Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2004 r., II SA 3137/03

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2004 r., II SA 3137/03

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Asesor WSA Janusz Walawski (spr.), Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2004 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości

Uzasadnienie

2 [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w R. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r., po rozpatrzeniu wniosku T. S., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji komendanta miejskiego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...]listopada 2002 r. o przeniesieniu i mianowaniu wyżej wymienionego na stanowisko starszego specjalisty w Wydziale [...] Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej.

3 Decyzja została wydana na podstawie art. 157 § 1 i art. 158 § 1 kpa.

4 Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją nr [...]z dnia[...]lipca 2003 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał m.in., że decyzję o przeniesieniu i mianowaniu strażaka podpisał zastępca komendanta miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w R. z upoważnienia komendanta miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w tym mieście. W tym czasie nie było mianowanego komendanta miejskiego, natomiast pełniący obowiązki komendanta miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w R. przebywał na zwolnieniu lekarskim, w związku z tym zastępca miał prawo podpisać przedmiotową decyzję, gdyż wynikało to z zakresu jego obowiązków.

5 Decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej stała się przedmiotem skargi złożonej przez strażaka do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uchylenie obu decyzji oraz o stwierdzenie nieważności decyzji zastępcy komendanta miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w R. w sprawie przeniesienia i mianowania na inne stanowisko służbowe. Wśród innych zarzutów ponowił zarzut, że decyzja została wydana przez organ nie upoważniony do wydawania decyzji administracyjnych.

6 W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko oraz argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto stwierdził, że prawo zastępcy do podpisywania pism i decyzji wynika z samej istoty zastępstwa i zastępca w świetle regulaminu organizacyjnego i zakresu czynności miał upoważnienie do działania w imieniu komendanta.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

8 W związku ze zmianą struktury sądownictwa administracyjnego, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

9 Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania.

10 Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.

11 Niezależnie bowiem od doniosłości zarzutów skarżącego, jak również bez względu na argumenty przedstawione przez organ, przede wszystkim rozważenia wymagała kwestia, czy zastępca Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w R.był organem właściwym do wydania decyzji administracyjnej o przeniesieniu i mianowaniu skarżącego na inne stanowisko służbowe.

12 Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się według przepisów o zakresie jego działania.

13 Przepisy prawne dotyczące właściwości zawarte są w regulacjach o charakterze materialnoprawnym, a właściwość rzeczową ustala się według przepisów o zakresie działania organu.

14 Zgodnie art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1230 z późn. zm.), do mianowania strażaka na stanowisko służbowe, przenoszenie na inne, powierzania pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku, zawieszenia w czynnościach służbowych albo zwalniania ze służby, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1, właściwi są przełożeni: w komendzie powiatowej (miejskiej) wraz z jednostkami ratowniczo-gaśniczymi – komendant powiatowy (miejski).

15 Pod pojęciem właściwość organu rozumieć należy zdolność prawną organu do rozpoznawania i rozstrzygania, a więc załatwiania określonego rodzaju spraw w postępowaniu administracyjnym.

16 W art. 268a kpa zostało określone upoważnienie do załatwiania spraw, tzn., organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważnić pracowników kierowników jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.

17 Jak wynika z akt sprawy, decyzja z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] o przeniesieniu i mianowaniu skarżącego na stanowisko starszego specjalisty w Wydziale [...] Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w R. została wydana przez zastępcę komendanta miejskiego w tej miejscowości.

18 Nie ulega również wątpliwości, że w aktach sprawy brak jest upoważnienia w formie przewidzianej w art. 268a kpa dla zastępcy komendanta miejskiego Państwowej Straży Pożarnej do wydawania decyzji administracyjnej.

19 Z oczywistych powodów, dokumenty na które powołuje się organ, tzn. "Regulamin organizacyjny Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w R." oraz zakres czynności, nie stanowią takiego upoważnienia.

20 Przepisy o właściwości organów mają sankcję w art. 156 § 1 pkt 1 kpa, według którego decyzja wydana przez organ administracji publicznej z naruszeniem przepisów o jego właściwości jest nieważna.

21 Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w związku z art. 156 § 1 pkt 1 kpa oraz w związku z art. 119 pkt 1 i art. 120 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonych decyzji. W oparciu o art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wstrzymał ich wykonanie w całości.