Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2014 r., II SAB/Wa 298/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2014 r., II SAB/Wa 298/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędziowie WSA Janusz Walawski Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2014 r. sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Orange Polska S.A. z siedzibą w [...] (dawniej Telekomunikacja Polska S.A. z siedzibą w [...]) w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. zobowiązuje Orange Polska S.A. z siedzibą w [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego R. P. z dnia [...] kwietnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Orange Polska S.A. z siedzibą w [...] na rzecz skarżącego R. P. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 |Wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r. pełnomocnik R. P. zwrócił się do Telekomunikacji Polskiej S.A. z siedzibą w [...] z wezwaniem do |

3 |zawarcia umowy w przedmiocie ustanowienia odpłatnej służebności przesyłu, dotyczącej posadowionych urządzeń telekomunikacyjnych na |

4 |nieruchomości stanowiącej własność R. P. położonej w miejscowości [...], nr ew. działki [...], obręb [...], gmina [...], powiat [...], |

5 |województwo [...], nr księgi wieczystej [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w D. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych. |

6 |Powyższe wezwanie zawierało również wniosek w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr |

7 |112, poz. 1198, dalej jako u.d.i.p.) o udostępnienie wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów |

8 |dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń usytuowanych na wskazanej działce, w tym protokołów z odbioru budowanych |

9 |linii przesyłowych oraz planów z mapkami. |

10 |Powołując się na art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. oraz treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt|

11 |I OSK 851/10, wskazano, że podmiotami obowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są nie tylko władze publiczne, ale również |

12 |inne podmioty wykonujące zadania publiczne w rozumieniu art. 1 ust. 1 przedmiotowej ustawy, m.in. świadczące usługi przesyłu. |

13 |Telekomunikacja Polska S.A. z siedzibą w [...] pismem z dnia [...] maja 2013 r. odmówiła uznania zgłoszonego roszczenia finansowego z |

14 |tytułu lokalizacji sieci teletechnicznej na wskazanej przez wnioskodawcę działce. |

15 |Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. pełnomocnik R. P. zwrócił się do Telekomunikacji Polskiej S.A. z siedzibą w [...], z wnioskiem o |

16 |ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przesłania decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, |

17 |posadowienia, przebudowy ww. urządzeń usytuowanych na wskazanej działce, w tym protokołów z odbioru budowanych linii przesyłowych oraz |

18 |planów z mapkami. |

19 |W odpowiedzi na powyższy wniosek Telekomunikacja Polska S.A. udzieliła |

20 |w dniu [...] września 2013 r. odpowiedzi, w której przedstawiła stanowisko, że nie jest ona zobligowana do udostępniania informacji w |

21 |trybie u.d.i.p. Przytaczając treść art. 4 ust. 1 powołanej ustawy, spółka wskazała, że jest prywatnym podmiotem gospodarczym, bez |

22 |udziałów Skarbu Państwa lub innych podmiotów wymienionych w tym przepisie. Ponadto prowadzi działalność w rozumieniu ustawy o swobodzie|

23 |gospodarczej i nie wykonuje zadań publicznych. Podniesiono także, że spółka nie dysponuje środkami publicznymi w zakresie realizacji |

24 |powierzonych im zadań, przez co nie zostaje w stosunku do niej spełniona przesłanka zawarta w art. 4 ust. 1 pkt 5. |

25 |W związku z powyżej przedstawionym stanowiskiem organu pełnomocnik R. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie |

26 |skargę na bezczynność Orange S.A. z siedzibą w [...] (jako następcy prawnego Telekomunikacji Polskiej S.A.), w przedmiocie rozpoznania |

27 |wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w której zarzucił spółce bezczynność polegającą na: |

28 |– nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek w terminie wskazanym w art. 13 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej |

29 |przy jednoczesnym |

30 |– niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji|

31 |publicznej zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1. |

32 |Pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie bezczynności spółki oraz zobowiązanie do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w |

33 |żądanej formie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. |

34 |Uzasadniając skargę wskazał, że spółka, jako podmiot wykonujący zadania publiczne w postaci dystrybuowania usług telekomunikacyjnych, |

35 |podlega obowiązkom wynikającym z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej z mocy art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Wobec |

36 |powyższego żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii telekomunikacyjnej dotyczy "sprawy |

