Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2012 r., IV SA/Wa 695/12

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
IV SA/Wa 695/12
Data
Forma
Wyrok
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi R. M. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych na rzecz skarżącej R. M. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Uzasadnienie

2 Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] lutego 2012 r.

3 wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r.

4 o obywatelstwie polskim ( Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 353 z późn. zm.), po rozpatrzeniu

5 odwołania R. S. , utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...]

6 z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], o odmowie stwierdzenia

7 posiadania obywatelstwa polskiego przez R. S. , ur. dnia [...] września

8 1954 r., w m. Meksyk (Meksyk), c. R. M. i D. S.,

9 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż zgodnie z art. 17 ust 4 ustawy z dnia

10 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim, posiadanie i utratę obywatelstwa polskiego

11 stwierdza wojewoda w drodze decyzji administracyjnej. Decyzja ta ma charakter

12 deklaratoryjny. Dla ustalenia podstawy nabycia i utraty obywatelstwa polskiego

13 miarodajne są przepisy obowiązujące w chwili zdarzenia lub czynności, na skutek których

14 nastąpiło nabycie lub utrata obywatelstwa z mocy prawa lub decyzji właściwego organu.

15 Organ pierwszej instancji ustalił, że R. S. urodziła się w dniu

16 [...] września 1954 r. w Meksyku (Meksyk), jako córka R. M. i D. S..

17 Z dniem urodzenia nabyła obywatelstwo meksykańskie i obecnie legitymuje się

18 meksykańskim paszportem, wystawionym na imię i nazwisko R. S.

19 o nr [...], zamieszkując w Meksyku.

20 Minister wskazał, że zgodnie z wyrażoną w art. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o

21 obywatelstwie polskim zasadą ciągłości obywatelstwa polskiego dla stwierdzenia

22 posiadania obywatelstwa polskiego - niezbędne jest ustalenie, czy wnioskodawczyni

23 nabyła obywatelstwo polskie i nie utraciła go do dnia wydania decyzji. Wobec tego w

24 sprawie miała zastosowanie ustawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim

25 (Dz. U. Nr 4, poz. 25 z póin. zm.) obowiązująca w dacie zaistnienia zdarzeń, mających

26 znaczenie dla nabycia oraz utraty obywatelstwa polskiego przez R.

27 S.. Po przytoczeniu treści art. 6, art. 9 i art. 8 ust. 1 tej ustawy Minister stwierdził, że

28 zgodnie z tymi przepisami wnioskodawczym mogła nabyć obywatelstwo polskie z mocy

29 prawa wówczas, gdyby w dacie jej urodzenia obywatelstwo to posiadało przynajmniej

30 jedno z jej rodziców, którymi byli R. M. i D. S.. Posiadanie

31 1

32 obywatelstwa polskiego strona wywodzi wyłącznie po dziadku ze strony ojca – M.

33 M. - obywatelu polskim. W przedłożonych dokumentach dotyczących jej dziadka

34 zachodzą rozbieżności co do jego miejsca urodzenia, bowiem akcie małżeństwa z dnia

35 [...] lipca 1928 r., M. M. z R. O., sporządzonym w m. P. wskazano, że urodził się on w " S. Polska, Wiek: 22 lata, Obywatelstwo:

36 Polskie". Dokument ten stanowi dowód tylko tego, w przedmiocie czego został

37 wystawiony. Akt małżeństwa może zatem wskazywać wiarygodnie jedynie na miejsce i

38 datę zawarcia związku małżeńskiego, ale nie na miejsce i datę narodzin wskazanych w

39 nim osób. Akt małżeństwa nie potwierdza również polskiego obywatelstwa osoby, której

40 dotyczy. Stosownie do art.3 ustawy z dnia 29 września Prawo o aktach stanu cywilnego

41 ( Dz. U. z 2004 r., Nr 161, poz. 1688 z późn. zm.) stan cywilny stwierdza się na

42 podstawie aktów sporządzonych w księgach stanu cywilnego. Natomiast według art. 4 tej

43 akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych; ich

44 niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym. Tym

45 samym powyższy akt małżeństwa M. M., dowodzi wyłącznie fakt zawarcia

46 związku małżeńskiego w określonej dacie w 1928 roku i w miejscowości P., nie jest więc dowodem na nabycie i posiadanie przez niego obywatelstwa

47 polskiego. Z przedłożonego aktu naturalizacji z [...] lipca 1931 r. — nabycia obywatelstwa

48 meksykańskiego przez M. M. wynika, iż urodził się on w m. S. Polska.

