Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2008 r., II SA/Wa 638/08

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2008 r., II SA/Wa 638/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA: Ewa Grochowska - Jung, Sędzia WSA: Joanna Kube (spr.), , Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2008 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia - oddala skargę -

Uzasadnienie

2 Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania J.K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.); zwanej dalej kpa, w związku z art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] o zwolnieniu z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego [...] Komisariatu Policji [...] i przeniesieniu do dalszego pełnienia służby w Komendzie Rejonowej Policji [...] na stanowisku [...]. Rozkazowi temu nadano, na podstawie art. 108 § 1 kpa, rygor natychmiastowej wykonalności.

3 W uzasadnieniu rozkazu personalnego Komendant Główny Policji wskazał, że stosunek służbowy policjanta ma charakter administracyjnoprawny, co oznacza, że to przełożony właściwy w sprawach osobowych jednostronnie i władczo kształtuje istotne składniki tego stosunku. Z tego wynika możliwość przenoszenia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe. Wyjątkiem od tej zasady są ustawowe ograniczenia dotyczące przeniesienia na niższe stanowisko służbowe.

4 Organ podał, że przeniesienie funkcjonariusza nastąpiło na wniosek Komendanta Rejonowego Policji [...], które zostało uzasadnione koniecznością zapewnienia prawidłowej realizacji zadań Policji w kierowanej przez niego jednostce. O planowanym przeniesieniu funkcjonariusz został poinformowany przez przełożonego w dniu [...] stycznia 2008 r. Wskazano, że mianowanie na nowe stanowisko służbowe nie spowodowało zmiany składników dotychczasowego uposażenia. Wyjaśniono, że posiadana przez funkcjonariusza wiedza z dziedziny [...] i [...], a także stabilizacja w dotychczasowym miejscu pełnienia służby, nie stanowią przeszkody w podejmowaniu przez właściwego przełożonego decyzji o przeniesieniu funkcjonariusza do zadań w innej jednostce. Rotacja kadr w garnizonie [...] pozostaje w gestii Komendanta [...] Policji i to on ponosi odpowiedzialność w tym zakresie.

5 Zdaniem organu, przeniesienie funkcjonariusza nie powinno także wywołać szczególnie negatywnych skutków w jego relacjach rodzinnych i osobistych, ponieważ Komisariat Policji [...] nie znajduje się w znacznej odległości od Komisariatu Policji [...]. Konieczność nadania wydanemu rozstrzygnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 108 § 1 kpa, umotywowano ważnym interesem służby wyrażającym się koniecznością zapewnienia właściwej realizacji ustawowych zadań Policji.

6 W skardze do Sądu J.K. zakwestionował wydany w jego sprawie rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta [...] Policji. W treści skargi przedstawił przebieg służby i kwalifikacje uzyskane zarówno w służbie, jak i poza nią oraz swoje zainteresowania [...], które wykorzystywał w dotychczasowej służbie w Komisariacie Policji [...].

7 Zdaniem wnoszącego skargę, jego przeniesienie nie wynikało z dobra służby, lecz nastąpiło z pobudek osobistych jego przełożonych.

8 Zwrócił uwagę, że z tą samą datą z Komendy Rejonowej [...], do Komisariatu Policji [...] został przeniesiony inny funkcjonariusz, który o to przeniesienie zabiegał.

9 Uważa, że zaskarżony rozkaz personalny wydano, ze szkodą dla służby, ponieważ w jednostce, do której został przeniesiony nie będą wykorzystane jego kwalifikacje i doświadczenie, a także zainteresowania. W ocenie skarżącego, nie uwzględniono również jego sytuacji rodzinnej.

10 Zwrócił uwagę, że w dniu [...] stycznia 2008 r. został uprzedzony przez przełożonego o przeniesieniu i poinformowano go, że spowodowały to problemy z komunikacją z naczelnikiem [...].

11 Skarżący powołuje się na sporządzony przez siebie raport z dnia [...] stycznia 2008 r. adresowany do Komendanta Głównego Policji w sprawie nieprawidłowości mających miejsce w Komisariacie Policji [...], w którym formułuje zarzuty wobec kompetencji swojej bezpośredniej przełożonej naczelnika [...].

12 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

13 Skarżący w piśmie procesowym z dnia 23 maja 2008 r. podtrzymał zarzuty skargi i zakwestionował argumentację organu przyjętą w odpowiedzi na skargę.

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

15 Sąd przeprowadzając kontrolę zaskarżonej decyzji nie stwierdził, aby Komendant Główny Policji utrzymując w mocy decyzję Komendanta [...] Policji naruszył przepisy prawa materialnego ewentualnie przepisy postępowania administracyjnego, w stopniu w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga zatem nie zasługuje na uwzględnienie.

