Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2009 r., IV SA/Wa 2089/08

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2009 r., IV SA/Wa 2089/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2009 r. sprawy ze skargi S. w S. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 1999 r. sygn. akt II SA 557/99 i 736-777/99 w sprawie ze skarg na decyzję Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] lutego 1999 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej - skargę oddala -

Uzasadnienie

2 W imieniu Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Leśno-Gruntowej w S. pełnomocnik profesjonalny wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem oddalającym Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6.10.1999 r., sygn. akt II SA 557/99 i 736-777/99 w przedmiocie ustalenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wielkości przysługujących im udziałów we wspólnocie oraz ustalenia, które nieruchomości stanowią wspólnotę gruntową.

3 W uzasadnieniu skargi o wznowienie pełnomocnik podniósł, iż podstawą wznowieniową jest brak należytej reprezentacji Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Leśno-Gruntowej w S. we wówczas prowadzonym postępowaniu przed NSA. Spółka ta bowiem w okresie od 17.05.1998 r. do 16.11.2008 r., kiedy to na Ogólnym Zebraniu członków Spółki zwołanym przez kuratora powołano jej statutowe organy, organów takich nie posiadała. Stąd odwołanie od decyzji organu I instancji nie wniósł legalnie ukonstytuowany zarząd Spółki. W ocenie pełnomocnika zachowany został nadto trzymiesięczny termin pozwalający na wniesienie skargi o wznowienie, wynikający z art. 277 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (określanej dalej P.p.s.a.), bowiem legalny zarząd ukonstytuował się 16.11.2008 r., a skargę o wznowienie sporządzono i złożono w drugiej dekadzie grudnia 2008. r.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

5 Skarga o wznowienie nie jest oparta na uzasadnionych podstawach.

6 Na wstępie należy zauważyć, że stosownie do art. 103 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA przed dniem 1.01.2004 r., orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny. Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie.

7 W złożonej skardze wniesiono o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6.10.1999 r., sygn. akt II SA 557/99 i 736-777/99 w przedmiocie ustalenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wielkości przysługujących im udziałów we wspólnocie oraz ustalenia, które nieruchomości stanowią wspólnotę gruntową w sprawie ze skarg na decyzję Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...].02.1999 r. wniesionych przez grupę członków Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Leśno-Gruntowej w S..

8 Pełnomocnik strony zażądał wznowienia postępowania z powodu nieważności, wskazując na art. 271 pkt 2 P.p.s.a., a więc podnosząc zarzut, iż strona nie była należycie reprezentowana. Mając na uwadze treść art. 278 P.p.s.a. należy uznać, że upływ 5 lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia sądu - przy zarzucie wznowieniowym, iż strona nie była należycie reprezentowana - nie stanowi przeszkody do żądania wznowienia.

9 Dokonując zatem badania, czy skarga została wniesiona w terminie oraz czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, należy na oba pytania odpowiedzieć twierdząco (także termin trzymiesięczny na wniesienie tej skargi nie został przekroczony).

10 W tym stanie rzeczy rozważenia wymaga, w myśl art. 271 kpt 2 P.p.s.a., czy brak reprezentacji Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Leśno-Gruntowej w S. był podniesiony w drodze zarzutu we wówczas prowadzonym postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie.

11 W ocenie Sądu rozpoznającego skargę o wznowienie, zarzut ten był podnoszony uprzednio w postępowaniu toczącym się przed NSA. Wskazuje na to żądanie sprostowania postanowienia NSA z dnia 14.07.1999 r. sygn. akt II SA 557/99 i 736-777/99, oddalającego wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...].02.1999 r. (z [...].08.1999 r. K - 62 i nast. akt admin.). W postanowieniu tym NSA stwierdził, iż sprawa toczy się ze skarg Zarządu Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Leśno-Gruntowej w S., po dwukropku wymieniając imiona i nazwiska wielu osób fizycznych. Odnosząc się do tego postanowienia trzej wówczas współskarżący : J. N., M. M. i M. N. wnieśli o jego sprostowanie postanowienia, poprzez wskazanie w nim, iż sprawa nie została wszczęta przez Zarząd Spółki, bowiem skargę złożyli wyłącznie członkowie Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Leśno-Gruntowej w S.. Dalej w uzasadnieniu wniosku o sprostowanie ci skarżący wskazali, że w dniu wydania zaskarżonej decyzji Spółka nie posiadała organów, zatem nie było możliwe doręczenie tej decyzji zarządowi Spółki. Nadmieniono także, iż postępowanie w sprawie ustanowienia kuratora dla Spółki prowadzone jest przed Sądem Rejonowym w Z., podając stosowną sygn. akt i zaznaczając, iż informacja ta stanowi załącznik do ówczesnej skargi (pismo z dnia 12.10.1998 r.). Powołano się również na oświadczenie członków Zarządu Spółki z dnia 20.11.1989 r. o rezygnacji z pełnienia funkcji w Zarządzie. W końcowej części pisma wskazano wyraźnie, iż złożenie skargi przez Zarząd Spółki nie było możliwe, ponieważ Zarządu nie było i do chwili obecnej go nie ma. Niedopuszczalne było więc, jak podkreślono, prowadzenie postępowania w sytuacji utraty przez stronę zdolności do czynności prawnych, co uzasadnia zarzut nieważności postępowania. Kolejny wniosek o sprostowanie wskazanego postanowienia WSA ci sami skarżący złożyli 7.10.1999 r. zaznaczając, iż Spółka nie posiada od ponad roku Zarządu – organu, który mógłby ją reprezentować przed sądami i organami administracji publicznej (K-78 akt admin.).

12 Naczelny Sąd Administracyjny przychylił się do wniosku o sprostowanie swego postanowienia i umieścił zapis, iż sprawa jest prowadzona ze skarg Grupy członków Spółki, w miejsce dotychczasowego zapisu, iż skarżącym jest Zarząd Spółki. Z kolei pismem procesowym z dnia 30.09.1999 r. ci sami skarżący oraz K. S. uzupełnili wniesioną wówczas skargę o nowe zarzuty, jak nadmienili w tym piśmie, podnosząc m. in. zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 3 Kpa, przez pominięcie obligatoryjnego zawieszenia toczącego się postępowania, mimo iż Spółka od 17.05.1998 r. nie miała organu w myśl art. 38 Kc. Dalej podnieśli, iż gdyby nawet przyjąć, że powołano prawidłowo nowy zarząd 14.06.1998 r., to zrezygnował on z pełnienia funkcji w dniu 30.11.1998 r. ( K - 72 akt admin.).

13 W tym stanie rzeczy należy uznać, iż zarzut braku reprezentacji Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Leśno-Gruntowej w S. tak we wówczas prowadzonym postępowaniu administracyjnym, jak i sądowym był podnoszony i znany Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, który jednakże wyrokiem z dnia 6.10.1999 r., sygn. akt II SA 557/99 i 736-777/99 w przedmiocie ustalenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wielkości przysługujących im udziałów we wspólnocie oraz ustalenia, które nieruchomości stanowią wspólnotę gruntową skargi na decyzję Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...].02.1999 r. wniesione przez grupę członków Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Leśno-Gruntowej w S. oddalił.

14 Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.