Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2012 r., IV SA/Wa 1350/12

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
IV SA/Wa 1350/12
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Zagospodarowanie przestrzenne
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2012 r. sprawy ze skargi A. J. i J. J. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Dyrektora [...] Parku Narodowego z dnia [...] grudnia 2011 r. o nr [...]; 2. zasądza od Ministra Środowiska solidarnie na rzecz skarżących A. J. i J. J.kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. nr. [...] Minister Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora

3 [...] Parku Narodowego o odmowie uzgodnienia inwestycji A. J. i

4 J. J. (dalej skarżący), polegającej na budowie dwóch domów

5 jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na dziełkach nr nr [...] i [...], [...], [...]

6 i [...] przy ulicy [...] w W.

7 Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych.

8 Skarżący są współwłaścicielami nieruchomości składającej się z działek o

9 numerach ewidencyjnych: [...], [...], [...], [...] i cz. [...] o łącznej powierzchni

10 [...] m2 położonej przy ulicy [...] w W., [...]. Zamierzają

11 na niej pobudować dwa budynki mieszkalne bliźniacze z dwoma szambami i dwoma

12 garażami wolnostojącymi, jednostanowiskowymi oraz infrastrukturą towarzyszącą. W

13 stosunku do tego terenu nie został uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego.

14 Nieruchomość położona jest w otulinie [...] Parku Krajobrazowego, przez

15 który to teren biegnie korytarz ekologiczny. Jest od wielu lat trwale ogrodzona. Na

16 nieruchomości wybudowany jest już budynek mieszkalny, a w trakcie budowy pozostają

17 2 inne, w zabudowie bliźniaczej.

18 Dyrektor [...] Parku Narodowego (dalej Dyrektor [...]PN)

19 postanowieniem z [...] sierpnia 2011 r. nr [...], na podstawie art. 53 ust 4 pkt 7

20 w zw. z art. 60 ust 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu

21 przestrzennym (D.U. nr 132 z 1997 r, poz. 876), § 2 i 6 pkt 2 Rozporządzenia Rady

22 Ministrów z 25 września 1997 r. w sprawie [...] Parku Narodowego (.D.U. Nr

23 [...] z 1997 r., poz. [...]), art. 5 pkt 2, 8, 14, 29 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r o

24 ochronie przyrody (D.U. 2004, Nr 92, poz. 880 ze zm) oraz w związku z art. 106 § 5

25 k.p.a nie uzgodnił przedmiotowej inwestycji ponieważ:

26 1) inwestycja z powodu niewielkiej odległości od parku krajobrazowego

27 spowoduje zagrożenie zewnętrzne wywołane przez człowieka;

28 1) uniemożliwi migrację zwierząt;

29 2) Sygn. akt IV SA/WA 1350/12

30 3) zwiększy zurbanizowanie tej części otuliny i tym samym spowoduje jej

31 nadmierne zagęszczenie,

32 4) planowana inwestycja nie będzie zgodna z dotychczasową linią zabudowy

33 gdyż będzie sięgała w przeciwnym kierunku niż ulica [...], wzdłuż której

34 usytuowane są istniejące budynki, co spowoduje konieczność wybudowania drogi

35 dojazdowej od ulicy [...] do nowych budynków.

36 Na skutek odwołania skarżących postanowienie Dyrektora [...]PN zostało uchylone przez Ministra Środowiska postanowieniem z [...] listopada 2011 r. Organ odwoławczy wskazał, że nie zostało wyjaśnione:

37 1) jakiego rodzaju zagrożenie spowoduje lub może spowodować realizacja

38 przedmiotowej inwestycji i jaki ma to wpływ na przyrodę parku;

39 2) jaki jest przebieg korytarza ekologicznego w odniesieniu do planowanej

40 inwestycji, w szczególności w zakresie możliwych zakłóceń jego powiązań i jakiego

41 rodzaju zagrożenia może spowodować realizacja inwestycji dla przyrody parku, w tym

42 przerwanie korytarza ekologicznego.

