Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2015 r., II SAB/Wa 114/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2015 r., II SAB/Wa 114/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. R. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 425/12 postanawia: odmówić przyznania ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R. R. wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

2 J. S. wniosła w dniu 5 lutego 2014 r. skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 425/12.

3 Mając na uwadze art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła w dniu 15 lipca 2014 r. adw. R. R. pełnomocnikiem z urzędu dla J. S. w ramach przyznanego skarżącej prawa pomocy w sprawie z jej skargi na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, sygn. akt II SAB/Wa 425/12 (k-39 akt niniejszej sprawy).

4 Wyznaczony pełnomocnik pismem z dnia 10 września 2014 r. (k-54 akt sprawy) wystąpił o zwolnienie z obowiązku reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, oświadczając, że nie zostały opłacone w całości ani w części.

5 Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 25 września 2014 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 114/14, oświadczył, że w dniu 24 września 2014 r. zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z wnioskiem o zmianę pełnomocnika dla skarżącej. Został też poinformowany przez Sąd, że do akt sprawy wpłynęły pisma skarżącej, w których wnosi ona o zmianę pełnomocnika oraz o odroczenie rozprawy (k-64 akt sprawy).

6 W dniu 8 października 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. zmieniła pełnomocnika skarżącej i w miejsce adw. R. R. wyznaczyła adw. O. S. (k-68 akt sprawy).

7 Adw. R. R. pismem z dnia 10 listopada 2014 r. wystąpił o przyznanie wynagrodzenia z tytułu reprezentowania skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, oświadczając, że koszty reprezentacji nie zostały przez nikogo w żadnym zakresie opłacone. Natomiast w sprzeciwie z dnia 8 grudnia 2014 r., od postanowienia odmawiającego przyznania mu żądanego wynagrodzenia, pełnomocnik wskazał, że podejmował on czynności w sprawie adekwatne do obecnego etapu postępowania w sprawie, w tym zapoznał się z aktami sprawy i uczestniczył w rozprawie w dniu 25 września 2014 r.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

9 Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

10 Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości

11 z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanym dalej rozporządzeniem.

12 Wynagrodzenie pełnomocnika wyznaczonego przez właściwy organ samorządu zawodowego przysługuje za nieopłaconą pomoc prawną. Zatem dla pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku pełnomocnika, po pierwsze pomoc ta musi zostać rzeczywiście udzielona, a po drugie musi pozostawać nieopłacona. Za każdym więc razem, gdy rozpoznaniu podlega wniosek wyznaczonego pełnomocnika o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy, konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy pełnomocnik ten w istocie udzielił pomocy prawnej. Tylko w przypadku pozytywnej odpowiedzi na tak postawione pytanie, dopuszczalne jest obciążenie Skarbu Państwa wypłatą wynagrodzenia na rzecz pełnomocnika.

13 Powyższe stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie, w którym wskazuje się również na powinność wykazania przez pełnomocnika, że pomoc prawna przybrała realny wymiar (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 720/04, publ. LEX nr 156687. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OZ 212/12, publ. LEX nr 1138258; postanowienie NSA z dnia 18 października 2007 r. sygn. akt II FZ 515/07 publ., LEX nr 1011762, B. Dauter w: S. Babiarz i inni, "Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych", Warszawa 2007 r., s. 317).

14 Tymczasem z akt sprawy wynika, że pomoc prawna świadczona stronie przez wyznaczonego adwokata z urzędu polegała na zapoznaniu się z aktami sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 425/12. W składanych do akt pismach pełnomocnik wniósł jedynie o zwolnienie z obowiązku reprezentowania skarżącej i przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej, wystąpił do Sądu o zawiadomienie Prokuratury o uzasadnionym prawdopodobieństwie popełnienia przez skarżącą przestępstwa z art. 233 § 1 kk i ustosunkował się do zarzutów strony, dotyczących braku kontaktu (pismo z dnia 10 września 2014 r., k-54 akt sprawy) oraz ponownie wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu reprezentowania skarżącej przez Sądem (pismo z dnia 10 listopada 2014 r., k-76 akt sprawy), natomiast na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 25 września 2014 r. poinformował Sąd, że zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o zmianę pełnomocnika dla skarżącej.

15 Zatem należy uznać, że pełnomocnik nie składał jakichkolwiek wystąpień w imieniu strony, środków odwoławczych, a także na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 25 września 2014 r., nie podjął żadnych czynności w sprawie w imieniu i na rzecz skarżącej.

16 Należy mieć na uwadze, że samo zapoznanie się przez pełnomocnika z aktami sprawy, bez podjęcia dalszych czynności procesowych, nie jest wystarczające do uznania, że pomoc prawna z urzędu została stronie udzielona (por. postanowienie z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt I OZ 790/11). Jest to bowiem tylko czynność techniczna i wstępna, poprzedzająca faktyczną pomoc prawną. Pełnomocnik z urzędu nie przyczynił się w żadnym stopniu do pozytywnego dla skarżącej zakończenia postępowania przed Sądem. Stwierdzony nakład pracy (zapoznanie się z aktami sprawy II SAB/Wa 425/12) nie uprawniania pełnomocnika do skutecznego ubiegania się o wynagrodzenie, gdyż nie wypełnia wymaganych przez prawo przesłanek faktycznie, czyli realnie udzielonej pomocy. W tych okolicznościach przyznanie wynagrodzenia adwokatowi stanowiłoby nieuzasadniony wydatek z budżetu państwa.

17 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 250 cytowanej ustawy w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia, orzekł jak w sentencji.