Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2012 r., II SA/Wa 687/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2012 r., II SA/Wa 687/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.), Danuta Kania, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2012 r. sprawy ze skargi D. A. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia uprawniającego do nabycia broni palnej myśliwskiej 1. uchyla zaskarżone postanowienie, oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz D. A. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] października 2011 r. D. A. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. o wydanie zaświadczenia uprawniającego go do nabycia jednego egzemplarza broni palnej myśliwskiej w celach łowieckich.

3 Komendant Wojewódzki Policji w S., działając na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej: kpa, w zw. z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.), postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] odmówił wydania ww. zaświadczenia.

4 Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. wymieniony wniósł zażalenie na ww. postanowienie do Komendanta Głównego Policji.

5 Komendant Główny Policji po rozpatrzeniu przedmiotowego zażalenia, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 141 § 1 w zw. z art. 144 oraz art. 219 i art. 268a kpa oraz art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.), postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

6 W uzasadnieniu wymienionego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że D. A. decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] września 1999 r. otrzymał pozwolenie na posiadanie broni palnej myśliwskiej do celów łowieckich. Na podstawie ww. pozwolenia KWP w S. wydał stronie dwa zaświadczenia uprawniające ją do nabycia łącznie dwóch egzemplarzy broni palnej myśliwskiej. Wskazano, że strona nabyła jeden egzemplarz kompletnej broni palnej myśliwskiej z wymienną lufą oraz dodatkową lufą. W dniu [...] października 2011 r. D. A. złożył do KWP w S. wniosek o wydanie zaświadczenia uprawniającego do nabycia kolejnego egzemplarza broni palnej myśliwskiej. Następnie pismem z dnia [...] listopada 2011 r. KWP w S. wskazał stronie, iż w związku z posiadaniem przez nią wskazanej broni wraz z wymiennymi lufami nie ma możliwości wydania jej żądanego zaświadczenia, natomiast jeśli chce ona posiadać kolejne egzemplarze broni do celów łowieckich, powinna wystąpić do tego organu z wnioskiem o wydanie nowego pozwolenia. D. A. nie zgadzając się z ww. stanowiskiem ponowił swoje żądanie wydania zaświadczenia. Wobec powyższego KWP w S. postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. odmówił stronie wydania przedmiotowego zaświadczenia, podnosząc, iż w ramach posiadanego pozwolenia na broń z 1999 r. strona może posiadać tylko jeden egzemplarz broni palnej myśliwskiej i w ramach tego pozwolenia nie ma możliwości zakupu kolejnej broni. Od ww. postanowienia strona złożyła zażalenie do KGP.

7 Organ II instancji po przeprowadzeniu analizy materiałów przedmiotowego postępowania zgodził się ze stroną, iż pozwolenia na broń wydane pod rządami ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych, po jej uchyleniu i wejściu w życie ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, zachowały swoją ważność. Tym samym, w ocenie KGP, strona nie musiała odnawiać posiadanego pozwolenia po wejściu w życie nowych przepisów prawa, jak również usankcjonowany został stan jej posiadania w zakresie ilości broni na dzień 10 marca 2011 r. (data, od której zaczęły obowiązywać przepisy ustawy o broni i amunicji). Organ odwoławczy uznał, że brak jest podstaw, by twierdzić, że można nabywać kolejne egzemplarze broni z mocy uchylonej ustawy, natomiast, w ocenie KGP, w celu nabycia kolejnych egzemplarzy broni strona winna złożyć wniosek do właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Policji o wydanie jej nowego pozwolenia na broń, wskazując ilość wnioskowanej broni. W związku z powyższym, w ocenie KGP, postanowienie organu I instancji było zasadne.

8 Pismem z dnia 13 marca 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę) D. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie, uznanie, że skarżący posiada uprawnienie do nabycia kolejnych egzemplarzy broni myśliwskiej, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych oraz wydanie postanowienia sygnalizacyjnego, o jakim mowa w art. 155 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: ppsa.