43 Zwrócono także uwagę na konieczność odniesienia się do zamierzeń inwestora o

44 jakich była mowa w piśmie Dyrektora Parku z 19 października 2011 r., w kontekście

45 mogących wystąpić zagrożeń zewnętrznych dla Parku, w tym ustaleń Studium

46 Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego [...],

47 przyjętego do realizacji Uchwałą nr [...] z [...] października 2006 r (dalej

48 Studium).

49 Postanowieniem z [...] grudnia 2011 r. nr. [...] Dyrektor [...]PN

50 ponownie odmówił uzgodnienia warunków zabudowy.

51 Dyrektor [...]PN uznał, że:

52 1) W studium mowa jest o tym, że są to tereny leśne bez prawa zabudowy i

53 choć studium nie jest prawem miejscowym to będzie miało wpływ na plan

54 zagospodarowania przestrzennego a tym samym Studium powinno pomocniczo być

55 brane pod uwagę przy wydawaniu warunków zabudowy.

56 2) Inwestycja ma charakter wyłącznie komercyjny a usytuowanie ostatecznie

57 5 budynków i 4 garaży na działce o pow [...]m2. spowoduje negatywne konsekwencje

58 dla przyrody. Wydanie tych warunków może skutkować dalej idącymi żądaniami

59 wydawania dalszych decyzji na rzecz właścicieli innych nieruchomości sąsiednich.

60 Uzasadnienie strona 2

61 Sygn. akt IV SA/WA 1350/12

62 3) Dojdzie do zagęszczenia budownictwa a więc i zwiększenia ilości

63 mieszkańców, co spowoduje konieczność wybudowania drogi dojazdowej, w wyniku

64 czego dojdzie do zwiększenia wydzielania zanieczyszczeń.

65 4) Uniemożliwi lub utrudni migrację zwierząt korytarzem ekologicznym

66 łączącym tereny parku narodowego z doliną rzeki [...] i może doprowadzić do jego

67 przerwania.

68 Minister Środowiska postanowieniem z [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora [...] Parku Narodowego.

69 W uzasadnieniu powołał się na art. 74 ust 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej

70 Polskiej oraz art. 8 ust 1, art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody wywodząc, że

71 zasadne było przyjęcie przez Dyrektora [...]PN twierdzenia, iż inwestycja zagraża

72 chronionym obszarom otuliny w aspektach: zmniejszenia powierzchni biologicznie

73 czynnej, obciążenia krajobrazu dodatkowymi elementami infrastruktury tj. liniami

74 energetycznymi, zbiornikami na nieczystości, utwardzonymi dojazdami i powierzchniami

75 podwórza, ogrodzeniem posesji, utrudnienia możliwości migracji zwierząt korytarzem

76 ekologicznym do doliny [...], zubożenia składu fauny i flory, spadku bioróżnorodności i

77 zagrożenia utratą równowagi ekosystemów parku, zwiększenia zagrożenia

78 zanieczyszczeniami wód gruntowych poprzez zastosowanie prymitywnego systemu

79 gospodarki ściekowej, zwiększenia emisji zanieczyszczeń powietrza spalinami z

80 systemów co. i samochodowych, wprowadzenia niepokoju hałasem wywołanym

81 ruchem dojazdowym i penetracją otoczenia. Podzielając w pełni argumenty Dyrektora

82 [...] Parku Narodowego Minister wskazał nadto, że korytarz ekologiczny ma

83 szerokość około 390 m a obszar zainwestowania otoczony przez inwestorów

84 ogrodzeniem wcina się w szerokość tego pasa na głębokość ok 100 m. Pozostały

85 niezabudowany pas ma szerokość 290 m. a nie - jak twierdzili skarżący - 500 m. Ocena

86 drożności korytarza ekologicznego uzależniona jest nie tylko od jego szerokości.

