Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2015 r., IV SA/Wa 238/15

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2015 r., IV SA/Wa 238/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia niniejszego się wyroku; 3. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącego Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 |Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uchylił własną decyzję z dnia |

3 |[...] lutego 2013r. w części pkt 2 dot. zobowiązania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty kwoty 515.099 zł w |

4 |terminie 14 dni i orzekł o zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty kwoty 487.191,60 zł w terminie 14 |

5 |dni, od dnia kiedy niniejsza decyzja podlegać będzie wykonaniu i w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. |

6 |W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny: |

7 |Nieruchomość położona w obrębie [...], gmina [...], oznaczona jako działka nr [...] o pow. 1,3216 ha decyzją Wojewody [...] z dnia [...] |

8 |października 2005r. nr [...] utrzymaną w mocy decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] została |

9 |przeznaczona pod budowę drogi krajowej nr [...]. |

10 |Decyzją z dnia [...] lutego 2007r. nr [...] Wojewoda [...] orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa prawa własności ww nieruchomości |

11 |będącej własnością T. N., przeznaczonej na realizację celu publicznego jakim jest inwestycja polegająca na budowie drogi krajowej nr |

12 |[...], ustalił na rzecz T. N. odszkodowanie za wywłaszczone prawo własności nieruchomości w wysokości 308.329 zł oraz zobowiązał |

13 |Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty tak ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja |

14 |będzie podlegać wykonaniu. |

15 |Decyzją z dnia [...] lipca 2007r. nr [...] Minister Budownictwa utrzymał powyższą decyzję w mocy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w |

16 |Warszawie wyrokiem z dnia 8 lutego 2008r. sygn. akt I SA/Wa 1595/07 oddalił skargę wniesioną przez T. N. |

17 |Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 czerwca 2009r. sygn. akt I OSK 800/08 oddalił skargę kasacyjną. |

18 |Pismem z dnia 7 stycznia 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia 11 lutego 2010 r., T. N. wniósł, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, o |

19 |wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. podnosząc, że operat szacunkowy, na podstawie którego ustalono |

20 |odszkodowanie, nie uwzględniał zmienionego przeznaczenia działki nr [...] w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania |

21 |przestrzennego gminy. Uprzednio działka ta przeznaczona była pod uprawy rolne, natomiast w wyniku podjętej uchwały, jej przeznaczenie |

22 |określono jako obszar zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności z możliwością wprowadzenia nieuciążliwych usług. |

23 |Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] Minister Infrastruktury wznowił przedmiotowe postępowanie, a następnie decyzją z |

24 |dnia [...] czerwca 2010 r. odmówił uchylenia decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że |

25 |zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 specustawy wysokość odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość ustala się według jej stanu na dzień |

26 |wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi i według jej wartości rynkowej w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości. Tym |

27 |samym wszelkie zmiany w stanie prawnym i faktycznym nieruchomości, mające miejsce po dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji |

28 |drogi, nie mogą być brane pod uwagę w postępowaniu wywłaszczeniowo-odszkodowawczym. |

29 |Na skutek wniosku T. N. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] października 2010 r. utrzymał w mocy |

30 |decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. W uzasadnieniu wskazał, że uchwała zmieniająca przeznaczenie nieruchomości, ale uchwalona po dniu |

31 |wydania przez Wojewodę decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi, nie stanowi nowej okoliczności w sprawie. Odnosząc się do nowych |

32 |okoliczności wskazanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister podał, że organ nie jest władny ocenić, czy transakcje |

33 |przedstawione przez skarżącego były zawierane w stosunku do nieruchomości podobnych do działki wycenianej. Ponadto Naczelny Sąd |

34 |Administracyjny wyrokiem z dnia 1 czerwca 2009 r. oddalił skargę kasacyjną T. N. od wyroku Sądu I instancji z dnia 8 lutego 2008 r., |

35 |stwierdzając, że organ administracji publicznej nie jest władny wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, |

36 |ponieważ nie dysponuje odpowiednimi wiadomościami specjalistycznymi. W odniesieniu do przedstawionego przez skarżącego nowego operatu |

37 |szacunkowego z dnia 9 lipca 2010 r. organ wskazał, że nie mógł on stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie, ponieważ rzeczoznawca w |

38 |operacie tym ustalił przeznaczenie nieruchomości jako obszar zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności z możliwością wprowadzenia |

39 |nieuciążliwych usług, podczas gdy w dacie wydania decyzji lokalizacyjnej, nieruchomość miała przeznaczenie rolne. Ponadto postępowanie |

