Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2004 r., IV SA 1894/03

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2004 r., IV SA 1894/03

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Asesor WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. skargę oddala.

Uzasadnienie

2 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2003r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku A. G., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1995r. nr [...] znak [...]

3 Przedmiotową decyzją Wojewody [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...]lutego 1995r., nałożono na A. G. obowiązek wykonania rozbiórki konstrukcji stalowej hali na nieruchomości położonej w [...]przy ul. [...], działka nr ewid. [...]. Sprawa była przedmiotem badania przez Naczelny Sąd Administracyjny w Łodzi. który wyrokiem z dnia 28 listopada 1995r. sygn.akt SA/Łd 1426/95 oddalił skargę A. G. na powyższą decyzję.

4 Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od powyższej decyzji wniósł A.G.. Zarzucił w nim naruszenie art. 7 i 77 kpa. art 156 § 1 i 107 k.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie ustalenia rzeczywistych stosunków własnościowych przedmiotowej hal

5 Odwołujący zarzucił organowi, iż nie ustalił kto w dacie wydania decyzji rozbiórkowych powinien być stroną postępowania w sprawie rozbiórki i do kogo powinna być skierowana decyzja w przedmiotowej sprawie. W ocenie skarżącego stronami postępowania byli wszyscy wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą [...] Centrum Handlowe, a nie tylko do jeden z nich.

6 Ponadto decyzja nakazująca rozbiórkę jest niewykonalna i ta niewykonalność ma charakter trwały ponieważ stalowa konstrukcja, o której mowa jest w decyzji rozbiórkowej jest obudowana ścianami osłonowymi oraz pokryta płytami dachowymi, zaś co do tych elementów nie orzeczono dotychczas rozbiórki .

7 W sprawie nie ma zastosowania art. 30 ustawy o NSA ponieważ sprawa dotyczy innych stron postępowania niż wskazane w decyzji.

8 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

9 Organ odwoławczy podkreślił, iż zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W niniejszej zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, który skargę co do decyzji objętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności oddalił. W związku z powyższym organy administracji nie miały możliwości zmiany rozstrzygnięcia uznanego wcześniej przez sąd administracyjny za prawidłowe i dlatego też rozstrzygnięcie odmawiające stwierdzenia nieważności należy uznać za zasadne.

10 Skargę na powyższą decyzję wniósł A. G...

11 Zarzucił naruszenie:

12 - art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez skierowanie decyzji do A. G., będącego jednym ze wspólników spółki cywilnej, w sytuacji gdy postępowanie powinno toczyć się z udziałem wszystkich wspólników spółki cywilnej,

13 -art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. przez wydanie decyzji w warunkach jej niewykonalności, która ma charakter trwały,

14 -art. 30 ustawy o NSA, przez jego nieuzasadnione zastosowanie, z uwagi na to, że decyzja o legalności której orzekał NSA nie była oceniana z punktu widzenia podnoszonych obecnie zarzutów,

15 Mając powyższe na uwadze wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz stwierdzenie nieważności Wojewody [...] z dnia [...] maja 1995r. nr [...], nakazującej rozbiórkę konstrukcji stalowej hali oraz zasądzenie kosztów postępowania.

16 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko zawarte uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

17 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy co następuje:

18 Skarga jest nieuzasadniona.

19 Podstawowe znaczenie dla oceny prezentowanej w niniejszej sprawie ma fakt, iż wyrokiem z dnia 28 listopada 1995r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi w sprawie sygn. akt SA/Łd 1426/95 oddalił skargę A. G. na tę samą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 1995 r., która była przedmiotem wniosku skarżącego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności i które jest obecnie przedmiotem kontroli Sądu w obecnie prowadzonym postępowaniu sądowym.

20 Wbrew twierdzeniom skarżącego w sprawie sygn. akt SA/Łd 1426/95, stosownie do treści art. 22 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) kognicja Sądu obejmowała bezpośrednio ocenę legalności decyzji Wojewody z dnia [...] maja 1995 r. w pełnym zakresie dozwolonym przez ww. przepis ustawy. Kontrolę tę Sąd przeprowadził, będąc niezwiązany granicami wniosków i zarzutów stron. Kontrola Sądu dotyczyła zatem nie tylko badania, czy występują kwalifikowane wady powodujące stwierdzenie nieważności - ust. 3 cytowanego przepisu (w tym wada w postaci rażącego naruszenia prawa) ale i inne naruszenia prawa opisane w ust. 2 art. 22, tj.:

21 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik spraw,

22 2) naruszenie prawa dające podstawę do wzruszenia postępowania,

23 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jakie mogło mieć istotny wpływ

24 na wynik sprawy.

25 W świetle art. 365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, który w toczonym wówczas postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym miał zastosowanie w związku z treścią art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA, prawomocne orzeczenia sądu wiążą nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale również inne sądy i organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby.

26 Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z mocy art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA, poza nie dotyczącymi tej sytuacji wyjątkami, są prawomocne.

27 W tej sytuacji znaczenie powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie polega na jego wiążącej mocy co do braku podstaw do zarzucania decyzji Wojewody z dnia [...] maja 1995r. nie tylko wadliwości kwalifikowanej, ale jakiejkolwiek wadliwości tej decyzji, branej pod uwagę w ramach wyznaczonej sądowi administracyjnemu kognicji.

28 Oznacza to, iż oddalenie przez NSA skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracji drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego [tak też Borkowski J., Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo Beck, Wwa 2000, s. 647].

29 W postanowieniu NSA z dnia 19 lutego 2001 r. sygn.akt II SAB 278/00-287/00 (niepublikowanym) Sąd uznał, iż próby stwierdzenia nieważności decyzji rozpoznanej już wcześniej przez Sąd ( wyrok oddalający skargę na niezgodność tej decyzji z prawem) jest w istocie niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie Sądu.

30 W ocenie Sądu w obecnym składzie pogląd ten zasługuje w pełni na aprobatę.

31 Stronie, jeżeli uznała, iż powyższy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Łodzi rażąco naruszał prawo lub interes Rzeczpospolitej Polskiej służyło prawo złożenia wniosku do właściwego organu o wniesienie rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego.

32 Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. Organ zebrał bowiem materiał dowodowy i rozpatrzył go w stopniu pozwalającym na podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia art. 156 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., z przyczyn określonych wyżej nie mogły być przedmiotem rozważań Sądu w tej sprawie.

33 W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako bezzasadną należało oddalić.