87 Wpływa na nią stała obecność człowieka, zapachów, psów, kotów. Zabudowa

88 doprowadzi do zwiększonej penetracji otoczenia przez mieszkańców, interesantów,

89 gości, z którymi to okolicznościami związany jest zwiększony ruch pojazdów będący

90 ważnym czynnikiem śmiertelności płazów, gadów, ptaków i innych zwierząt. Poza tym

91 planowana inwestycja utworzyłaby niemal trzecią linię zabudowy, co stanowi precedens

92 na ulicy [...] od strony północnej, która to strona jest krytyczna dla oddziaływania

93 na obszar Parku oraz korytarza ekologicznego. Ponadto zaproponowana przez

94 Uzasadnienie strona 3

95 Sygn. akt IV SA/WA 1350/12

96 inwestorów utylizacja nieczystości za pomocą przydomowych zbiorników na

97 nieczystości płynne może wpłynąć negatywnie na ochronę wód podziemnych z uwagi

98 na ekstremalne zjawiska pogodowe często obserwowane w ostatnim czasie takie jak

99 podtopienia oraz fakt, że ścieki nawet dobrze oczyszczone są źródłem biogenów

100 pochodzących z detergentów, związków fosforu i azotu, odchodów i resztek

101 organicznych. Decyzja Dyrektora [...] Parku Narodowego nie narusza art. 6

102 ust 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż obszar na

103 którym planowana jest inwestycja nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego

104 a uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy naruszyłoby chroniony prawem interes

105 publiczny jakim jest ochrona zagrożonych wyginięciem gatunków roślin i zwierząt lub

106 siedlisk przyrody na terenie parku narodowego, zgodnie z art. 6 pkt 9 b ustawy z dnia

107 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

108 Skarżący, wnosząc o uchylenie obu postanowień, w skardze zarzucili

109 naruszenie:

110 art. 9 ust 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

111 poprzez przyjęcie, że uchwała w sprawie studium uwarunkowań i kierunków

112 zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawą prawną wydanego

113 rozstrzygnięcia;

114 art. 53 ust 4 pkt 7 w zw. z art. 60 ust 1 powołanej wyżej ustawy poprzez

115 odmowę uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, w której brak

116 było podstaw do tej odmowy;

117 art. 1 ust 2 pkt 7 ustawy j.w. poprzez nie zastosowanie i nie uwzględnienie

118 w planowaniu przestrzennym przysługującego skarżącym prawa własności;

119 art. 6 ust 2 pkt 1 ust j.w., zgodnie z którym każdy ma prawo, w granicach

120 określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny;

121 art. 64 ust 3 Konstytucji który stanowi, że własność może być ograniczona

122 tylko w drodze ustawy;

123 art. 7, 8, 77, 84 § 1, 107 § 3 i 126 k.p.a. poprzez nienależyte zebranie

124 materiału dowodowego, naruszenie zaufania obywatela do władzy publicznej, nie

125 zasięgnięcie opinii biegłego w sytuacji, w której wymagana jest dla rozstrzygnięcia

126 wiedza specjalna i poprzez wadliwe sporządzenie uzasadniania bez podania faktów

127 które organ uznał za udowodnione i dowodów na których się oparł.

128 Uzasadnienie strona 4

129 Sygn. akt IV SA/WA 1350/12

130 Ostatecznie skarżący wnosili o uchylenie postanowień wydanych przez organy I i

131 II instancji.

132 W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie.

133 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

134 Skarga jest zasadna choć nie wszystkie zarzuty zasługują na uwzględnienie.

135 Sąd w postępowaniu sądowowo-administracyjnym ocenia jedynie legalność

136 zaskarżonych aktów administracyjnych. Zgodnie z art. 7 i 77 k.p.a. to do organu

137 administracji należy wszechstronne zebranie materiału dowodowego a następnie

138 dokonanie jego subsumpcji pod określoną, mającą zastosowanie w danej sprawie,

139 normę prawną.