37 |publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. |

38 |Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wskazał, że niniejsza skarga jest dopuszczalna w świetle przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu |

39 |przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), albowiem po pierwsze złożenie skargi na bezczynność nie jest |

40 |obwarowane terminem do jej wniesienia, ponieważ tak długo, jak trwa stan bezczynności, możliwe jest jej skuteczne wniesienie. |

41 |Wskazał ponadto, że skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona wniesieniem |

42 |środków zaskarżenia, przewidzianych w procedurze administracyjnej. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) |

43 |ma bowiem zastosowanie do spraw z zakresu informacji publicznej jedynie w przypadku podjęcia decyzji o odmowie jej udostępnienia. |

44 |Udostępnienie zaś następuje w drodze czynności materialno-technicznej, od której nie są przewidziane żadne środki zaskarżenia, zarówno |

45 |w ustawie o dostępie do informacji publicznej, jak i w k.p.a. |

46 |Uzasadniając faktyczne motywy skargi, pełnomocnik wskazał, że od momentu złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej do |

47 |chwili wniesienia skargi nie otrzymał żądanych we wniosku dokumentów. |

48 | |

49 |Skarga jest zatem zasadna. |

50 | |

51 |W odpowiedzi na skargę pełnomocnik spółki wniósł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o |

52 |postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej także "p.p.s.a.") o jej odrzucenie, |

53 |jako wniesionej w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. |

54 |Uzasadniając powyższe stanowisko, określono jako nietrafną argumentację pełnomocnika skarżącego, jakoby Orange S.A. (poprzednio |

55 |telekomunikacja Polska S.A.) była podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej w myśl u.d.i.p. Powołując się na |

56 |dokumenty, w postaci wyciągu ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupy Kapitałowej Telekomunikacji Polskiej S.A., |

57 |sporządzonego na dzień [...] grudnia 2012 r. oraz odpis KRS, wskazano, że Spółka jest podmiotem całkowicie prywatnym, bez udziału Skarbu |

58 |Państwa lub innych podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Jednocześnie podniesiono, że Spółka prowadzi działalność |

59 |gospodarczą w oparciu o ustawę o swobodzie działalności gospodarczej, natomiast nie wykonuje zadań publicznych. Powyższe okoliczności |

60 |wskazują, że na Spółce nie ciążą obowiązki wynikające z u.d.i.p. |

61 |Wobec powyższego uznano, że skarga na bezczynność spółki nie mieści się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 p.p.s.a., z uwagi na fakt, iż |

62 |spółka nie jest organem administracji publicznej oraz brak jest po jej stronie ustawowego obowiązku wydania rozstrzygnięcia. Zatem |

63 |skarga, jako niepodlegająca właściwości sądu administracyjnego, powinna zostać odrzucona. |

64 | |

65 | |

66 |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |

67 | |

68 |Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 |

69 |ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, |

70 |która w myśl art. 1 p.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W sprawie niniejszej z uwagi na przedmiot |

71 |zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej,|

72 |a także określa zasady i tryb jej udostępniania oraz ponownego wykorzystania (art. 1-2a u.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do |

73 |rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. |

74 |21 u.d.i.p. |

75 |Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w |

76 |sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania |

77 |czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy |

78 |bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w |

79 |przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości |

80 |określonej w art. 154 § 6. |

81 |Sąd zauważa, że z dniem [...] grudnia 2013 r. nastąpiła zmiana nazwy Spółki z Telekomunikacja Polska S.A. z siedzibą w [...] na Orange |

82 |Polska S.A. z siedzibą w [...] (złożona do akt sprawy, poświadczona za zgodność z oryginałem kopia odpisu pełnego z Rejestru |

83 |Przedsiębiorców KRS nr [...] według stanu na dzień [...] stycznia 2014 r.). |

84 |W ocenie Sądu, skarga na bezczynność Spółki w kontrolowanej sprawie zasługuje na uwzględnienie, przy czym w pierwszej kolejności |

85 |stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku Spółki o odrzucenie skargi, bowiem nie wystąpiła żadna z przesłanek, o|

86 |których mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a. |

87 |Przechodząc do merytorycznej oceny sprawy wskazać należy, że przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie |

88 |przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie |

89 |podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go |

90 |wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a |

91 |p.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa|

92 |2011, s. 109). Skarga na bezczynność ma na celu zwalczenie zwłoki w załatwieniu sprawy poprzez spowodowanie wydania przez organ |

93 |oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. |

94 |Podmiot zobowiązany na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie|

95 |udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej bądź też nie podjął rozstrzygnięcia stosownie do przepisów |

96 |u.d.i.p. |

97 |W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności |

98 |zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego |

99 |zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter |

100 |informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić |

101 |wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji |

102 |publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n. wraz z powołanym orzecznictwem). |

103 |Odnośnie zakresu podmiotowego ustawy wskazać należy na treść przepisu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. zgodnie z którym, do udostępnienia |

104 |informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Ustawodawca stworzył w tym |

105 |przepisie katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, który to katalog nie jest zamkniętym, z uwagi na |

106 |użycie w tym przepisie zwrotu "w szczególności". Podmioty te można w zasadzie podzielić na dwie zasadnicze kategorie, tj. na władze |

107 |publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. |

108 |W pkt 5 omawianego przepisu jako podmiot zobowiązany ustawodawca wskazał m.in. jednostki organizacyjne wykonujące zadania publiczne. |

109 |Termin "zadania publiczne" jest pojęciem szerszym od terminu "zadania władzy publicznej". Pojęcia te różnią się przede wszystkim |

110 |zakresem podmiotowym, bowiem zadania władzy publicznej mogą być realizowane przez organy władzy lub podmioty, którym zadania te zostały|

111 |powierzone w oparciu o konkretne i wyraźne unormowania ustawowe. Pojęcie "zadania publiczne" użyte w art. 4 u.d.i.p. zamiast pojęcia |

112 |"zadania władzy publicznej" użytego w art. 61 Konstytucji RP ignoruje element podmiotowy i oznacza, że zadania publiczne mogą być |

113 |wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i - co należy podkreślić - bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak |

114 |rozumiane "zadania publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiągnięciu celów określonych w |

115 |Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych |

116 |obywateli (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10, publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). |

117 |Telekomunikacja, to dziedzina techniki i nauki, zajmująca się transmisją wszelkiego rodzaju informacji na odległość. Obejmuje również |

118 |sposoby przetwarzania tych informacji, kodowanie, sprzęt telekomunikacyjny, teorie propagacji, sieci telekomunikacyjne i wiele innych |

119 |zagadnień. Obecnie telekomunikacja w coraz większym stopniu zależy od rozwiązań informatycznych i zaczyna odgrywać coraz większe |

120 |znaczenie w sieciach komputerowych. Wykonywana jest przy użyciu środków łączności. |

121 |Legalna definicja zawarta w art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), |

122 |określa telekomunikację jako nadawanie, odbiór lub transmisję informacji, niezależnie od ich rodzaju, za pomocą przewodów, fal |

123 |radiowych bądź optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną. |

124 | |

125 |Art. 54 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania |

126 |informacji. Natomiast art. 10 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, zmienionej Protokołem 11 (Dz. U. z |

127 |1993 r. Nr 61, poz. 284) określono, że każdy ma prawo wolności wyrażania opinii. Prawo to obejmuje wolność posiadania poglądów oraz |

128 |otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe. |

129 |W "Strategii rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do roku 2013" podkreślono, że jednym z istotnych czynników stymulujących |

130 |wzrost gospodarczy jest umiejętność pozyskiwania, gromadzenia i wykorzystywania informacji, dzięki dynamicznemu rozwojowi technologii |

131 |informacyjnych i telekomunikacyjnych. Gwałtowny wzrost znaczenia informacji oraz usług świadczonych drogą elektroniczną i tym samym |

132 |wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w gospodarce, administracji publicznej (rządowej i samorządowej), a także w |

133 |życiu codziennym obywateli wiąże się z nowym trendem transformacji cywilizacyjnej - transformacji w kierunku "społeczeństwa |

134 |informacyjnego". |

135 |Powyższe jednoznacznie wskazuje, że usługi telekomunikacyjne mają istotne znaczenie z punktu widzenia istnienia społeczeństwa i |

