Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2021 r., II SA/Wa 867/20

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2021 r., II SA/Wa 867/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...], 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] w [...] na rzecz skarżącej A. C. kwotę 680 zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Rektor Uniwersytetu [...] w [...] wydał w dniu [...] lutego 2020 r. decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] o odmowie przyznania A. C. stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2019/2020.

3 W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż A. C. złożyła wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2019/2020. Wydziałowa Doktorancka Komisja Stypendialna oceniła osiągnięcia doktorantki wykazane we wniosku i przyznała jej 56 punktów, co kwalifikowało ją na 7 pozycji w liście rankingowej wśród doktorantów IV roku Wydziału [...].

4 W dniu [...] grudnia 2019 r. wydana została negatywna decyzja nr [...], w uzasadnieniu której stwierdzono, iż doktorantka znalazła się na pozycji poniżej progu uprawniającego do uzyskania stypendium doktoranckiego.

5 Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji oraz stwierdziła, że spełniła kryterium do uzyskania stypendium. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy; a mianowicie:

6 - art. 200 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 1, art. 280 i art. 283 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz § 2, § 3, § 4 i § 8 zarządzenia nr [...] Rektora U[...] poprzez odmowę przyznania stypendium doktoranckiego, mimo że została umieszczona na liście rankingowej osób, które powinny otrzymać stypendium;

7 - § 12, § 13 i § 14 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie stypendiów doktoranckich, poprzez zastosowanie nieobowiązujących przepisów w dniu wydania decyzji, bowiem rozporządzenia zostało uchylone, a żaden z przepisów ustawy nie wskazywał na to, aby rozporządzenie pozostało w mocy;

8 - błędną wykładnię art. 285 ust. 1 i 2 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, polegające na uznaniu, że powołany przepis nakazywał zastosowanie art. 151 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i wydanego na jego podstawie rozporządzenia wykonawczego z 2016 r., co dawało kwotę stypendium doktoranckiego w wysokości 1 470 zł miesięcznie, podczas gdy art. 285 ust. 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce powinien być rozumiany jedynie jako odsyłający do art. 151 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i ww. rozporządzenia wykonawczego w zakresie zdefiniowania instytucji "minimalnego wynagrodzenia zasadniczego asystenta", a nie co do określenia samej wysokości wynagrodzenia asystenta (na podstawie której następnie określona została minimalna wysokość stypendium doktoranckiego);

9 - art. 104 k.p.a. i 107 k.p.a. poprzez brak zawarcia wszystkich elementów koniecznych decyzji, w szczególności uzasadnienia prawnego co do faktu odmowy przyznania stypendium doktoranckiego;

10 - art. 104 k.p.a. i 107 k.p.a. poprzez brak zawarcia wszystkich elementów koniecznych decyzji, w szczególności poprzez brak wskazania zasad, które powodowały, że mimo zajęcia 7 miejsca wśród 13 osób, które otrzymały stypendium, skarżącą nie otrzymała go, wskazania punktów za poszczególne osiągnięcia, zasad wyliczenia progu, który warunkował wyliczenie progu punktowego;

11 - art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego polegająca na uznaniu, że skarżąca nie ma wystarczającej liczby punktów, która została źle wyliczona, gdy osiągnięcia naukowe spowodowały umieszczenie na liście rankingowej na 7 miejscu, a 13 najlepszych doktorantów mogło otrzymać stypendium.

12 Strona wniosła o zmianę decyzji poprzez przyznanie stypendium doktoranckiego w wysokości 1923 zł.

13 W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lutego 2020 r. Rektor Uniwersytetu [...] w [...] wskazał, iż zgodnie z art. 195 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w jednostce organizacyjnej uczelni oraz w jednostce naukowej, liczba uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich, którym przyznano stypendium doktoranckie, o którym mowa w art. 200 ust. 1, z wyłączeniem liczby uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich, którym przyznano wyłącznie środki finansowe, o których mowa w art. 200a ust. 2, nie może być mniejsza niż 50% liczby uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich ogółem. Zasada ta obowiązuje przy wyliczaniu liczby stypendiów dla doktorantów, którzy rozpoczęli studia doktoranckie od roku akademickiego 2017/2018, o czym stanowi art. 18 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw z dnia 23 sierpnia 2016 (Dz.U. z 2016 r. poz. 1311). Artykuł 18 ust. ust. 2 ustawy wskazuje, że procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 i którym przyznano stypendium doktoranckie, w liczbie uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich w jednostce organizacyjnej uczelni lub jednostce naukowej, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed tym rokiem akademickim, nie może być mniejszy niż procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którym przyznano stypendium doktoranckie w roku akademickim 2015/2016, w liczbie uczestników studiów doktoranckich odbywających stacjonarne studia doktoranckie w tych jednostkach w tym roku akademickim.

14 Wobec wskazań wynikających w przepisów ustawy utworzono dwie listy rankingowe. Jedną dla doktorantów, którzy rozpoczęli studia przed rokiem 2017/2018, a drugą dla doktorantów od roku 2017/2018.

15 Oznacza to, że na Wydziale [...] w roku akademickim 2019/2020 dla doktorantów II i III roku przyznano 10 stypendiów co stanowi liczbę 50% doktorantów tych lat oraz 3 stypendia dla doktorantów IV roku co stanowi nie mniej niż 10% liczby doktorantów. Przy czym wskaźnik 10% został ustalony w odniesieniu do poprzednich lat akademickich zgodnie z procedurą.

