Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2020 r., IV SA/Wa 977/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2020 r., IV SA/Wa 977/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: asesor WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. i M.K. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 T. K. i M. K. wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która została podpisana przez adwokata H. M. (skarga do Urzędu [...] wpłynęła 1 kwietnia 2019 r. – data z prezentaty).

3 Do akt zostało dołączono także wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do Urzędu [...] 7 stycznia 2019 r. (prezentata).

4 Zrządzeniem z 26 kwietnia 2019 r., pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictw uprawniających do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a. - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.

5 Powyższego braku pełnomocnik nie uzupełnił, tylko pismem z dnia 17 lipca 2019 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej. Postanowieniem z 12 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie z uwagi na jego niedopuszczalność.

6 Następnie na powyższe postanowienie P. S.i (jak wskazał działając jako "prokurent samoistny spółki [...] sp. z o.o. sp. kom., pełnomocnika T. K. i M. K.") wniósł niepodpisane zażalenie. Sąd po uprzednim wezwaniu do usunięcia braków formalnych, postanowieniem z 19 listopada 2019 r., odrzucił powyższe zażalenie, z uwagi na jego niepodpisanie. P. S. wniósł kolejne niepodpisane zażalenie tym razem na postanowienie Sądu z 19 listopada 2019 r. Przewodnicząca Wydziału IV zarządzeniem z 13 grudnia 2019 r. w związku z tym, że Spółka nie spełnia przesłanek bycia pełnomocnikiem strony skarżącej określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz nie jest stroną niniejszego postępowania powyższe niepodpisane pismo (zażalenie) pozostawiła w aktach bez nadawania mu dalszego biegu.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

8 Skarga podlega odrzuceniu.

9 Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

10 W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

11 Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących 10 lipca 2019 r. Braków skargi pełnomocnik nie uzupełnił. W toku postępowania - co wskazano wyżej - nie zostało również uwzględnione zażalenie pełnomocnika na zarządzenie Przewodniczącej wzywające do uzupełnienia spornych braków.

12 Wobec powyższego w związku z nieuzupełnieniem braków skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa wykazującego umocowanie adwokata do występowania w sprawie w imieniu skarżących, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

13 Dodatkowo wskazać także należy, że skarga podlega odrzuceniu także z innego powodu.

14 Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017 r., poz. 935), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

15 Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2017 r. (sygn. akt II OZ 247/17) za wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć doręczenie tego wezwania organowi właściwemu do usunięcia naruszenia prawa. Dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest dzień wpływu wezwania do właściwego organu – tak w przypadku złożenia wezwania w siedzibie organu, jak i w przypadku złożenia wezwania za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r., poz. 1113 ze zm.).

16 Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do Urzędu [...] 7 stycznia 2019 r. (prezentata), natomiast skarga została wniesiona 1 kwietnia 2019 r. (prezentata). Termin na wniesienie skargi upłynął 8 marca 2019 r.

17 W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., o czym postanowił jak w sentencji.