Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2015 r., IV SA/Wa 3382/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2015 r., IV SA/Wa 3382/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. z 13 listopada 2015 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Sądu skargę na decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] lipca 2015 r. w przedmiocie wydania pozwolenia na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich dla przedsięwzięcia "[...]".

3 Pismem z 13 listopada 2015 r., który wpłynął do Sądu 17 listopada 2015 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

4 W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja nakłada na Spółkę obowiązek zapłaty opłaty w łącznej wysokości 10% pełnej kwoty opłaty wynoszącej 1% wartości przedsięwzięcia, która wynosi 3 175 451,33 zł i która w świetle art. 27b ust. 1e ustawy z 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 934). nie podlega zwrotowi. Tymczasem z uwagi na zastrzeżenie w zaskarżonej decyzji obowiązku uzyskania warunków przyłączenia morskiej farmy wiatrowej do Krajowej Sieci Elektroenergetycznej, co strona skarżąca kwestionuje w skardze, może się okazać, że Spółka nie będzie zainteresowana realizacją takiego przedsięwzięcia. Skarżąca Spółka dodała, że termin do uiszczenia ww. kwoty upływa 16 listopada 2015 r.

5 Strona skarżąca podniosła również, że wysokość opłaty jest znaczna i stanowi zagrożenie dla kondycji Spółki oraz jej pozostałych zobowiązań i planów. W ocenie Spółki aspekt finansowy wskazuje na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem tego aktu.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

7 Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

8 Powyższy przepis wskazuje na dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny.

9 Wskazać należy, że aby możliwe było zastosowanie normy art. 61 § 3 p.p.s.a. koniecznym jest aby – po pierwsze – wniosek dotyczył aktu lub czynności, które nadają się do wykonania, a po wtóre – aby taki akt nie został jeszcze wykonany, gdyż dopiero jego wykonanie mogłoby spowodować skutki o jakich mowa w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2004 r. sygn. OZ 26/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

10 Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

11 Argumentacja strony skarżącej wskazuje na obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej w terminie 90 dni od dnia, w którym decyzja o pozwoleniu na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich stała się ostateczna, tj. do dnia [...] listopada 2015 r. Opłata ta nie podlega zwrotowi, stosownie do treści art. 27b ust. 1e ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej. Wysokość tej opłaty jest znaczna, przez co stanowi zagrożenie dla kondycji Spółki oraz jej zobowiązań i planów.

12 W ocenie Sądu, w chwili wpływu rozpoznawanego wniosku do Sądu termin do uiszczenia opłaty o której mowa w art. 27b ust. 1 pkt 1 ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej upłynął. Już ta okoliczność uniemożliwia pozytywne rozpatrzenie wniosku.

13 Bez względu na powyższe Sąd wskazuje również, że uzasadnienie merytoryczne wniosku w zakresie spełnienia którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest na tyle ogólnikowe, że niemożliwa jest ocena, czy w istocie uiszczenie opłaty dodatkowej rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Spółce lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Spółka nie wskazał bowiem żadnych konkretnych i aktualnych danych dotyczących sytuacji finansowej w jakiej się znajduje. Stwierdzenie, że kwota jaką Spółka ma uiścić jest znaczna i że jej uiszczenie, bezzwrotnie, stanowi zagrożenie dla jej kondycji finansowej oraz jej zobowiązań i planów jest niewystarczająca do uznania, że w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej.

14 Odnosząc się do kwestii dalszego zainteresowania strony skarżącej realizacją przedsięwzięcia, w przypadku nie uwzględnienia skargi, Sąd uznał, że okoliczność ta w żaden sposób nie przesądza o spełnieniu przesłanek, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro strona ubiegająca się o pozwolenie na realizację jakiegokolwiek przedsięwzięcia zawsze ponosi ryzyko strat finansowych, to nie sposób przyjąć, że jest to równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Zaakcentować również należy, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niedopuszczalne jest badanie zasadności skargi.

15 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.