136 |poszczególnych jednostek. Cechuje je zatem użyteczność dla ogółu. |

137 |Zauważyć także należy, że Traktat Lizboński zapewnia ochronę usług świadczonych w ogólnym interesie w Unii Europejskiej. Dodał on do |

138 |traktatów założycielskich "Protokół w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym" (nr 26), mający taką samą moc prawną, co |

139 |traktaty. "Usługi świadczone w interesie ogółu", to usługi świadczone w interesie ogółu i podlegające szczególnym obowiązkom z tytułu |

140 |świadczenia usług publicznych. Klasycznym przykładem takiego obowiązku jest obowiązek świadczenia danej usługi na terytorium całego |

141 |kraju, w przystępnych cenach, na porównywalnym poziomie jakości, niezależnie od opłacalności poszczególnych operacji. Takie świadczenia|

142 |przyczyniają się do osiągnięcia celów solidarności i równości i obejmują: a) usługi nierynkowe (tj. obowiązkowa edukacja szkolna, |

143 |bezpieczeństwo socjalne itp.), b) obowiązki państwa (tj. bezpieczeństwo, wymiar sprawiedliwości itp.), c) usługi świadczone w ogólnym |

144 |interesie gospodarczym (podstawowe usługi w zakresie dostaw energii elektrycznej, telekomunikacja, usługi pocztowe, transportowe, |

145 |gospodarka rolno-kanalizacyjna, gospodarowanie odpadami itp.). |

146 |Pojęcie "usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym" nie zostało szczegółowo określone w prawie unijnym. Zazwyczaj oznacza to |

147 |komercyjne usługi służące interesowi ogólnemu, na które władze publiczne mogą nakładać szczególne obowiązki z tytułu świadczenia usług |

148 |publicznych (usługi transportowe, pocztowe, energetyczne i telekomunikacyjne). Państwa członkowskie samodzielnie określają, jakie |

149 |usługi należą ich zdaniem do usług "świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym". |

150 |W sferze łączności publicznej ustawodawca polski zrezygnował z utrzymania monopolu państwa. Na tym polu mamy do czynienia z |

151 |prywatyzacją zadań publicznych, co wiąże się z dopuszczeniem podmiotów niepublicznych do wykonywania zadań publicznych, jakimi są |

152 |usługi telekomunikacyjne. Specyfika rynku telekomunikacyjnego wynika w dużej mierze z faktu istotnego ograniczenia zasady swobody |

153 |prowadzenia działalności gospodarczej. Ustawa Prawo telekomunikacyjne wskazuje organy, które są uprawnione (władne) do ingerowania w |

154 |działalność operatorów telekomunikacyjnych i określa środki służące realizacji celów określonych tą ustawą. Z art. 1 ust. 2 Prawa |

155 |telekomunikacyjnego wynika, że celem ustawy jest stworzenie warunków dla: wspierania równoprawnej i skutecznej konkurencji w zakresie |

156 |świadczenia usług telekomunikacyjnych; rozwoju i wykorzystania nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej; zapewnienia ładu w |

157 |gospodarce numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi; zapewnienia użytkownikom maksymalnych korzyści w zakresie |

158 |różnorodności, ceny i jakości usług telekomunikacyjnych; zapewnienia neutralności technologicznej; zapewnienia użytkownikom końcowym |

159 |będącym osobami niepełnosprawnymi dostępu do usług telekomunikacyjnych równoważnego poziomu dostępu, z jakiego korzystają inni |

160 |użytkownicy końcowi. Zatem, skoro cel ustawy zakłada świadczenie usług na zasadzie konkurencyjności, to tym samym wykluczono rezerwację|

161 |tej działalności gospodarczej wyłącznie dla podmiotów publicznych. Dlatego też w art. 2 pkt 27 ww. ustawy definiuje się pojęcie |

162 |przedsiębiorcy telekomunikacyjnego uprawnionego do świadczenia usług telekomunikacyjnych jako przedsiębiorcę lub inny podmiot |

163 |uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, który wykonuje działalność gospodarczą polegającą|

164 |na dostarczeniu sieci telekomunikacyjnych, świadczeniu usług towarzyszących lub świadczeniu usług telekomunikacyjnych. Jednocześnie ww.|

165 |ustawa przez publiczną sieć telekomunikacyjną rozumie sieć telekomunikacyjną wykorzystywaną głównie do świadczenia publicznie |

