Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2016 r., IV SA/Wa 3080/15
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2016 r., IV SA/Wa 3080/15
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Piotr Korzeniowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 lutego 2016 r. sprawy ze skargi U.J. i W.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - oddala skargę -
Uzasadnienie
2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 roku nr [...], działając na podstawie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 200lr. Nr 79, poz. 856 ze zm.) w związku z art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania U.J. oraz W.J. od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r" znak: [...] ustalającej warunki zabudowy dla działki nr [...] położonej przy ul. [...] w [...], stwierdziło niedopuszczalność odwołania od ww decyzji.
3 W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.
4 Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. P.P. złożył wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy terenu położonego przy ul. [...] w [...], oznaczonego jako działka nr [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] Prezydent Miasta [...] ustalił warunki zabudowy dla ww działki nr [...] położonej przy ul. [...] w [...]. Odwołanie od w/w decyzji wnieśli U.J. oraz W.J. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie do wniesienia odwołania.
5 Na skutek wniesionej od ww postanowienia skargi wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r. znak: IV Sa/Wa 2010/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił w/w postanowienie. Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie gdyż organ naruszył przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
6 Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. zostało wydane w oparciu o art. 134 k.p.a. z uwagi na przekroczenie przez stronę terminu do złożenia odwołania. Przepis art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
7 Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia badał, czy w sprawie rzeczywiście doszło do przekroczenia terminu do złożenia odwołania w przedmiotowej sprawie i uznał, że adresatem przesyłki był jedynie W.J. Wystawienie do tej przesyłki potwierdzenia odbioru dla U.J. i W.J. zakłamuje stan faktyczny. Sąd podniósł, iż taka praktyka organu I instancji jest niedopuszczalna albowiem przesyłka może być skutecznie doręczona tylko temu, do kogo jest adresowana. Skoro przesyłka z decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. została zaadresowana do W.J. on jedynie był jej adresatem. U.J. kwitując odbiór tej przesyłki na poczcie odebrała ją w imieniu W.J. a nie w imieniu własnym. Nadto w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że skarżąca na rozprawie w dniu 4 marca 2014 r. wykazała, że awizo do odbioru przesyłki na poczcie wystawione było jedynie na W.J.
8 Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 109 § 2 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przedmiotowej sprawie organ I instancji zobowiązany był wysłać dwie przesyłki zawierające decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. jedną adresowaną do U.J. jako strony postępowania, drugą do W.J. również strony postępowania administracyjnego. Z powyższego wynika, że wyżej wymieniona decyzja w ogóle nie została doręczona U.J. przez organ I instancji.
9 Sąd Administracyjny zatem uznał, że wszystkim stronom postępowania winna być doręczona decyzja o warunkach zabudowy wraz z załącznikami stanowiącymi jej integralną część. Dlatego też Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ponownie rozpoznając sprawę powinno było uwzględnić powyższe uwagi WSA w Warszawie i dokonać oceny czy decyzja została doręczona U.J. oraz czy doręczenie W.J. decyzji o warunkach zabudowy bez załączników stanowiących jej integralną część jest doręczeniem skutecznym.
10 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ponownie rozpoznając sprawę powołało się na art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. SKO wskazało, iż orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadininistracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Dlatego też z uwagi na powyższe oraz nie wykonania na tym etapie postępowania przez organ I instancji poczynionych w cytowanym wyroku wskazań, SKO w [...] działając na podstawie art.134 k.p.a. zaskarżonym postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność odwołania od ww decyzji Prezydenta, będącego przedmiotem rozpoznania, jako przedwczesnego.
11 Skargę na powyższe postanowienie wnieśli U. i W.J. wnosząc o: uchylenie postanowienia SKO w całości, "unieważnienie" decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...].04.2014 o warunkach zabudowy nr [...], przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji i o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
12 Samorządowe kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło ojej oddalenie.
13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
14 Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
15 Sąd, na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
16 Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
17 W niniejszej sprawie organ, jak i orzekający Sąd, jest związany oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2010/14. W uzasadnieniu powyższego wyroku sąd jednoznacznie wskazał, iż zaskarżona decyzja w ogóle nie została doręczona U.J. przez organ I instancji, natomiast W.J. została doręczona w sposób wadliwy, poprzez niedoręczenie załączników decyzji stanowiących jej integralną część. Uznać zatem należy, iż w niniejszej sprawie skarżącym nie doręczono skutecznie decyzji organu I instancji.
18 Strona natomiast może wnieść odwołanie dopiero po doręczeniu jej decyzji, bowiem dopiero od tego momentu otwiera się dla strony termin do zaskarżenia orzeczenia (art. 129 § 2 k.p.a.). Zatem chwila doręczenia decyzji wywołuje dwojakie skutki prawne - dla strony rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia środka zaskarżenia, natomiast dla organu oznacza związanie własną decyzją. Jednocześnie z chwilą doręczenia decyzji następuje wprowadzenie decyzji do obrotu prawnego. W sytuacji wniesienia odwołania przed datą doręczenia stronie decyzji organ drugiej instancji, któremu takie przedwczesne odwołanie zostało przedstawione do rozpoznania, powinien w oparciu o art. 134 k.p.a. wydać postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania albowiem rozpoznanie odwołania w przedstawionej sytuacji stanowiłoby rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (wyrok NSA z dnia 05.06.2008 r" sygn. akt I OSK 831/07, publ. Lex 523914, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 01.10.2009 r., sygn. akt II SA/Ol 661/09, publ. Lex 519823).
19 Dlatego też, w ocenie Sądu, organ prawidłowo uznał, że odwołanie U.J. oraz W.J. zostało wniesione przedwcześnie. Skarżący będą mogli wnieść skutecznie odwołanie dopiero po doręczeniu im decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...], wraz ze wszystkimi załącznikami stanowiącymi jej integralną część. Powyższą decyzję winien doręczyć stronom organ I instancji - Prezydent Miasta [...], zgodnie z wytycznymi wskazanymi w wyroku z dnia 4 marca 2015 r. znak: IV Sa/Wa 2010/14. Zgodnie ze stanowiskiem orzekającego w powyższej sprawie Sądu, stosownie do § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588) warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną. Wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Wszystkie ww. załączniki stanowią integralną część decyzji o warunkach zabudowy. Sąd w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie, stoi na stanowisku, że wszystkim stronom postępowania winna być doręczona decyzja o warunkach zabudowy wraz z załącznikami stanowiącymi jej integralną część.
20 Wobec powyższego działając na mocy art. 151 kpa, należało orzec jak w sentencji wyroku.
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 58 (§ 1)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 109 (§ 2)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 129 (§ 2)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 134
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 151
- Prawo o ustroju sądów administracyjnych, art. 1 (§ 1)