samorządu, lecz jako jednostki administracji publicznej. Charakter tych zarzutów wskazuje, iż skarżący utożsamia się z organem, który wydał kwestionowaną decyzję, a tym samym nie reprezentuje interesu prawnego Gminy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.