49 W akcie naturalizacji co prawda wskazano jego obywatelstwo "polaco", jednak nie

50 wiadomo na jakiej podstawie organ obcego państwa - nie będąc do tego uprawniony -

51 uznał, iż jest on obywatelem polskim. W aktach sprawy znajduje się polski paszport

52 seria i nr [...] wydany w B.przez Starostwo B. w dniu [...]

53 stycznia 1923 r. na nazwisko M. M., ur. w 1906 r. w H., zawierający

54 urzędowy wpis o treści "Posiadacz niniejszego paszportu posiada obywatelstwo

55 rosyjskie" . Minister powołaniu się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

56 Warszawie z dnia 23 stycznia 2008r., sygn. akt IV SA/WA 2417/07, stwierdził, że

57 przyznaje moc dowodową dokumentowi sporządzonemu przez polskie organy w kwestii

58 dotyczącej miejsca urodzenia i posiadanego obywatelstwa przez dziadka strony. Organ

59 wskazał, że H. to miasto obwodowe położone na południowo-wschodniej B.

60 nad rzeką S., stolica obwodu i rejonu h.. W czasach I Rzeczypospolitej część

61 Wielkiego Księstwa Litewskiego. Po I rozbiorze Polski w 1772 przyłączone do Rosji jako

62 miasto powiatowe guberni białoruskiej (później mohylewskiej). W 1835 r. dobra przeszły

63 w ręce I. P., w rękach tej rodziny były do 1917 r., od 1926 część

64 radzieckiej Białorusi. M. (M.) M. (M.) urodził się w 1906 r. w m.

65 2

66 H.. Zgodnie z art.2 ustawy z 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego, z chwila

67 ogłoszenia ustawowy - tj. z dniem 31 stycznia 1920 r. - prawo obywatelstwa polskiego

68 służyło każdej osobie bez różnicy płci, wieku wyznania i narodowości, która jest osiedlona

69 na obszarze państwa polskiego, o ile nie służy jej obywatelstwo innego państwa (pkt.1),

70 lub urodziła się na obszarze Państwa Polskiego, o ile nie służy jej obywatelstwo innego

71 państwa (pkt.2), lub jeżeli obywatelstwo polskie przysługuje jej na mocy traktatów

72 międzynarodowych (pkt.3). Zdaniem Ministra M. (M.) M. (M.) nie

73 nabył obywatelstwa polskiego na podstawie tego przepisu z tego względu, że: miasto

74 H. nie weszło w skład odrodzonego w 1918 r. Państwa Polskiego i znajdowało się na

75 terytorium ówczesnego ZSRR ( pkt 1); urodził się w 1906 r. w Cesarstwie Rosyjskim ( pkt

76 2); nie nabył również obywatelstwa polskiego na podstawie traktatów międzynarodowych

77 (pkt 3)tzn. traktatu pokoju między głównymi Mocarstwami Sprzymierzonymi i

78 Stowarzyszonymi a Polską, podpisanego w Wersalu 28vczerwca 1919 r. (Dz. U. RP z

79 1920 r., nr 110, poz. 728) oraz traktatu pokoju między Polską a Rosją i Ukrainą,

80 podpisanego w Rydze dnia 18 marca 1921 r. (Dz.U. RP nr 49, poz. 300), ponieważ jak

81 wyżej wskazano miasto H. nie zostało uznane za część składową Państwa

82 Polskiego. Traktat pokoju między głównymi Mocarstwami Sprzymierzonymi i

83 Stowarzyszonymi a Polską, podpisany w Wersalu 28 czerwca 1919 r. (Dz.U. RP z 1920

84 r., nr 110, poz. 728)/ dalej traktat Wersalski/ jako tytuł do generalnego uznania

85 obywatelstwa polskiego z mocy prawa dotychczasowych obywateli państw zaborczych

86 ustanowił stałe zamieszkanie na terytorium Polski (art. 3) lub urodzenie się na tym

87 terytorium (art. 4 i 6). Zgodnie z art. 3 Traktatu Wersalskiego, Polska uznała za obywateli

88 polskich, z samego prawa i bez żadnych formalności, tych obywateli niemieckich,

89 austriackich i węgierskich lub rosyjskich, którzy w chwili uzyskania przez traktat mocy

90 obowiązującej posiadali stałe zamieszkanie (domicilies) na terytorium uznanym lub które

91 zostało uznane za część składową Polski, jednak z zastrzeżeniem wszelkich właściwych

92 postanowień Traktatów pokoju z Niemcami lub Austrią co do osób, posiadających stałe

93 zamieszkanie na tym terytorium po pewnej określonej dacie. Osoby mające więcej niż 18

94 lat, mogły dokonać wyboru (opcji) każdej innej przynależności, dla nich dostępnej. Wybór

95 dokonany przez męża, rozciągał się na żonę i dzieci poniżej 18 roku życia.