140 W niniejszej sprawie podstawą rozstrzygnięcia są przepisy art. 53 ust 4 pkt 7 i 60

141 ust 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu przestrzennym w zw. z art. 11

142 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r o ochronie przyrody. Zgodnie z nimi w przypadku

143 inwestycji w granicach parku narodowego lub jego otuliny decyzję o warunkach

144 zabudowy wydaje się po uzgodnieniu warunków zabudowy z dyrektorem parku

145 narodowego. Uzgodnień tych dokonuje się w kontekście celu otuliny a nie w kontekście

146 działań zabronionych w obszarze samego parku. Zgodnie z definicją zawartą w art. 5

147 pkt 14 ustawy o ochronie przyrody otulina stanowi "strefę ochronną graniczącą z formą

148 ochroną przyrody i wyznaczoną indywidualnie dla formy ochrony przyrody w celu

149 zabezpieczenia przed zagrożeniami zewnętrznymi wynikającymi z działalności

150 człowieka". Tym samym celem otuliny jest ochrona parku przed zagrożeniami

151 zewnętrznymi ze strony człowieka.

152 Definicja zagrożenia zewnętrznego zawarta jest w art. 5 pkt 29 ustawy o

153 ochronie przyrody, zgodnie z którą "zagrożenie zewnętrzne jest to czynnik mogący

154 wywołać niekorzystne zmiany cech fizycznych, chemicznych lub biologicznych

155 zasobów, tworów i składników chronionej przyrody, walorów krajobrazowych oraz

156 przebiegu procesów przyrodniczych, wynikający z przyczyn naturalnych lub z

157 działalności człowieka, mający swoje źródło poza granicami obszarów lub obiektów

158 podlegających ochronie prawnej".

159 Ten ustawowy cel otuliny stanowi podstawę do ewentualnych ograniczeń w

160 sferze wykonywania prawa własności, które to prawo z mocy art. 64 ust. 4 Konstytucji

161 Rzeczypospolitej Polskiej może być ograniczone tylko w drodze ustawy.

162 Uzasadnienie strona 5

163 Sygn. akt IV SA/WA 1350/12

164 Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że

165 dyrektor [...]PN jest uprawniony do uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy

166 dotyczących inwestycji, która ma być lokalizowana w otulinie parku narodowego nie w

167 kontekście działań zabronionych na terenie samego parku (art. 15 ust 1 ustawy o

168 ochronie przyrody) ale tylko i wyłącznie w kontekście ustawowego, ochronnego przed

169 działaniami ludzkimi, celu tej otuliny (por. wyroki WSA w Warszawie: IV SA/Wa 546/06 z

170 01.08.2006, Lex nr 281931, WSA w Warszawie IV SA/Wa 2079/07 z 18.12.2007, Lex

171 457199, wyrok NSA II OSK 590/08 z 08.04.2009, Lex nr.562867). Decydując się na

172 odmowę uzgodnienia warunków zabudowy dyrektor parku narodowego musi wykazać

173 jakiego rodzaju zagrożenia występujące lub mogące wystąpić, a będące wynikiem

174 działalności człowieka, uniemożliwiają realizację przedmiotowej inwestycji. Musi także

175 określić jaki ma to wpływ na przyrodę parku.

176 Z uzasadnienia decyzji organów obu instancji wynika, że planowana inwestycja

177 doprowadzi do znacznego zagęszczenia budownictwa w niewielkiej odległości od granic

178 parku narodowego, co z kolei może doprowadzić do lokowania nowych inwestycji na

179 tym terenie (w sąsiedztwie). Ten czynnik urbanizacji jest w ocenie organu najbardziej

180 groźnym, negatywnym oddziaływaniem na przyrodę parku, gdyż prowadzi do

181 zwiększenia liczby mieszkańców i samochodów oraz ilości infrastruktury. Drugim

182 negatywnym czynnikiem jest możliwość przecięcia korytarza ekologicznego biegnącego

183 na tyłach działki, co może doprowadzić do jego przerwania i tym samym uniemożliwić

184 migrację zwierząt. Trzecim czynnikiem negatywnym i zagrażającym parkowi jest

185 możliwość zmiany w stosunkach wodnych otaczającego terenu, na skutek postępującej

186 zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zmiany krajobrazowe.