40 |w sprawie zostało już prawomocnie zakończone, a nowy operat szacunkowy, w świetle art. 145 § 1 pkt 5 kpa nie stanowi nowej okoliczności|

41 |istniejącej w dniu wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania i nieznanej organowi wydającemu decyzję. |

42 |Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T. N. wnosząc o jej uchylenie, która wyrokiem z |

43 |dnia 10 lutego 2011r. sygn. akt ISA/Wa 2547/10 została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalona. W pocenie Sadu, |

44 |prawidłowo organy obu instancji uznały, iż brak było podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca |

45 |2007 r., nr [...], gdyż nie zaistniały przesłanki opisane w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, nie wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy|

46 |nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję ustalającą |

47 |odszkodowanie. Takiej okoliczności, czy dowodu nie mogła, zdaniem Sądu, stanowić uchwała Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] października |

48 |2006 r., zmieniająca przeznaczenie działki nr [...] z rolnej na obszar zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności z możliwością |

49 |wprowadzenia nieuciążliwych usług. Zgodnie bowiem z treścią art. 18 ust. 1 specustawy wysokość odszkodowania za wywłaszczoną |

50 |nieruchomość ustala się według jej stanu na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi oraz według jej wartości z dnia, w |

51 |którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Tym samym uchwała Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2006 r. nie miała |

52 |znaczenia dla stwierdzenia zaistnienia przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, gdyż wysokość odszkodowania ustalona została |

53 |w kwestionowanej decyzji na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego zgodnie z treścią art. 18 ust. |

54 |1 specustawy, a Minister Budownictwa wydając decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego|

55 |2007 r. nie mógł opierać swojego rozstrzygnięcia na uchwale zmieniającej przeznaczenie nieruchomości wydanej po dniu 26 października |

56 |2005 r. |

57 |Fakt kwestionowania przez skarżącego wysokości ustalonego odszkodowania nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. Również |

58 |nowego dowodu w sprawie nie może stanowić przedstawio przez skarżącego operat szacunkowy M. J. z dnia 9 lipca 2010 r., ponieważ w |

59 |operacie tym ustalono przeznaczenie nieruchomości jako obszar zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności z możliwością wprowadzenia|

60 |nieuciążliwych usług, podczas gdy w dacie wydania decyzji lokalizacyjnej, jak już wskazano wyżej, nieruchomość miała przeznaczenie |

61 |rolne. Ponadto nowy dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania. |

62 |Wniesiona przez T. N. od powyższego wyroku skarga kasacyjna, została przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 |

63 |stycznia 2013r. sygn. akt I OSK 1430/11 oddalona. |

64 |Pismem z dnia 24 lutego 2011r. T. N. wniósł o uchylenie wszystkich decyzji dotyczących działki nr [...], a następnie w piśmie z dnia 1 |

65 |marca 2011r. sprecyzował, że domaga się wznowienia postępowania zakończonego decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007r. na |

66 |podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. W uzasadnieniu wniosku wskazał, ze z opinii Komisji Arbitrażowej przy Polskiej Federacji |

67 |Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych, dołączonej do wniosku wynika, że operat szacunkowy, będący podstawą ustalenia odszkodowania za |

68 |przedmiotową nieruchomość w dacie jego sporządzenia, nie mógł stanowić podstawy do ustalenia wysokości odszkodowania, gdyż zawiera |

69 |błędy dyskwalifikujące go jako dowód w sprawie, dotyczące w szczególności odstępstwa od przepisów prawa i uchybienia w procedurze |

70 |wyceny, mające istotny wpływ na określoną wartość nieruchomości. |

71 |Postanowieniem z dnia [...] marca 2011r. Minister Infrastruktury wznowił postępowanie zakończone kwestionowaną decyzją i następnie |

72 |decyzją z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej orzekł o odmowie uchylenia decyzji |

73 |Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r. w zakresie |

74 |dotyczącym wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa przedmiotowej nieruchomości, a także o uchyleniu decyzji Ministra Budownictwa z dnia |

75 |[...] lipca 2007r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r. w zakresie dotyczącym ustalenia odszkodowania|

76 |na rzecz T. N. w wysokości 308.329 zł; za wywłaszczone na rzecz Skarbu Państwa prawo własności przedmiotowej nieruchomości oraz |

77 |zobowiązania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty tak ustalonego odszkodowania i w tym miejscu orzekł o |

78 |ustaleniu odszkodowania na rzecz T. N. w kwocie 823.428 zł oraz zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do |

79 |wypłaty kwoty 515.099 zł w terminie 14 dni od dnia kiedy decyzja podlegać będzie wykonaniu. |