166 |dostępnych usług telekomunikacyjnych. Natomiast publicznie dostępna usługa telefoniczna, to usługa telekomunikacyjna dostępna dla ogółu|

167 |użytkowników, dla inicjowania i odbierania, bezpośrednio lub pośrednio, połączeń krajowych lub krajowych i międzynarodowych, za pomocą |

168 |numeru lub numerów ustalonych w krajowym lub międzynarodowym planie numeracji telefonicznej. |

169 |Uwzględniając powyższe regulacje, stwierdzić należy, że Spółka, jakkolwiek jest podmiotem prywatnym - co nie jest sporne między |

170 |stronami, wykonuje zadania umożliwiające szeroką, publicznie dostępną łączność telefoniczną. Jest jedyną firmą w Polsce, która ma |

171 |ofertę telekomunikacyjną dostępną w całym kraju. Działa bowiem na rynku telefonii stacjonarnej, telefonii komórkowej, internetu i |

172 |transmisji danych. Podkreślić przy tym należy, że nie każde przedsiębiorstwo telekomunikacyjne ma tak ważną dla tej dziedziny rolę, jak|

173 |niniejsza Spółka. Wskazać tu należy nie tylko na liczbę abonentów telefonii tradycyjnej, ale także, co jest dla współczesnej |

174 |telekomunikacji najistotniejsze, fakt dysponowania przez tę Spółkę znaczną ilością sieci telekomunikacyjnych, w tym tzw. światłowodów, |

175 |która to sieć służy nie tylko jej abonentom, ale stanowi także nośniki wykorzystywane przez inne przedsiębiorstwa telekomunikacyjne. |

176 |Jeżeli zważy się, że sieć ta służy nie tylko potrzebom telefonii (rozumianej zarówno tradycyjnie, jak i mobilnie), ale także łączności |

177 |internetowej oraz rozprowadzaniu sygnałów telewizyjnych oraz radiowych, to spółka jawi się jako bardzo istotny podmiot organizujący |

178 |telekomunikację w Polsce. Ponadto wskazać należy, że pogląd taki został również zaakceptowany przez Naczelny Sąd Administracyjny, który|

179 |wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 r. o sygn. akt I OSK 2450/13 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w|

180 |Warszawie, zobowiązującego Telekomunikację Polską S.A. z siedzibą w [...] do udzielenia informacji publicznej. |

181 |Reasumując powyższe, uznać należy, że Spółka będąc podmiotem prywatnym, z punktu widzenia prawa administracyjnego publicznego wykonuje |

182 |bardzo istotne zadania umożliwiające szeroką, publicznie dostępną łączność telefoniczną. Uwzględniając zatem wskazane wcześniej |

183 |znaczenie usług telekomunikacyjnych z punktu widzenia społeczeństwa i poszczególnych jednostek, przyjąć trzeba, że Spółka jest |

184 |podmiotem wykonującym zadania publiczne, a w konsekwencji podmiotem określonym w art. 4 ust. 1 u.d.i.p znajdującej się w jego |

185 |posiadaniu. Jednocześnie zgodzić się należy ze stanowiskiem zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę, że Spółka nie jest osobą prawną, w |

186 |której Skarb Państwa lub inne podmioty określone w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o |

187 |ochronie konkurencji i konsumentów (poświadczona za zgodność z oryginałem kopia wyciągu ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego |

188 |Grupy Kapitałowej TP S.A. sporządzonego na dzień [...] grudnia 2012 r.). Nie był to jednak wyznacznik decydujący o zaliczeniu Spółki|

189 |do grona podmiotów objętych działaniem ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wyznacznikiem tym jest bowiem realizacja zadań |

190 |publicznych. |

191 |W niniejszej sprawie spełniony został również zakres przedmiotowy u.d.i.p., bowiem żądane przez skarżącego informacje mają charakter |

192 |informacji publicznej w rozumieniu powołanej ustawy. |

193 |Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów |

194 |władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów |

195 |samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania |

196 |władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do |

197 |dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością |

198 |rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na |

199 |określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa |

200 |lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). |

201 |Ustawa o dostępie do informacji publicznej będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb |

202 |dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega |

203 |ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywistym jest, że zakres stosowania u.d.i.p. |

