Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2017 r., IV SA/Wa 2639/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2017 r., IV SA/Wa 2639/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 W. B., wraz ze skargą na decyzję z [...] lipca 2016 r. [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

3 Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji grozi niepowetowaną szkodą dla każdej ze stron. W ocenie skarżącej ujawnienie zmian zgodnie z decyzją może doprowadzić do dalszych kroków prawnych, a te doprowadzą do zmian w prawie własności z niekorzyścią dla skarżącej.

4 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz uczestnicy postępowania nie zajęli stanowiska odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

7 Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r. sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów administracyjnych, które dla zaistnienia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.

8 Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie posiada atrybutu wykonalności.

9 Przedmiotem decyzji, której wniosek dotyczy, jest wprowadzenie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Lektura postanowień ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 ze zm.), w szczególności Rozdziału 4 tej ustawy, pozwala stwierdzić, że ewidencja gruntów i budynków pełni funkcje informacyjno-techniczną, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów ani nie nadaje tych praw. Organy administracji publicznej prowadzące ewidencje rejestrują stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające oraz w oparciu o określone dokumenty (m.in. decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe lub akty notarialne, por. art. 22 ust.2, art. 23 ust. 1-5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne). Oznacza to, że ewidencja jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów, a informacje dotyczące stanu prawnego nieruchomości mają charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Dokonanie zmian w ewidencji gruntów ma niewątpliwie wtórny charakter do zmian stanu prawnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 października 2009 r. III SA/Kr 969/09; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 17 maja 2012 r. II SA/Po 194/12, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 września 2016 r. I OZ 894/16, wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

10 Odnosząc się do obaw skarżącej w zakresie zmian własnościowych wyjaśnić należy, że zmiana wpisu w ewidencji gruntów nie stwarza automatycznie po stronie wpisanego tam podmiotu prawa własności, które może następnie stanowić przedmiot obrotu, w tym zbycia. Innymi słowy, wpis w ewidencji gruntów ani nie pozbawia, ani nie ogranicza praw właścicieli (czy współwłaścicieli) nieruchomości do dysponowania nieruchomością. Tytuł prawny do nieruchomości wynika z treści księgi wieczystej, a nie z wpisu do ewidencji gruntów.

11 W świetle powyższego Sąd uznał, że wykonanie decyzji o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków nie może wywołać negatywnych skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i orzekł jak w sentencji.