Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2005 r., II SAB/Wa 374/04

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2005 r., II SAB/Wa 374/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.) Asesor WSA - Andrzej Kołodziej Asesor WSA - Janusz Walawski Protokolant - Tomasz Nowicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2005 r. sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Dyrektora Departamentu [...] Urzędu Patentowego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia [...] sierpnia 2004 r. p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, - zasądzić na rzecz skarżącego B. K. od Urzędu Patentowego kwotę 221 (dwieście dwadzieścia jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 B. K. wnioskiem z dnia [...] czerwca 2004 r. zwrócił się do Urzędu Patentowego o udostępnienie kopii decyzji Urzędu Patentowego dotyczącej znaku towarowego nr [...] oraz kopii decyzji odwoławczej, jak również pierwszej strony podania o zarejestrowanie tegoż znaku towarowego. Jako podstawę swojego wniosku wskazał na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

3 Dyrektor Departamentu [...] Urzędu Patentowego decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], działając na podstawie art. 104 i 107 oraz 73 k.p.a. w zw. z art. 252 i art. 251 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (tekst. jedn. z 2003 r. Dz. U. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) oraz w zw. z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), odmówił B. K. udostępnienia dokumentów zawartych w aktach sprawy [...]. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 cytowanej ustawy o dostępie do informacji publicznej akta sprawy administracyjnej stanowią informację publiczną, jednak na podstawie art. 1 ust. 2 przepisy powyższej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Zatem w niniejszej sprawie istnieje odrębny tryb dostępu, który reguluje art. 251 ustawy – Prawo własności przemysłowej i mają one charakter legi speciali do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z treścią art. 251 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo własności przemysłowej Urząd Patentowy udziela informacji o zgłoszeniu wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego, oznaczenia geograficznego i topografii układu scalonego oraz udostępnia akta zgłoszenia w każdym stadium postępowania:

4 1) zgłaszającemu i jego pełnomocnikowi;

5 2) organom ścigania i wymiaru sprawiedliwości – w związku z prowadzonymi przez nie sprawami;

6 3) innym osobom, które przedstawią na piśmie zgodę zgłaszającego.

7 Po upływie terminów zastrzeżonych dla nieujawniania informacji o zgłoszeniach, o których mowa w ust. 1, Urząd Patentowy może na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny, udostępnić jej dokumenty zawarte w aktach zgłoszenia. Kwestie zaś udostępniania danych reguluje art. 73 k.p.a. Natomiast skarżący nie jest stroną postępowania zgłoszeniowego, nie reprezentuje organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości, nie przedstawił na piśmie zgody zgłaszającego, ani też nie wykazał swojego interesu prawnego. W decyzji tej pouczono również skarżącego o możliwości złożenia wniosku do Urzędu Patentowego o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie dwóch miesięcy od dnia jej doręczenia.

8 We wniosku z dnia [...] sierpnia 2004 r. skarżący wniósł o sprostowanie decyzji w ten sposób, że pouczenie winno odnosić się do możliwości złożenia odwołania w terminie 14 dni, bowiem tryb procedowania w niniejszej sprawie dotyczy dostępu do informacji publicznej, a nie trybu przewidzianego w ustawie o prawie własności przemysłowej.

9 Pismem z dnia [...] września 2004 r. odpowiedziano skarżącemu, że w decyzji zostało podane prawidłowe pouczenie.

10 W dniu [...] września 2004 r. skarżący złożył odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) od decyzji z dnia [...] sierpnia 2004 r.

11 Pismem z dnia [...] listopada 2004 r., mając za podstawę art. 261 k.p.a. i art. 252 oraz 223 cytowanej już wyżej ustawy prawo o własności przemysłowej, organ wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty od wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

12 Następnie Dyrektor Departamentu [...] Urzędu Patentowego decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...], powołując się na art. 223 ust. 4 cytowanej ustawy prawo o własności przemysłowej, umorzył postępowanie w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy i w uzasadnieniu podał, że skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty pod rygorem umorzenia postępowania i wobec braku tej opłaty zdecydowano jak w sentencji.

13 W skardze z dnia [...] listopada 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił organowi bezczynność w zakresie rozpatrzenia jego odwołania z dnia [...] września 2004 r., bowiem do dnia złożenia skargi nie zostało ono przez organ rozpoznane. Termin zaś na jego rozpoznanie wynosi, stosownie do treści art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, 14 dni. Wniósł zatem o zobowiązanie organu do rozpatrzenia jego odwołania i zasądzenia kosztów postępowania.

14 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Departamentu [...] Urzędu Patentowego wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w niniejszej sprawie przepisy ustawy – Prawo własności przemysłowej oraz Kodeksu postępowania administracyjnego mają charakter legi speciali do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i odwołanie skarżącego zostało uznane jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty od wniosku, a następnie, po bezskuteczności wezwania, umorzono postępowanie.

15 W piśmie uzupełniającym z dnia [...] stycznia 2004 r. skarżący zmienił swój wniosek na zobowiązanie organu do przekazania jego odwołania Ministrowi Gospodarki i Pracy, ponieważ – jak stwierdził – jest on organem właściwym do jego rozpoznania.

16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

17 Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

18 Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają przepisy art. 3 § 2 pkt 1 – 4 tejże ustawy. Stąd też zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w tym zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zatem do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności.

19 Natomiast stosownie do treści art. 149 cytowanej już wyżej ustawy Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika - gdy chodzi o decyzję administracyjną - że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest - we wspomnianej wyżej sytuacji - doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony.

20 Z przytoczonego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania.

21 Zgodnie z art. 223 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. z 2003 r. Dz. U. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), w razie nieuiszczenia w terminie opłaty, o której mowa w ust. 1, postępowanie wszczęte w wyniku dokonania zgłoszenia lub złożenia wniosku podlega umorzeniu bądź czynność uzależniona od opłaty zostaje zaniechana.

22 W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Dyrektor Departamentu [...] Urzędu Patentowego decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...], powołując się na art. 223 ust. 4 cytowanej ustawy Prawo własności przemysłowej, umorzył postępowanie w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy, zaś skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na jego bezczynność w dniu [...] listopada 2004 r.

23 Oznacza to, że wydanie wyroku zobowiązującego organ do załatwienia sprawy stało się zbędne, bowiem samo postępowanie sądowe, wszczęte skargą B. K., jest bezprzedmiotowe.

24 Dodać należy, że w ramach skargi na bezczynność Sąd nie może ocenić zgodności z prawem wydanej decyzji z dnia [...] listopada 2004 r., gdyż stanowi to osobną sprawę zawisłą przed Sądem o sygn. II SA/Wa 329/05.

25 W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.