80 |Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad podnosząc naruszenie zasady res iudicata, |

81 |gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 8 lutego 2008r. sygn. akt I SA/Wa 1595/07 orzekł, że |

82 |odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość zostało ustalone prawidłowo. Ponadto zarzucono nieprawidłowości przy określeniu wartości |

83 |nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, a także zarzucono, że przy wyliczaniu różnicy pomiędzy kwotą wypłaconego odszkodowania, a|

84 |nową kwotą ustalonego odszkodowania nie uwzględniono, że uprzednio wypłacona kwota została zwaloryzowana i powiększona dodatkowo o |

85 |kwotę 27.907,40 zł. |

86 |Rozpatrując ponownie sprawę Minister swoją decyzją z dnia [...] lipca 2013 oku o Nr [...] uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2013 roku w |

87 |części obejmującej pkt 2 dot. zobowiązania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania, w pozostałym zaś |

88 |zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Stwierdził, że podstawę wznowienia w niniejszej sprawie stanowił art. 145 par. 1 pkt 5 |

89 |k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe|

90 |okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W zaskarżonej decyzji|

91 |wskazano, że z przedstawionej przez T. N. opinii Komisji Arbitrażowej przy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych |

92 |wynika, że operat szacunkowy będący podstawą ustalenia odszkodowania w dacie jego sporządzenia nie mógł stanowić podstawy do ustalenia |

93 |wysokości odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod drogę, gdyż zawierał błędy dyskwalifikujące go, dotyczące w szczególności |

94 |odstępstwa od przepisów prawa i uchybienia w procedurze wyceny, mające istotny wpływ na określoną wartość nieruchomości, co spełnia |

95 |przesłanki zawarte w powyższym przepisie. W szczególności w ww opinii wskazano, że transakcje porównawcze stanowiące podstawę wyceny |

96 |przedmiotowej nieruchomości nie dotyczyły nieruchomości podobnych do przedmiotu wyceny ze względu na różnice w ich zagospodarowaniu. W |

97 |opracowaniu tym wskazano, że analiza aktów notarialnych z dnia 8 września 2006r. i 29 maja 2006r. potwierdziła, że w celu wyceny |

98 |nieruchomości gruntowej do porównania przyjęto nieruchomości ze składnikami roślinnymi, co miało bezpośredni wpływ na wartość |

99 |szacowanej nieruchomości. Okoliczność ta stała się zdaniem organu nową okolicznością w sprawie, uzasadniającą wznowienie postępowania. |

100 |W ocenie Ministra okoliczność ta spełnia trzy przesłanki pozwalające na uznanie jej za podstawę wznowienia postępowania, tj. jest |

101 |okolicznością nową, istniejącą w dniu wydania decyzji ostatecznej, przy czym nie była ona znana organowi prowadzącemu postępowanie |

102 |wywłaszczeniowe. Ponadto ma ona istotne znaczenie dla sprawy. Opinia biegłego o wartości nieruchomości stanowi najważniejszy dowód w |

103 |sprawie, a zatem stwierdzenie, że już w dacie sporządzenia był on dotknięty wadami dyskwalifikującymi go jako podstawę ustalenia |

104 |odszkodowania przesądza w ocenie organu o tym, że okoliczność ta dotyczy przedmiotu sprawy, a w konsekwencji może mieć wpływ na zmianę |

105 |decyzji. W związku z powyższym w sprawie niniejszej sporządzony został w dniu 9 października 2012r. nowy operat szacunkowy sporządzony |

106 |przez rzeczoznawcę majątkowego A. W. |

107 |W operacie tym wskazano, że w dacie wydania decyzji lokalizacyjnej dla terenu, na którym położony jest przedmiot wyceny nie obowiązywał|

108 |miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, obowiązywało natomiast studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego |

109 |gminy M. przyjęte uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...], zgodnie z którym przedmiotowa działka leżała na terenie oznaczonym jako |

110 |rezerwa pod drogę krajową [...]. Oceniając operat szacunkowy z dnia 9 października 2012r. Minister stwierdził, ze zawiera on wszystkie |

111 |elementy wymagane przepisami. Biegła, wobec drogowego przeznaczenia wycenianej działki, prawidłowo zastosowała procedurę wyceny |

112 |określoną w par. 36 ust. 4 rozporządzenia z dnia 21 września 2004r., przyjmując do porównań nieruchomości podobne o przeznaczeniu |

113 |drogowym. Autorka operatu wyczerpująco wyjaśniła przyjęty przez nią wybór metody szacowania nieruchomości oraz szczegółowo |

