Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2017 r., IV SA/Wa 92/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2017 r., IV SA/Wa 92/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W. i A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. W. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 W piśmie z 8 grudnia 2016 r. E. i A. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lipca 2016 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na działce nr geod. [...] obręb [...] przy ul. [...].

3 W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podali, że w przeciwieństwie do poprzednio obowiązującego stanu prawnego decyzje o ustaleniu warunków zabudowy nie pełnią tylko funkcji informacyjnej, a wręcz przeciwnie – kształtują prawa i obowiązki stron w zakresie zagospodarowania terenu. Ponadto decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający pozwolenie na budowę, a krąg uczestników takiego postępowania jest węższy, niż w przypadku decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Zdaniem Skarżących w wyniku wykonania decyzji o warunkach zabudowy powstanie budynek wielorodzinny, zaś inwestor po otrzymaniu zaskarżonej decyzji złożył wniosek o pozwolenie na budowę. Skarżący wskazali również, że w sytuacji, gdy nie zostaną uznani za stronę postępowania o pozwoleniu na budowę nie będą mogli kwestionować rozstrzygnięcia jakie w tym postępowaniu zapadnie. Zachodzi zatem niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 Jednocześnie przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

7 Biorąc pod uwagę powyższe kryterium Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Przede wszystkim wskazać należy, że zaskarżona decyzja ma charakter ustalający. Ustala bowiem warunki zabudowy i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Zarówno w literaturze jak i w orzecznictwie dominuje pogląd, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 778 ze zm.) ze względu na jej przedmiot, nie podlega wykonaniu. Decyzja ta stwierdza bowiem istnienie pewnego tylko stanu prawnego i faktycznego. Z tego powodu decyzja ta jako zbliżona swym charakterem do zaświadczenia, nie wymaga wykonania. Decyzja o warunkach zabudowy nie upoważnia do rozpoczęcia inwestycji, a sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia inwestycji nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 4, Warszawa 2010, s. 205; oraz postanowienia NSA z dnia 26 listopada 2013 roku, II OZ 1081/13; 16 listopada 2011 roku, II OZ 1108/11; 13 października 2011 roku, II OZ 964/11 z 7 grudnia 2016 r., sygn. II OZ 1358/16).

9 Okoliczności na które powołują się Skarżący nie są bezpośrednim skutkiem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie może zatem naruszać na tym etapie żadnych praw Skarżących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Również w świetle powyższej argumentacji kwestia dotycząca ewentualnego nieobjęcia Skarżących jako strony w postępowaniu dotyczącego pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.

10 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.