Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2018 r., IV SA/Wa 2309/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2018 r., IV SA/Wa 2309/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 10.01.2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Z. M., obywatelka [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie zobowiązania cudzoziemki oraz jej dzieci do powrotu i zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3 W treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki w postaci konieczności opuszczenia Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd.

4 Postanowieniem z dnia 16 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2309/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu ww. wniosku skarżącej, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

5 Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt II OZ 1532/17, po rozpoznaniu zażalenia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że dla skarżącej został ustanowiony profesjonalny pełnomocnik z urzędu w celu obrony jej interesów. Ponadto, przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymagają osobistego udziału strony na rozprawie.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

7 Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z § 3 powyższego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.

8 Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

9 W ocenie Sądu, mając na uwadze stanowisko wyrażone w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt II OZ 1532/17, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony.

10 W okolicznościach niniejszej sprawy zauważyć należy, że dla skarżącej został ustanowiony przez Sąd profesjonalny pełnomocnik z urzędu w celu obrony jej interesów. Ponadto, przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymagają osobistego udziału strony na rozprawie.

11 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.