Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 r., IV SA/Wa 145/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 r., IV SA/Wa 145/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r. znak: [...].

Uzasadnienie

2 W skardze z dnia 10 grudnia 2013 r. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy A. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

3 Uzasadniając przedmiotowe żądanie, skarżący wskazał, że wykonanie decyzji może spowodować nieodwracalne skutki, ponieważ nie będzie mógł wraz z członkami rodziny objętymi zaskarżonym rozstrzygnięciem uczestniczyć w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zwrócił uwagę na wyrażane przez Naczelny Sąd Administracyjny stanowisko, że wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie odmawiającej nadania statusu uchodźcy, jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu. Wskazał, że wyjazd z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawi go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym ale także sprawi, że w razie ewentualnego uwzględniania skargi, udzielona mu ochrona sądowa, może okazać się iluzoryczna. Wyjazd z Polski pozbawi rodzinę skarżącego osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu.

4 Organ administracji w odpowiedzi na skargę stwierdził, że pozostawia kwestią rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do uznania Sądu.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

7 O wstrzymaniu wykonania decyzji sąd administracyjny może orzec, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

8 Należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego.

9 Stosownie do treści art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2012 r., poz. 680) integralną część decyzji o odmowie nadania cudzoziemcowi statusu uchodźcy - w okolicznościach powołanych w treści wskazanego przepisu - stanowi orzeczenie o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

10 Rozstrzygnięcie takie zamieszono w decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r., która m.in. w tej części została utrzymana w mocy przez zaskarżoną decyzję Rady do Spraw Uchodźców.

11 Stosownie do treści art. 48 ust. 3 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy, w części dotyczącej orzeczenia o wydaleniu, stosuje się przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach dotyczące postępowania w sprawie wydalenia.

12 Mając na uwadze przywołane uregulowania, należy stwierdzić, że przymusowe opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez rozpoznaniem sprawy wszczętej skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] wykluczy osobiste uczestnictwo skarżącego w postępowaniu sądowym. Uniemożliwi mu więc skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu.

13 Ponadto - w razie ewentualnego uwzględnienia skargi - stronie nie zostanie udzielona ochrona międzynarodowa, zgodnie z Konwencją dotyczącą statusu uchodźców, sporządzoną w Genewie 28 lipca 1951 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 119, poz. 515) (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OZ 648/12. Niepublikowane). Jak zatem zasadnie wskazano w skardze, nieuwzględnienie przedmiotowego wniosku mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której udzielona stronie ochrona sądowa okazałaby się iluzoryczna.

14 W świetle powyższego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki przemawiające za zastosowaniem instytucji ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

15 W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.