96 Na mocy traktatu pokoju między Polską a Rosją i Ukrainą, podpisanego w Rydze

97 dnia 18 marca 1921 r. (Dz. U. RP Nr 49, poz. 300, dalej Traktat Ryski) wszystkie osoby,

98 które ukończyły 18 lat i w chwili ratyfikacji tego traktatu (30 kwietnia 1921 r.) znajdowały

99 się na obszarze Polski, a w dniu 1 sierpnia 1914 r. posiadały obywatelstwo byłego

100 Imperium Rosyjskiego i m.in. były zapisane lub miały prawo być zapisanymi do ksiąg

101 3

102 ludności stałej byłego Królestwa Polskiego, lub były zapisane do gminy miejskiej lub

103 wiejskiej, albo do jednej z organizacji stanowych na ziemiach byłego Imperium

104 Rosyjskiego, jakie weszły w skład Polski, miały prawo zgłosić życzenie w przedmiocie

105 opcji obywatelstwa rosyjskiego lub ukraińskiego ( art. VI ust. 1 Traktatu). Byli obywatele

106 byłego Imperium Rosyjskiego, którzy ukończyli 18 lat, znajdują się w chwili ratyfikacji

107 niniejszego traktatu na obszarze Rosji lub Ukrainy i są zapisani lub mają prawo być

108 zapisanymi do ksiąg ludności stałej byłego Królestwa Polskiego, lub byli zapisani do

109 gminy miejskiej lub wiejskiej, albo do jednej z organizacji stanowych na ziemiach byłego

110 Imperium Rosyjskiego, jakie weszły w skład Polski, będą uważani za obywateli polskich,

111 jeśli w trybie opcji wyrażą odpowiednie życzenie (art. VI ust. 2 Traktatu). Wybór męża

112 rozciągał się na żonę i dzieci do lat 18.

113 Dla przedmiotowej sprawy istotny jest również art. 2 rozporządzenia Ministra

114 Spraw Wewnętrznych z dnia 7 czerwca 1920 r., w przedmiocie wykonania ustawy z dnia

115 20 stycznia 1920 r., o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. R.P. nr 52, poz.320),

116 zgodnie z którym osoby przebywające na obszarze Państwa Polskiego, dzielą się na

117 obywateli Państwa Polskiego i na cudzoziemców. Jako cudzoziemiec traktowany będzie

118 ten, komu nie służy obywatelstwo polskie. Zgodnie zaś z art. 7 tego rozporządzenia

119 władzami powołanymi do decyzji w sprawach obywatelstwa są; starostwa, komisariaty

120 Rządu: w Warszawie, w Łodzi i w Lublinie, tudzież magistraty miast Lwowa i Krakowa,

121 województwa i Generalny delegat rządu dla Galicji, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

122 Organ stwierdził, iż z wypisu znajdującego się w paszporcie M. M. - dziadka

123 strony, wynika, iż w chwili jego wystawienia, tj. w dniu [...] stycznia 1923 r. posiadał on

124 obywatelstwo rosyjskie. Wzmianka ta została sporządzona w B., czyli

125 miejscowości gdzie funkcjonowało starostwo powiatowe, tym samym wpis ten zgodnie z

126 art. 7 ww. rozporządzenia został sporządzony przez władze powołane do decydowania w

127 sprawach obywatelstwa. Przedłożone w toku postępowania odwoławczego przez

128 pełnomocnika strony polski paszport E. M. - ojca M. (M.) M.

129 (M.), wydany w 1937 r. przez Starostę Powiatowego S. oraz paszport

130 B. M. - brata M. (M.) M. (M.), wydany w 1927 r., przez

131 Starostę S., potwierdzają tylko, że osoby te w dacie ważności paszportów były

132 obywatelami polskimi. Natomiast M. (M.) M. (M.) w 1923 r.,

133 legitymował się paszportem potwierdzającym posiadanie obywatelstwa rosyjskiego.

134 Zdaniem Ministra w aktach sprawy brak jest dowodów na zaistnienie faktów skutkujących

135 nabyciem i posiadaniem obywatelstwa polskiego przez M. (M.) M.

136 (M.) - dziadka wnioskodawczyni, na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 stycznia

137 4

138 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. R.P. nr 7, poz. 44). Nie posiadał więc

139 tego obywatelstwa w dniu [...] czerwca 1930 r. - dacie urodzenia swego syna R.

