Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2016 r., IV SA/Wa 882/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2016 r., IV SA/Wa 882/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Generalnego Dyrektor Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na bezczynność w zakresie podjęcia samodzielnych działań naprawczych w związku z wystąpieniem szkody w środowisku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu ([...] sp. z o.o. z siedzibą w [...]) cały uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł (słownie: stu złotych).

Uzasadnienie

2 [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: PWiK), reprezentowane przez radcę prawnego, w odwołaniu z dnia 14 września 2015 r. od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] zawarło zażalenie na bezczynność wymienionego organu administracji w zakresie rozpatrzenia wniosków dotyczących podjęcia samodzielnych działań naprawczych w związku z wystąpieniem szkody w środowisku.

3 Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] stwierdził niedopuszczalność opisanego zażalenia. Organ odwoławczy stwierdził, że skoro w sprawie nie może zostać wydana decyzja, to tym samym stronie nie przysługuje prawo do złożenia zażalenia na bezczynność organu zgodnie z art. 37 K.p.a. Dlatego zażalenie na bezczynność organu w zakresie podjęcia przez organ pierwszej instancji działań, o których mowa w art. 16 ustawy o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie, wniesione na podstawie art. 37 K.p.a., jest niedopuszczalne.

4 PWiK wniosło skargę na postanowienie Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

7 Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

8 1) decyzje administracyjne;

9 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

10 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

11 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

12 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

13 5) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

14 6) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

15 Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

16 Organ administracji właściwy do rozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 K.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 K.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących kwestii (jak w tym przypadku – niezałatwienia sprawy w terminie) wynikających w toku postępowania lecz nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Tego rodzaju postanowienia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 306/05. LEX nr 196463).

17 Niezależnie zatem od tego, czy PWiK wystąpiło do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z wnioskiem, którym wszczął postępowanie administracyjne, czy nie, postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (bezczynność) – także stwierdzające jego niedopuszczalność – nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

18 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.

19 Jeżeli strona uważa, że organ administracji pozostaje w zwłoce w zakresie podjęcia aktów wymienionych powyżej (pkt 5 i 6 ), to powinna szukać ochrony w formie skargi do właściwego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

20 O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.