Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2008 r., IV SA/Wa 851/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2008 r., IV SA/Wa 851/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.) Sędzia WSA Marian Wolanin Sędzia WSA Marta Laskowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków P. K. o wyłączenie sędziego Jakuba Linkowskiego oraz sędziego Krystyny Napiórkowskiej w sprawie ze skargi A. w P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) marca 2008 r. nr (...) w przedmiocie reformy rolnej postanawia: - wnioski oddalić.

Uzasadnienie

2 Na rozprawie w dniu 21 października 2008 r. uczestnik postępowania P. K. złożył wnioski o wyłączenie sędziów: Jakuba Linkowskiego i Krystyny Napiórkowskiej od rozpoznawania sprawy ze skargi A. w P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) marca 2008 r.

3 Jak wskazał uczestnik, powodem powyższych wniosków, jest udział wskazanych osób w składzie orzekającym, który wydał wyrok z dnia 16 listopada 2005 r., a który to wyrok został następnie uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku skargi kasacyjnej wraz z decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) maja 2005 r. (wyrok z dnia 15 lutego 2007 r. I OSK 643/06). Obecnie zaskarżona decyzja z dnia (...) marca 2008 r. została wydana w postępowaniu administracyjnym toczącym się po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2007 r. Wobec powyższego istnieje, w opinii strony, przesłanka do wyłączenia z uwagi na udział, wskazanych sędziów, w tej samej zindywidualizowanej sprawie, gdzie zarówno strony, jak i przedmiot postępowania, a także podstawy prawne i faktyczne są tożsame.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Żądanie wyłączenia sędziów, jako nieuzasadnione, nie może zostać uwzględnione.

6 Instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie stronie realizacji zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.

7 Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy

8 w sytuacjach określonych w przepisie art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.). Niezależnie od przyczyn powołanych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści przepisu art. 19 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron zachodzi okoliczność tego rodzaju, ze mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zgodnie z art. 20 § 1 powołanej ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.

9 W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziego od orzekania w niniejszej sprawie. Nie stwierdzono bowiem istnienia przesłanek, o których mowa w art. 18 ustawy P.p.s.a., stanowiących podstawę do wyłączenia wskazanych osób z mocy ustawy, zaś sam uczestnik postępowania nie wskazał także, aby pomiędzy nim a sędziami istniał jakiś szczególny stosunek osobisty mogący poddawać w wątpliwość ich bezstronność przy orzekaniu. Tylko istnienie takiego stosunku osobistego może stanowić podstawę do wyłączenia sędziego na wniosek strony.

10 Zaznaczyć należy, że w ramach wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 ustawy P.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownego wyjaśnienia. Sędziowie Jakub Linkowski oraz Krystyna Napiórkowska oświadczyli, odpowiednio w dniach 23 października 2008 r. oraz 27 października 2008 r., że pomiędzy nimi a uczestnikiem P. K. nie istnieje stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności.

11 Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 22 § 1

12 i § 2 powołanej ustawy.