9 Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu pominięcie zasad postępowania, brak podstaw prawnych, podjęcie rozstrzygnięcia na podstawie błędnej interpretacji obowiązujących przepisów, zmierzającej w kierunku obciążenia skarżącego kosztami badań lekarskich i opłat związanych z wydaniem "nowej decyzji pozwolenia na broń myśliwską".

10 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

12 Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

13 Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego, jako wadliwe.

14 Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny zasadności żądania strony wydania zaświadczenia uprawniającego do nabycia jednego egzemplarza broni palnej myśliwskiej, przez pryzmat art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525).

15 Zgodnie z treścią wyżej powołanej normy prawnej, na wniosek osoby posiadającej pozwolenie na broń, wydaje się zaświadczenie uprawniające do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy broni, zgodnie z pozwoleniem, i amunicji do tej broni.

16 Treść przywołanego przepisu wskazuje na to, że koniecznym do tego, aby dana osoba mogła uzyskać zaświadczenie uprawniające do zakupu broni jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

17 - osoba ta musi posiadać pozwolenie na broń,

18 - żądane zaświadczenie dotyczyć musi zakupu rodzaju broni tożsamego z tym, na jakie opiewa posiadane przez stronę pozwolenie.

19 Przy czym, podkreślenia wymaga ta okoliczność, iż chodzi tu o posiadanie ważnego pozwolenia na broń. Ustawodawca nie dokonywał bowiem w omawianym przepisie rozróżnienia na pozwolenia wydane na podstawie niniejszej ustawy, czy też ustawy poprzednio obowiązującej (ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych). Doszukiwanie się zaś istnienia takiego rozróżnienia pozostawałoby w sprzeczności z racjonalizmem ustawodawcy tworzącego przepisy prawa. Skoro bowiem twórca aktualnej ustawy o broni i amunicji wprowadził przepisy, mocą których zachował ważność pozwoleń na broń wydanych pod rządami ustawy z 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych, to nieracjonalnym byłoby zakładanie, iż dawniej wydane pozwolenia nie są równe w zakresie przyznawanych uprawnień z pozwoleniami udzielanymi na podstawie obecnie obowiązującej ustawy. Taki brak równości w traktowaniu ww. pozwoleń nie wynika bowiem z przepisów aktualnej ustawy o broni i amunicji.

20 Pogląd zbieżny z powyższym zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 09 sierpnia 2002 r. wydanego w sprawie o sygn. akt III SA 2976/00, stwierdzając, że "z treści udzielonego skarżącemu pozwolenia wydanego na podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych nie wynika ograniczenie dotyczące posiadania określonej liczby egzemplarzy broni. W tej sytuacji, odmowę wydania skarżącemu zaświadczenia na zakup kolejnego egzemplarza broni i wymóg złożenia wniosku o zmianę decyzji przyznającej prawo do posiadania broni w zakresie ilości jednostek, należy uznać za nieuprawnione, wynikające z interpretacji nieznajdującej oparcia w przepisach ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji".

21 Powyższą tezę tutejszy Sąd w pełni akceptuje i traktuje, jak własną.

22 Na marginesie podkreślenia wymaga też okoliczność, że konstatacja zawarta w skarżonym postanowieniu, iż brak jest podstaw, by twierdzić, że można nabywać kolejne egzemplarze broni z mocy uchylonej ustawy, pozostaje w oderwaniu od treści omawianego art. 12 ust. 2. Źródłem uprawnień do nabycia broni nie jest bowiem dawna ustawa, a ważne pozwolenie na broń posiadane przez stronę.

23 W świetle powyższego uznać należało, iż nie zachodziły przeszkody wskazane w skarżonym postanowieniu, uniemożliwiające pozytywne rozpatrzenie wniosku strony.

24 W związku z powyższym, uznając że skarżone postanowienie narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

25 Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

26 -----------------------

27 2