Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2008 r., II SA/Wa 888/08

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2008 r., II SA/Wa 888/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA: Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA: Andrzej Kołodziej, Protokolant Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2008 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości

Uzasadnienie

2 Minister Obrony Narodowej, decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], działając na podstawie przepisu art. 127 § 2 i art. 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego nr [...] o odmowie przyznania prawa do świadczenia pieniężnego przysługującego przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 96 ust. 4 i 9 w związku z art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.).

3 Organ podał, że stosownie do art. 95 pkt 1 i art. 96 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, świadczenie pieniężne należne przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej nie przysługuje żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej wskutek m.in.: wypowiedzenia przez żołnierza stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej w czasie trwania kontraktu na pełnienie służby terminowej lub kontraktu na pełnienie służby stałej, jeżeli pełnił zawodową służbę wojskową przez okres krótszy niż dziesięć lat.

4 M..S. pełnił czynną służbę wojskową od dnia 3 sierpnia 1992 r. do dnia 29 lutego 2008 r., w tym zawodową służbę wojskową od dnia 27 czerwca 1998 r. do dnia 29 lutego 2008 r. Skarżący z zawodowej służby wojskowej został zwolniony rozkazem Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia [...] listopada 2007 r. wskutek wypowiedzenia stosunku służbowego, zatem zawodową służbę wojskową pełnił przez okres 9 lat, 8 miesięcy i 3 dni.

5 Organ przyjął, że zawodową służbą wojskową, w rozumieniu art. 94 ust. 5 ustawy pragmatycznej, nie jest służba kandydacka. Zwrócił uwagę, że w świetle art. 9 i 10 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w brzmieniu obowiązującym w trakcie pełnienia służby kandydackiej przez zainteresowanego, powołanie do zawodowej służby wojskowej następowało do służby stałej na czas określony, a do służby kontraktowej na czas trwania kontraktu. W razie zaś mianowania na pierwszy stopień oficerski słuchacza akademii wojskowej w czasie odbywania studiów równocześnie z mianowaniem, następowało powołanie do zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała. W przypadku M. S. powołanie do zawodowej służby wojskowej nastąpiło w dniu 27 czerwca 1998 r.

6 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S. zarzucił organowi naruszenie norm prawa materialnego poprzez:

7 błędne zastosowanie art. 96 ust. 4 w związku z art. 94 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w sytuacji, gdy odwołujący się pełnił zawodową służbę wojskową w rozumieniu art. 9 ust. 3 tej ustawy przez okres ponad 10 lat;

8 niezastosowanie art. 94 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przy ustalaniu zakresu znaczeniowego pojęcia zawodowa służba wojskowa na użytek wypłaty spornego świadczenia,

9 błędną wykładnię art. 124 ust. 1 w związku z art. 94 ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, polegającą na przyjęciu, iż służba kandydacka nie jest zawodową służbą wojskową na użytek wypłaty świadczenia w wysokości uposażenia należnego za i przez okres 12 miesięcy od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

10 Ponadto zarzucił organowi naruszenie art. 107 § 3 Kpa, poprzez brak należytego wyjaśnienia na czym polega, jego zdaniem, wadliwa wykładnia przepisów prawa dokonana przez odwołującego się.

11 W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie, powołał się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 1035/07. Stwierdził, że pojęcie zawodowej służby wojskowej użyte w art. 94 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych należy interpretować w świetle art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy jako służbę pełnioną przez żołnierza powołanego do niej i pełniącego służbę na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej lub służby terminowej. Do okresu zawodowej służby wojskowej nie wlicza się okresu zasadniczej służby wojskowej jak i nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, gdyż przepis art. 94 ust. 5 ustawy pragmatycznej jako przepis szczególny nie odwołuje się do treści art. 94 ust. 3 stanowiącego o nieprzerwanej służbie wojskowej.

12 Skarżący w piśmie procesowym z dnia 21 sierpnia 2008 r., odnosząc się do odpowiedzi na skargę, podtrzymał zarzuty skargi.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

14 Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w szczególności przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

15 Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno Minister Obrony Narodowej jak i Dyrektor Biura Emerytalnego rozstrzygając sprawę naruszyli przepisy prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy.

16 Zgodnie z art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy (...), przysługuje m.in. przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby wypłacane co miesiąc świadczenie pieniężne w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby.

17 Warunki przyznania żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej tego świadczenia zostały określone w przepisie art. 96 ust. 1 powołanej ustawy. Świadczenie to przysługuje żołnierzowi, który pełnił nieprzerwanie zawodową służbę wojskową przez okres co najmniej piętnastu lat, przy czym ustawodawca w zdaniu drugim tego przepisu polecił w tym względzie stosować odpowiednio przepis art. 94 ust. 3 ustawy, przewidujący zaliczenie do okresu zawodowej służby wojskowej (...) okresów pełnienia nieprzerwanej czynnej służby wojskowej (...). Jednocześnie w przepisie art. 96 ust. 1 ustawodawca obwarował przyznanie tego świadczenia dodatkowymi zastrzeżeniami, które zawarł w ust. 2-4 powołanego artykułu.

18 Przepis art. 96 ust. 2 przewiduje sytuacje, w których żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, który pełnił zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej, mimo braku spełnienia warunków z ust. 1 świadczenie to będzie przysługiwało.

19 Przepis art. 96 ust. 3 uregulował zaś kwestię zbiegu uprawnień do tego świadczenia ze świadczeniem emerytalnym.

20 Natomiast ust. 4 art. 96 stanowi, że świadczenie przedmiotowe nie przysługuje żołnierzowi w przypadkach, o których mowa w art. 94 ust. 5 i 6.

21 Analiza przepisu art. 96 nie daje podstaw do przyjęcia, że do wyliczenia okresu pełnienia nieprzerwanej służby wojskowej żołnierzowi, jako warunku do przyznania świadczenia pieniężnego, stosuje się wyjątki od zasady wyrażonej w art. 94 ust. 3, do której odsyła przepis art. 96 ust. 1 powoływanej ustawy.

22 W świetle zgromadzonej dokumentacji skarżący posiada ponad piętnastoletni nieprzerwany okres czynnej służby wojskowej, a zatem spełnia kryterium przewidziane w art. 96 ust. 1.

23 Ponownie rozpoznając kwestię uprawnień skarżącego do świadczenia pieniężnego organ odniesie je do zastrzeżeń ustawodawcy przewidzianych w ust. 2 - 4 i oceni je na gruncie przedmiotowej sprawy.

24 Odnośnie zaś powołanego w odpowiedzi na skargę nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 1035/07 (www.nsa.gov.pl - Baza orzeczeń), należy stwierdzić, że jego rozstrzygnięcie dotyczy odprawy pieniężnej, a więc sprawy różniącej się przedmiotowo od obecnie rozstrzyganej.

25 Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.

26 O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości Sąd orzekł, na podstawie art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.