114 |scharakteryzowała przyjęty rynek transakcyjny. Opinia biegłej zdaniem Ministra spełnia wszystkie wymogi formalne określone w |

115 |rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. i opiera się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości, |

116 |właściwym doborze nieruchomości podobnych oraz właściwym ustaleniu współczynników korygujących. |

117 |Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia zasady powagi rzeczy osądzonej organ stwierdził, że w przypadku wznowienia |

118 |postępowania w oparciu o pojawienie się nowych istotnych okoliczności w sprawie powaga rzeczy osądzonej nie zachodzi. Ponadto organ |

119 |wskazał, że bezzasadne jest żądanie powołania rzeczoznawcy majątkowego w celu określenia wartości nieruchomości jaką mógłby nabyć T. N.|

120 |za uprzednio wypłaconą kwotę i powierzchnię tę odjąć od powierzchni wywłaszczonej, a należne odszkodowanie przyznać w wysokości |

121 |wartości różnicy w powierzchni pomiędzy wywłaszczoną nieruchomością a tą jaką mógłby nabyć za wypłacone odszkodowanie, ponieważ |

122 |stosownie do art. 134 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podstawę do ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, z |

123 |zastrzeżeniem art. 135 wartość rynkowa nieruchomości. Minister ustalił, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wypłacił T. N.|

124 |kwotę 308.329 zł odpowiadająca odszkodowaniu ustalonemu w decyzji z dnia [...] lutego 2007r., którą następnie powiększył o kwotę |

125 |27.907,40 zł stanowiącą waloryzację ustalonego odszkodowania. W związku z powyższym Minister ponownie ustalając wysokość odszkodowania |

126 |pomniejszył ją o kwotę już wypłaconą. |

127 |Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad |

128 |zarzucając jej naruszenie zasady res iudicata, art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. , przyjęcie niewłaściwej metody wyliczenia różnicy |

129 |odszkodowania skutkującej przyznaniem kwoty nienależnej i będącej bezpodstawnym wzbogaceniem, jak również pominięcie wniosku o |

130 |przeprowadzenie dowodu z opinii rzeczoznawcy majątkowego celem ustalenia wysokości należnego odszkodowania na dzień [...] lutego 2007r. |

131 |Wyrokiem z dnia 16 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i |

132 |Autostrad na decyzję Ministra z dnia [...] lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że po zakończeniu |

133 |postępowania w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania decyzją ostateczną skarżący przedstawił nowy dowód w postaci opinii |

134 |Komisji Arbitrażowej przy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych z dnia [...] 2011 r., która uznała, że operat |

135 |szacunkowy będący podstawą ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość w dacie jego sporządzenia, nie mógł stanowić podstawy |

136 |do ustalenia wysokości odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod drogę, gdyż zawiera błędy dyskwalifikujące go jako dowód w |

137 |sprawie, dotyczące w szczególności odstępstwa od przepisów prawa i uchybienia w procedurze wyceny, mające istotny wpływ na określoną |

138 |wartość nieruchomość. Wprawdzie sam dowód nie może być podstawą wznowienia postępowania, gdyż nie istniał w dniu wydania decyzji, |

139 |jednak za podstawę taką można uznać nowe okoliczności faktyczne (fakty) z opinii tej wynikające. Okoliczności te mogłyby mieć wpływ na |

140 |odmienne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej zaskarżoną do Sądu decyzją ostateczną. Za zasadne należy zatem uznać stanowisko Ministra |

141 |Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w niniejszej sprawie zasadne było |

142 |wznowienie postępowania z uwagi na zaistnienie nowych okoliczności w sprawie tj. ustalenie, że nieruchomości przyjęte do porównania w |

143 |celu określenia wartości rynkowej nieruchomości nie były nieruchomościami podobnymi. Okoliczność ta stanowi nową okoliczność faktyczną |

144 |nieznaną organowi administracyjnemu w dniu wydania decyzji, a istniejącą w dniu wydania decyzji. |

145 |Naczelny Sąd Administracyjny, na skutek wniesionej przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad skargi kasacyjnej od ww |

146 |wyroku, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. |

147 |Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w powołanej decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki |

148 |Morskiej orzekł o uchyleniu decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r. i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej |

149 |instancji z dnia [...] lutego 2007 r. - w części dotyczącej ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości - i w tym zakresie |

150 |orzekł co do istoty sprawy. Natomiast decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Minister zmodyfikował swoją decyzję z dnia [...] lutego 2013 r. w |

151 |ramach postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa). Obie powołane decyzje z 2013 r. zostały wydane po |

152 |upływie ponad pięciu lat od daty wydania decyzji przez Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r., dlatego istotną w sprawie |