140 M. - ojca R., który w konsekwencji nie nabył obywatelstwa polskiego na

141 podstawie art. 4 pkt 1 w związku z art. 5 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. Ustalony stan

142 faktyczny sprawy bezsprzecznie dowodzi, że w dacie urodzenia R.

143 S., tj. w dniu [...] września 1954 r. jej ojciec R. M. nie posiadał

144 obywatelstwa polskiego, tym samym nie mogła ona nabyć tego obywatelstwa przez

145 urodzenie z ojca obywatela polskiego na podstawie przepisu art. 6 pkt 1 w związku z art.

146 8 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim. W aktach sprawy brak

147 jest dowodów na zaistnienie faktów skutkujących nabyciem przez stronę obywatelstwa

148 polskiego na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. i ustawy z dnia 15

149 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. nr 10, poz. 49). Minister stwierdził, iż

150 ustalony stan faktyczny i prawny wskazuje, że wnioskodawczyni nie nabyła i nie posiada

151 obywatelstwa polskiego, zatem Wojewoda [...] zasadnie odmówił wydania decyzji

152 stwierdzającej posiadanie przez nią obywatelstwa polskiego.

153 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R.

154 S. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Ministra Spraw

155 Wewnętrznych z dnia [...] września 2012 r., zarzucając jej naruszenie art. 7, 10, 77 i 80

156 kpa. W motywach skargi podniesiono, że Minister zaskarżoną decyzję wydał przed

157 otrzymaniem odpowiedzi od organów, do których zwrócił się o przekazanie kopii

158 dokumentów, a więc przed zakończeniem prowadzonego postępowania dowodowego.

159 Organ nie zapewnił skarżącej możliwości zapoznania się z dowodami oraz

160 wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Zdaniem skarżącej Minister błędnie

161 przyjął, że wpis w paszporcie M. M. stwierdzający, że posiada on

162 obywatelstwo rosyjskie ma charakter wpisu urzędowego. Obowiązujące ówcześnie

163 przepisy prawa nie dawały bowiem możliwości dokonywania wpisów w paszporcie.

164 Minister zaniechał zbadania podstawy prawnej dokonanego wpisu w paszporcie. Nadto

165 gdyby M. M. nie był obywatelem polskim nie mógłby otrzymać obywatelstwa

166 polskiego. Błędnie Minister przyjął, że M. M. nie posiadał obywatelstwa

167 polskiego, gdyż urodził się rzekomo w H.. Ministrowi umknęła istotna okoliczność, że

168 w chwili wydania paszportu M. M. był niepełnoletni, gdyż urodził się w 1906

169 roku a paszport otrzymał w dniu [...] stycznia 1923 r., nie miał zatem nawet 17 lat. Zatem

170 nie mógł nabyć obywatelstwa na innej zasadzie jak tylko na ius sanguinis, tj. z art. 5

171 ustawy. Ta okoliczność została całkowicie pominięta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

172 5

173 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację

174 zawartą w zaskarżonej decyzji.

175 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

176 Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów

177 administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zasadą jest, iż sąd administracyjny

178 sprawuję kontrolę pod względem zgodności z prawem. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z

179 dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

180 z 2012 r. poz. 270, dalej p.ps.a.) rozstrzygając w granicach danej sprawy sąd

181 administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podaną podstawą

182 prawną.

183 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

184 Wniesienie odwołania od decyzji organu administracji publicznej I instancji powoduje,

185 że organ odwoławczy zgodnie z określoną w art. 15 kpa zasadą dwuinstancyjności

186 postępowania obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę uprzednio

187 rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji. Oznacza to, że organ II instancji ma

188 obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania i zarzuty strony i ustosunkować się do nich w

189 uzasadnieniu swojej decyzji. W toku postępowania odwoławczego, organ je prowadzący

190 powinien - jak nakazuje art. 77 § 1 kpa - dokonać oceny całego materiału dowodowego

191 zebranego w sprawie i mając na względzie wskazania wynikające z art. 7 kpa -

192 rozstrzygnąć sprawę w sposób podany w art. 138 § 1 lub § 2 k.p.a.

193 Z przepisów art. 7 i 77 § 1 k.p.a. wynika, iż po przeprowadzeniu postępowania

194 dowodowego organ ma obowiązek rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Należy przez to

195 rozumieć wzięcie pod uwagę wszystkich bez wyjątku dowodów przeprowadzonych w

196 postępowaniu oraz uwzględnienie, bez wyjątku, wszystkich okoliczności towarzyszących

197 przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i

198 wiarygodności.