204 |wytycza tylko dostęp do informacji publicznej, nie zaś publiczny dostęp do wszelkich informacji. |

205 |Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i |

206 |podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W przepisie art. 6 ust. 1 |

207 |u.d.i.p. ustawodawca dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną. |

208 |W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się w związku z tym, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do |

209 |władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie|

210 |zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. |

211 |Wspomniany przepis art. 6 ust. 1 w pkt 4 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w |

212 |tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną |

213 |jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść |

214 |wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor|

215 |informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego |

216 |takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy |

217 |realizacji przewidzianych prawem zadań. |

218 |Z tego względu żądane przez skarżącego informacje w postaci kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji administracyjnych i innych |

219 |dokumentów dotyczących budowy, posadowienia i przebudowy urządzeń telekomunikacyjnych wskazanych we wniosku z dnia [...] marca 2013 r.,|

220 |usytuowanych na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...], w tym protokołów z|

221 |odbioru budowanych linii oraz planów z mapkami, stanowią informacje publiczne. Skarżący domagał się bowiem udostępnienia mu "treści |

222 |aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć", o jakich mowa w powołanym przepisie art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 1 u.d.i.p., a |

223 |także innych dokumentów związanych z procesem inwestycyjnym urządzeń telekomunikacyjnych. |

224 | |

225 |Należy także mieć na względzie fakt, iż zobowiązana Spółka była w przeszłości przedsiębiorstwem państwowym. Inwestycje jakie wtedy |

226 |realizowała, były niewątpliwie wykonywane ze środków państwowych, co dodatkowo świadczyłoby o tym, że wnioskowana informacja dotyczy |

227 |sfery publicznej. |

228 |Uwzględniając powyższe, uznać więc należy, że żądane przez skarżącą dokumenty stanowią - co do zasady - informację publiczną. Gdyby |

229 |jednak w toku gromadzenia wnioskowanej informacji okazało się, że żądaniem wniosku objęte są jakieś dokumenty prywatne, choć z uwagi na|

230 |przedmiot wniosku wydaje się to być wątpliwe, to wówczas organ nie ma obowiązku udostępniania takiego dokumentu. Winien natomiast |

231 |poinformować, że określony dokument nie stanowi informacji publicznej, uzasadniając swoje stanowisko. |

232 |W konkluzji Sąd stwierdza, że skoro Orange Polska S.A. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a wniosek |

233 |skarżącego z dnia [...] marca 2013 r. dotyczył takich właśnie informacji, to w sytuacji, gdy Spółka dysponuje żądanymi informacjami - |

234 |nawet jeśli sama ich nie wytworzyła - powinna je zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 |

235 |dni od daty złożenia wniosku, udostępnić skarżącemu, ewentualnie w tym terminie wydać decyzję na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. o |

236 |odmowie ich udostępnienia, jeśli uzna, że istnieją podstawy do takiej odmowy z powodu ograniczeń, o których mowa w art. 5 u.d.i.p. |

237 |Zaznaczyć przy tym należy, że w razie odmowy udostępnienia informacji publicznej, do wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie|

238 |obowiązane są na mocy art. 17 ust. 1 u.d.i.p., poza organami administracji publicznej, również inne podmioty wymienione w art. 4 |

239 |u.d.i.p. |

240 |Natomiast w sytuacji, gdyby Spółka nie dysponowała objętymi wnioskiem informacjami, winna o tym fakcie pisemnie powiadomić skarżącego, |

241 |mając na względzie, że taka informacja nie wymaga formy decyzji administracyjnej. |

242 |Wobec powyższego, Sąd uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 149 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. zobowiązał Spółkę do rozpoznania |

243 |wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2013 r., który to wniosek nie został dotychczas rozpoznany. Nie można bowiem uznać, że pismo |

244 |Spółki z dnia [...] sierpnia 2013 r. stanowiło realizację wniosku o udostępnienie informacji publicznej. |

245 | |

246 |Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność Spółki w rozpoznawanej sprawie nie miała |

247 |miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestię Sąd wziął po uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym fakt, że zachowanie |

248 |Spółki nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na nią z mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz |

249 |wynikało z błędnego przekonania, że nie jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. |

250 |O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. |