187 Oceniając przedstawione przez organ argumenty, które jego zdaniem

188 uniemożliwiają wydanie pozytywnej opinii co do lokalizacji inwestycji, Wojewódzki Sąd

189 Administracyjny stwierdza, że mimo obowiązku wynikającego z art. 77 § 1 k.p.a. organ

190 nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Organ uznał za

191 udowodnione okoliczności dotyczące choćby istnienia korytarza ekologicznego,

192 możności jego przerwania na skutek inwestycji oraz możliwości zakłócenia migracji

193 zwierząt tym korytarzem w sytuacji, w której ani nie ustalił w sposób nie budzący

194 wątpliwości przebiegu tego korytarza (odległości od planowanej inwestycji w kontekście

195 zakłóceń jego powiązań), ani jakie zwierzęta korzystają lub mogłyby korzystać z tego

196 korytarza, ani w jaki sposób miałoby dojść do jego przerwania i uniemożliwienia migracji

197 zwierząt działaniami inwestora - w sytuacji, w której nieruchomość od wielu lat jest

198 Uzasadnienie strona 6

199 Sygn. akt IV SA/WA 1350/12

200 trwale ogrodzona, co pracownicy organu stwierdzili podczas oględzin i co również

201 wynikało z pisma Dyrektora [...] Parku Narodowego z 19 października 2011

202 r. Organy obu instancji, poza powołaniem się na bliżej nieokreślone materiały

203 kartograficzne (str. 7 decyzji Ministra Środowiska z [...] maja 2012 r) i rejestry gruntów

204 oraz Studium Uwarunkowań nie zebrały przekonujących dowodów na poparcie

205 twierdzeń o sprzeczności inwestycji z celami ochrony przyrody w otulinie parku

206 krajobrazowego.

207 W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazywane przez organy

208 administracji zagrożenia dotyczą przede wszystkim trzech aspektów: jednego

209 wynikającego z urbanizacji, drugiego wynikającego z możliwości przerwania korytarza

210 ekologicznego i trzeciego dotyczącego możliwości zanieczyszczenia wód. O ile

211 przekonujące są argumenty dotyczące zwiększenia urbanizacji na skutek wybudowania

212 kolejnych domów i tego, że skutkiem tych działań będzie zwiększony ruch

213 samochodów, zwiększone zostanie wydzielanie spalin i nieczystości to niczym nie

214 poparte zostały twierdzenia o możliwości zanieczyszczenia wód na skutek

215 nieszczelności urządzeń przydomowych służących oczyszczaniu ścieków czy innych

216 działań człowieka. Twierdzenia o nieszczelności zbiorników mają wymiar wyłącznie

217 hipotetyczny i nie mogą być przyczyną uznania przez organ, iż planowana inwestycja,

218 z tego powodu, ingeruje w stosunki przyrodnicze i stanowi zagrożenie dla parku i jego

219 otuliny.