16 A.C. otrzymała 56 punkty i została zakwalifikowana na 7 pozycji rankingowej wśród doktorantów IV roku na Wydziale [...]. Pozycja ta jest poniżej progu uprawniającego do otrzymania stypendium doktoranckiego, gdyż na tym Wydziale wśród doktorantów IV roku można było przyznać tylko 3 stypendia. Kwestionowanie przez stronę kwoty przyznanego stypendium organ pozostawił bez rozpoznania w związku z decyzją o nieprzyznaniu stypendium.

17 A. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...].

18 Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie art. 138 k.p.a., 127 k.p.a., 104 k.p.a. i 107 k.p.a. oraz art. 200 ust 3 ustawy o szkolnictwie wyższym poprzez procedowanie niezgodnie z przepisami prawa i odmowę przyznania stypendium mimo spełniania kryteriów do jego otrzymania.

19 Wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, bądź też uchylenie decyzji zaskarżonej i decyzji ją poprzedzającej. Zażądała zasądzenia od organu kosztów postępowania.

20 Pismem z dnia 14 grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał wszystkie wnioski i żądania zawarte w skardze oraz nadmienił, że nie dokonano obowiązku zaopiniowania wniosku przez komisję stypendialną. Doktorantka wykonała zdjęcia wniosku, na którym znajdują się jedynie przekreślenia i podkreślenia (nie wiadomo kto i kiedy ich dokonał), a na ostatniej stronie wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego nie sporządzono opinii komisji stypendialnej. Tym samym nie wiadomo kto i kiedy przyznawał doktorantce punkty, a także na podstawie czyjej opinii organ wydał decyzję.

21 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

23 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

24 Oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, wskazać należy, iż w aktach administracyjnych sprawy brak jest prawidłowo sporządzonego dokumentu zawierającego ocenę osiągnięć skarżącej doktorantki przez Wydziałową Doktorancką Komisję Stypendialną, którą to ocenę przywołuje w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ i która stała się podstawą do umieszczenia skarżącej na 7 pozycji na liście rankingowej wśród doktorantów IV roku Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w [...]. Sąd stwierdza, iż jedynym dokumentem, w którym zamieszczono liczbę punktów przyznanych za poszczególne osiągnięcia jest dokument zatytułowany: "Załącznik do wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego dla II-IV r." – "Punktacja osiągnięć naukowo-badawczych z poprzedniego roku akademickiego do wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego na II-IV roku studiów doktoranckich na Wydziale [...] U[...]".

25 Rubryka trzecia w zamieszczonej tam tabeli – licząc od strony lewej – zatytułowana została: "Liczba punktów". W rubryce tej przy wskazanych przez doktorantkę osiągnięciach naukowych zamieszczono liczbę punktów w ten sposób, iż liczba ta wskazana została granatowym środkiem pisarskim oraz zielonym środkiem pisarskim. Granatowym środkiem pisarskim wskazano liczbę punktów za dane osiągnięcie. Zielonym środkiem pisarskim natomiast uczyniono w L.p. 1.2 oraz 1.3 – kółko, którym obwiedziono cyfry 5 i 14, w rubryce 1.10 przekreślono cyfrę 8 i nadpisano "1+1", w rubryce 2.1 – zamieszczono kółko i skreślenia oraz nadpisano "8 pkt", w rubryce 2.3 oraz 3.1 – skreślono cyfrę 5 i słownie nadpisano "Nie", w rubryce 3.2 – skreślono zawarte tam cyfry i liczbę oraz obwiedziono kółkiem cyfrę 4 a także dopisano "pkt", w rubryce 3.5 – obwiedziono kółkiem cyfrę 2, w rubryce 4.1 skreślono zawarte tam cyfry i dwukrotnie obwiedziono kółkiem cyfrę 3, a ponadto dopisano "6 pkt", w rubryce 4.2 dwukrotnie obwiedziono kółkiem cyfry 2, w rubryce 4.3 obwiedziono kółkiem cyfrę 1, w rubryce 4.4 dokonano skreśleń, obwiedziono kółkiem liczbę 2 i dopisano "2 pkt", w rubryce 5.1 obwiedziono kółkiem cyfrę 8. Poczynione zapiski i adnotacje nie zostały zaopatrzone podpisem lub chociażby parafowane. Ze wskazanego dokumentu, a także z pozostałych dokumentów zawartych w aktach administracyjnych sprawy nie wynika kto, w jakich okolicznościach i kiedy poczynił powyższe zapiski i adnotacje oraz przyznał skarżącej sporną punktację, a także jakimi kierował się kryteriami. Brak jest też osobnego dokumentu potwierdzającego przyznaną skarżącej punktację, na którą powołuje się organ w zaskarżonej decyzji. W szczególności w aktach brak jest protokołu z posiedzenia Wydziałowej Komisji Doktoranckiej, które jak wskazuje organ, odbyło się w dniu [...] listopada 2019 r. W aktach tych znajduje się jedynie niewypełniony formularz pt.: "Opinia Komisji Doktoranckiej". Wskazane przez Sąd braki powodują, iż nie sposób przyjąć, iż zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca wydana została w oparciu o prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy, zgodnie z wymogami art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. W istocie opisane braki czynią niemożliwym skontrolowanie przez Sąd merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji.

26 Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ będzie zobligowany do uzupełnienia materiału dowodowego sprawy w sposób wskazany w treści niniejszego uzasadnienia.

27 Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.