153 |okolicznością, która nie została wyjaśniona, jest data doręczenia stronom powołanej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 |

154 |r. Wyjaśnienie tej okoliczności ma zasadnicze znaczenie dla wyniku sprawy, ponieważ od ustalenia tej okoliczności zależy dopuszczalność|

155 |uchylenia decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r. po wznowieniu postępowania. Uchylenie bowiem tej decyzji po upływie |

156 |pięciu lat od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia stanowiłoby rażące naruszenie art. 146 § 1 kpa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa, |

157 |którą to okoliczność Sąd pierwszej instancji zobowiązany jest uwzględnić - w myśl art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 134 ppsa - |

158 |niezależnie od zarzutów i wniosków zgłoszonych w skardze na decyzję. |

159 |Ponadto NSA wskazał, iż ocena decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji była przedmiotem |

160 |uprzednich orzeczeń Sądu pierwszej instancji i Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których zaaprobowano prawidłowość ustalenia |

161 |odszkodowania z uwzględnieniem opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego. Obecna negatywna ocena tej opinii, poprzez uznanie, że |

162 |stwierdzone wady tkwiły w niej od samego początku, nie mogą być uznane za okoliczności, które istniały w dniu wydania decyzji w |

163 |przedmiocie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania w 2007 r., a nie były znane organom, które te decyzje wydały, bez dokonania |

164 |wnikliwej oceny skutków prawnych wynikających z zapadłych dotychczas orzeczeń sądów administracyjnych w przedmiocie prawidłowości |

165 |ustalenia odszkodowania przez te organy. |

166 |Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |

167 |Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma fakt, że kontrolowana sprawa została przekazana do rozpoznania tutejszemu|

168 |Sądowi mocą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2014 r. sygn. I OSK 2221/14, wydanego na skutek skargi |

169 |kasacyjnej od wyroku z 16 maja 2014 r. sygn. I SA/Wa 2321/13. Wobec tego zastosowanie znajduje w sprawie art. 190 ustawy z dnia 30 |

170 |sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), w myśl którego |

171 |wojewódzki sąd administracyjny, któremu sprawę przekazano pozostaje związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd |

172 |Administracyjny. Wykładnia ta obejmuje zarówno prawo materialne, jak i procesowe. W orzecznictwie i literaturze jednolicie przyjmuje |

173 |się, iż związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu, oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen |

174 |prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem - lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie. |

175 |Wykładnia prawna, o jakiej mowa w art. 190 p.p.s.a., to wyjaśnienie przez Naczelny Sąd Administracyjny istotnej treści przepisów |

176 |prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku, a więc nie tylko sama wykładnia w ścisłym tego słowa znaczeniu. |

177 |Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, nie ma więc całkowitej swobody przy wydawaniu nowego orzeczenia. |

178 |Jeżeli zatem, rozpoznając sprawę, Sąd I instancji ocenił zaskarżony wskutek skargi wniesionej do tego sądu akt administracyjny jako |

179 |zgodny z przepisami prawa materialnego i procesowego, a Naczelny Sąd Administracyjny pogląd ten zakwestionował, to ocena ta przy |

180 |ponownym rozpoznaniu sprawy jest wiążąca dla Sądu I instancji rozpoznającego sprawę ponownie. |

181 |Przypomnieć należy, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca |

182 |2013 oku o Nr [...], którą Minister uchylił swoją decyzję z dnia [...] lutego 2013 roku w pkt 2 w pozostałym zakresie utrzymał ją w mocy. |

183 |Według NSA sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien wyjaśnić istotną w sprawie okoliczność, która nie została dotychczas|

184 |wyjaśniona, to jest datę doręczenia stronom decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r. |

185 |Stąd też w obliczu powyższego, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, rozpoznając wniosek Generalnego Dyrektora Dróg |

186 |Krajowych i Autostrad o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia |

187 |[...] lutego 2013 roku winien jest ustalić wskazaną przez Naczelny Sąd Administracyjny wyżej powołaną okoliczność, jaką stanowi ustalenie|

188 |daty doręczenia stronom decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r. znak [...], której wyjaśnienie ma fundamentalne znaczenie |

189 |dla wyniku sprawy, ponieważ od ustalenia tej okoliczności zależy dopuszczalność uchylenia ww decyzji Ministra Budownictwa z dnia |

190 |[...] lipca 2007 r. po wznowieniu postępowania. |

191 |Sąd, uwzględniając wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego – działając na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c w zw. z 190 p.p.s.a. |

192 |– orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 |

193 |p.p.s.a. |