220 Niepotwierdzone zostały także twierdzenia o zakłóceniu przebiegu korytarza

221 ekologicznego. W tym ostatnim zakresie postanowienie Dyrektora [...]PN zostało

222 wcześniej uchylone z zaleceniem ustalenia przebiegu korytarza ekologicznego,

223 ograniczeń migracji zwierząt i wpływu inwestycji na przebieg korytarza ekologicznego,

224 w szczególności odnośnie zakresu możliwych jego zakłóceń. Tych zaleceń organ nie

225 wykonał. Organ ustalił tylko w przybliżeniu przebieg korytarza ekologicznego jednakże

226 nie wyjaśnił dlaczego i na podstawie jakich dowodów przyjął, że inwestycja zakłóci jego

227 przebieg. Zwrócić należy uwagę na sprzeczne twierdzenia organu i skarżących, co do

228 istnienia korytarza ekologicznego. Organ wskazywał, że kwestia budowy przejścia

229 przez trasę [...] nie została jeszcze ostatecznie rozstrzygnięta a to z uwagi na fakt, że

230 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

231 sprawie IV SA/Wa870/11, dotyczącej braku akceptacji Regionalnego Dyrektora

232 Ochrony Środowiska w przedmiocie uzgodnienia przebiegu korytarza ekologicznego, co

233 ma niewątpliwie znaczenia przy ocenie kwestii dotyczących wpływu inwestycji na

234 Uzasadnienie strona 7

235 Sygn. akt IV SA/WA 1350/12

236 przebieg korytarza. Zwrócić także należy uwagę na podnoszony przez organ fakt, że za

237 ogrodzeniem nieruchomości skarżących przebiega szlak turystyczny, co z kolei wiąże

238 się z przemieszczaniem osób i zwierząt. Przy ocenie wpływu czynników zewnętrznych

239 na ochronę parku nie można tej okoliczności pominąć, jako mającej wpływ na ocenę

240 zagrożeń zewnętrznych.

241 Należy ustalić istnienie i dokładny przebieg korytarza ekologicznego ze

242 wskazaniem źródłowych aktów go kreujących oraz należy ustalić fakt i sposób jego

243 wykorzystywany przez zwierzęta. Dopiero wtedy można snuć rozważania o

244 hipotetycznej możliwości wpływu planowanej inwestycji na tenże korytarz. Kwestia ta

245 wymaga przeprowadzenia szczegółowego postępowania.

246 Jak do tej pory zebrany materiał dowodowy nie pozwala na nie budzące

247 wątpliwości ustalenie konkretnych zagrożeń płynących z planowanej inwestycji i ich

248 wpływu na przyrodę parku i otuliny w kontekście jej ochronnego celu. Prezentowane

249 przez organy tezy (za wyjątkiem tezy o większym zurbanizowaniu) należy uznać za

250 nieudowodnione hipotezy.

251 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ ma obowiązek zastosować się do

252 powyższych wskazań i po wszechstronnym zebraniu materiału dowodowego ustalić czy

253 planowana inwestycja stanowi zagrożenie zewnętrzne i czy jest szkodliwa dla przyrody.

254 Przy formułowaniu wniosków organ powinien mieć również na względzie kryteria o

255 jakich mowa w art. 2 ust 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody, który jako jeden z celów

256 jej ochrony wskazuje konieczność zachowania walorów i cech charakterystycznych

257 danego terenu pod względem krajobrazowym.

258 Trafnie natomiast organ administracji przyjął, że na skutek tej inwestycji

259 powstanie nowa linia zabudowy i pojawi się konieczność wybudowania nowej drogi

260 dojazdowej, co z kolei może wpłynąć negatywnie na istniejący ład planistyczny i

261 architektoniczny. Okoliczność ta jest istotna i powinna być brana pod uwagę przy

262 ocenie zagrożeń zewnętrznych mogących płynąć z planowanej inwestycji.

263 Stosując się do powyższych wskazań organ administracji przeprowadzi

264 postępowanie dowodowe we wskazanym wyżej zakresie. Dopiero tak zebrany materiał

265 dowodowy pozwoli organowi na wszechstronną i wyczerpującą jego ocenę, zgodnie z

266 dyspozycją art. 77 § 1 i 80 k.p.a. Rozstrzygnięcie powinno być należycie uzasadnione -

267 zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Z uzasadnienia ma wynikać, z jakich konkretnych (a nie

268 ogólnych) powodów odmówiono właścicielowi możliwości zagospodarowania terenu.