199 Organ rozpatrując materiał dowodowy nie może pominąć żadnego dowodu.

200 Pominięcie jakiegokolwiek dowodu, może nasuwać wątpliwości co do zgodności z

201 rzeczywistością ustalonego stanu faktycznego oraz może wzbudzić wątpliwości co do

202 trafności oceny innych dowodów. Organ obowiązany jest dokładnie przeanalizować każdy

203 przeprowadzony dowód, a przed rozpatrzeniem materiału dowodowego obowiązany jest

204 do wysłuchania wypowiedzi strony, co do przeprowadzonych dowodów, zgromadzonych

205 materiałów oraz wszystkich zgłoszonych żądań.

206 Obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest związany ściśle

207 z przyjętą w postępowaniu administracyjnym zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80

208 6

209 kpa). Zarówno w nauce jak i w praktyce orzeczniczej podkreśla się, iż swobodna ocena

210 dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę - musi być dokonana zgodnie z normami

211 prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny:

212 po pierwsze - opierać się należy na materiale dowodowym zebranym przez organ, z

213 zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w przepisach prawa;

214 po drugie - ocena powinna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału

215 dowodowego;

216 po trzecie - organ powinien dokonać oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej

217 się sprawy, z zastrzeżeniem ograniczeń dotyczących dokumentów urzędowych, które

218 mają na podstawie art. 76 § 1 kpa szczególną moc dowodową. Organ może odmówić

219 wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu,

220 wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny;

221 - po czwarte - rozumowanie, w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności

222 faktycznych, powinno być zgodne z prawidłami logiki.

223 Naruszenie wymienionych reguł, jak również norm procesowych odnoszących się

224 do środków dowodowych - stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów

225 (zob. Adamiak, J. Borkowski - "Polskie postępowanie administracyjne i sądowo-

226 administracyjne" - Wyd. Naukowe PWN W-wa 1992 r., str. 152-153 oraz zawarta tam

227 literatura i orzecznictwo NSA).

228 Odnosząc powyższe rozważania do sprawy niniejszej - zdaniem Sądu - należy

229 stwierdzić, że organ naczelny rozpoznając w wyniku odwołania R. S.

230 wniesionego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie

231 odmowy stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego nie zastosował się do

232 obowiązku wynikającego z art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, tj. wnikliwego rozpatrzenia całego

233 materiału dowodowego, jaki znajdował się w aktach sprawy w dacie podejmowania przez

234 Ministra Spraw Wewnętrznych decyzji.

235 Zasadnie podniesiono w skardze, iż organ odwoławczy w swoich rozważaniach

236 całkowicie pominął okoliczność, że M. M. - ojciec skarżącej w dacie wydania

237 paszportu był niepełnoletni. Wynika to z paszportu [....] wydanego przez

238 Starostwo B. w dniu [...] stycznia 1923 roku, w którym podano rok urodzenia

239 1906 w miejscowości H.. Okoliczności tej organ odwoławczy nie rozważył w

240 kontekście art. 5 ustawy z 1920 roku. Nie odniesiono się również do faktu podnoszonego

241 w odwołaniu, iż w paszporcie tym znajduje się wpis Magistratu Miasta C. z

242 dnia [...] stycznia 1923 r., że był on zameldowany w C., co zdaniem skarżącej,

243 stanowi dowód że w świetle ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego z 1920 roku

244 7

245 nabył on obywatelstwo polskie. Poza uwagą organu naczelnego pozostały również

246 okoliczności, że E. M. - ojca M. M., otrzymał w dniu [..] września 1936 r.

247 paszportu Ser[...] jako obywatel polski, a jego miejscem urodzenia w 1869 r.

248 była miejscowość S., jak również to, że B. M. - brat M. M.

249 jako obywatel polski otrzymał w dniu [...] sierpnia 1926 r. paszport Ser. [...], w

250 którym podano, że urodził się 1909 roku w S.. W świetle okoliczności

251 wynikających z dokumentów urzędowych wydanych na rzecz ojca i brata M.

252 M., jak również tego, że w dacie wydania paszportu nie był on pełnoletni organ

253 powinien dokonać wnikliwej oceny ujawnionego stanu faktycznego w kontekście

254 przepisów ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego z 1920 roku. W ocenie Sądu brak

255 wnikliwej analizy omawianych dowodów przy rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału

256 dowodowego mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

257 Z tych wszystkich względów z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.ps.a. Sąd orzekł jak w

258 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.

259 8

Powołane przepisy