269 Uzasadnienie strona 8

270 Sygn. akt IV SA/WA 1350/12

271 Nietrafny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 9 ust 5 ustawy o

272 planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym gdyż z uzasadnienia postanowień nie

273 wynikało, aby organ administracji oparł treść rozstrzygnięcia na ustaleniach studiów

274 uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Organ rzyjął jedynie, że

275 studium to stanowi pewne, choć nie wiążące, wytyczne i jest wskazówką co do

276 przyszłego planu zagospodarowania przestrzennego, który na tym terenie jest dopiero

277 uchwalany.

278 Co do zarzutu naruszenia 1 ust 2 pkt 7 i 6 ust 2 pkt 1 ustawy o planowaniu

279 przestrzennym, który stanowi, że w planowaniu przestrzennym uwzględnia się prawo

280 własności w powiązaniu z art. 64 § 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, zarzut ten

281 jest częściowo trafny. Ma rację skarżący, że prawo własności jest zagwarantowane

282 konstytucyjnie a jego ograniczenie może nastąpić tylko w wyjątkach przewidzianych w

283 ustawach. Takimi ustawami są np. ustawa o ochronie przyrody i ustawa o planowaniu

284 przestrzennym, które to akty dają m.inn dyrektorowi parku narodowego prawo do

285 sprzeciwienia się inwestycji gdyby była ona sprzeczna z celami ochrony przyrody. Ta

286 wyjątkowość w zakresie możliwości ograniczenia prawa własności wymaga więc

287 szczególnej argumentacji i wskazania dowodów na jej poparcie i nie może być jedynie

288 wynikiem subiektywnej opinii organu wydającego rozstrzygnięcie. Każdy właściciel ma

289 prawo wiedzieć dlaczego ograniczono mu prawo własności. W niniejszej sprawie tej

290 należytej argumentacji brak. Nie jest argumentem merytorycznym twierdzenie o

291 komercyjnym charakterze inwestycji gdyż okoliczność ta jest bez znaczenia dla oceny

292 zasadności odmowy uzgodnienia warunków zabudowy szczególnie w sytuacji, w której

293 inny organ zatwierdził podział większej nieruchomości na wiele mniejszych działek

294 budowlanych a cel tego podziału wydaje się oczywisty.

295 Bez znaczenia jest czy budynki, które inwestor planuje pobudować mają być

296 wybudowane dla właściciela czy też w celu sprzedaży. Istotne jest bowiem nie dla kogo

297 realizowana jest inwestycja ale jakie stwarza zagrożenia dla przyrody.

298 Niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy nie pozwala na ocenę

299 naruszenia art. 53 ust 4 pkt 7 w zw. z art. 60 ust 1 ustawy o zagospodarowaniu

300 przestrzennym.

301 Trafne są zarzuty naruszenia art. 7, 8 ,77, 84 § 1, 107 § 3 i 126 k.p.a. poprzez

302 nienależyte zebranie materiału dowodowego, naruszenie zaufania obywatela do władzy

303 publicznej, nie zasięgnięcie opinii biegłego w sytuacji, w której wymagana jest dla

304 rozstrzygnięcia wiedza specjalna i wadliwe sporządzenie uzasadniania bez podania

305 Uzasadnienie strona 9

306 Sygn. akt IV SA/WA 1350/12

307 faktów, które organ uznał za udowodnione i dowodów, na których się oparł, o czym była

308 mowa we wcześniejszej części uzasadnienia.

309 Z tych wszystkich względów zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1

310 ust 1 pkt a i pkt c p.p.s.a. zostało uchylone.

311 O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 c

312 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r w sprawie opłat za

313 czynności adwokackie (D.U. Nr 163, poz.1348 ze zm.).

314 Uzasadnienie strona 10

Powołane przepisy