16 Stosunek służbowy funkcjonariusza Policji, stosownie do przepisu art. 28 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, powstaje w drodze mianowania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby. Wynika z tego, że konsensusu stron wymaga jedynie zadecydowanie o przyjęciu do służby, a nie ustalenie warunków pełnienia tej służby. Kandydat do służby w Policji, oprócz posiadania predyspozycji wymienionych w art. 25 ustawy o Policji winien mieć na uwadze, że służba w Policji podlega szczególnej dyscyplinie, której gotów się podporządkować. Istotą tej służby jest więc dyspozycyjność jej funkcjonariuszy i dlatego temu stosunkowi służbowemu nadano charakter stosunku administracyjnoprawnego, a więc takiego, w którym organ jednostronnie i władczo kształtuje sytuację prawną funkcjonariusza. Tak więc, zawarte w ustawie uregulowanie w zakresie rozstrzygania o przeniesieniu funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, co do zasady daje przełożonemu służbowemu władzę przeniesienia funkcjonariusza do pełnienia służby na równorzędnym stanowisku.

17 Podstawę materialnoprawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 32 powołanej ustawy o Policji. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, do mianowania policjanta na stanowisko służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk, właściwi są przełożeni: Komendant Główny Policji, komendanci wojewódzcy i powiatowi (miejscy) Policji oraz komendanci szkół policyjnych.

18 Z jego treści wynika, iż jest to przepis o charakterze kompetencyjnym, gdyż określono w nim wyłącznie organy uprawnione do podejmowania decyzji w sprawach w nim wymienionych. Nie wskazano natomiast w tym przepisie kryteriów i merytorycznych przesłanek uzasadniających podejmowanie decyzji w tych sprawach.

19 Nie ulega jednak wątpliwości, iż na podstawie tego przepisu zwolnienie funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska służbowego połączone z równoczesnym mianowaniem na inne stanowisko służbowe może nastąpić wyłącznie na stanowisko równorzędne ze stanowiskiem poprzednio zajmowanym. Wynika to bowiem a contrario z art. 38 ust. 1 i 2 omawianej ustawy o Policji, w którym wymieniono w sposób wyczerpujący obligatoryjne i fakultatywne przesłanki uzasadniające przeniesienie policjanta na niższe stanowisko służbowe.

20 Poza tym przeniesienie policjanta do pełnienia służby w innej miejscowości z urzędu lub na własną prośbę zostało uregulowane w art. 36 ust. 1 tej ustawy.

21 Stosując zasady wykładni logicznej, systemowej i celowościowej przy interpretacji powołanych przepisów należy dojść do wniosku, że właściwy komendant jest uprawniony, na podstawie art. 32 powołanej ustawy o Policji, do przeniesienia policjanta na równorzędne stanowisko w tej samej miejscowości bez jego zgody (z urzędu) i jest to decyzja uznaniowa, przy czym ramy tego uznania wyznacza przepis art. 7 kpa, a mianowicie interes społeczny (w tym przypadku interes służbowy Policji) oraz słuszny interes policjanta.

22 Należy zwrócić uwagę, że sądowa kontrola decyzji o przeniesieniu funkcjonariusza na inne, równorzędne stanowisko nie obejmuje celowości jej podjęcia, lecz zasadniczo sprowadza się do oceny, czy organ administracji nie przekroczył granic uznania przyznanego mu ustawowo, a zatem, czy decyzja nie jest dotknięta dowolnością.

23 Oceniając, czy w rozpoznawanej sprawie organ zachował warunki do wydania decyzji uznaniowej, należy stwierdzić, że słuszny interes J.K., o którym mowa w art. 7 kpa, nie stoi w zasadniczej sprzeczności z podjętym rozstrzygnięciem, a argumentacja funkcjonariusza kwestionująca przedmiotowy rozkaz nie równoważy potrzeb służby. Skarżący pełnił służbę na stanowisku [...] Komisariatu Policji [...] z zaszeregowaniem do [...] grupy. Przeniesienie zaś nastąpiło na stanowisko służbowe [...] Komisariatu Policji [...] z takim samym zaszeregowaniem. Ponadto ze stanu faktycznego sprawy wynika, że uposażenie na nowym stanowisku służbowym, dodatek służbowy, dodatek [...] oraz mnożnik kwoty bazowej nie uległy zmianie. Należy wobec tego stwierdzić, że funkcjonariusz został przeniesiony na stanowisko równorzędne (por. rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego zmienionym rozporządzeniem z dnia 21 września 2007 r. - Dz. U. z 2007 r. Nr 187, poz. 1337).

24 Bez wpływu natomiast na wynik sprawy pozostaje fakt, że organ I instancji przenosząc skarżącego nie wskazał stanowiska, na które go mianuje, gdyż organ II instancji rozpoznając odwołanie określił to stanowisko.

25 W ocenie Sądu, zarówno uzasadnienie zaskarżonej decyzji jak też okoliczności faktyczne sprawy, wystarczająco wykazują potrzebę przeniesienia skarżącego do Komendy Rejonowej Policji [...]. Nie można, bowiem zakwestionować twierdzenia właściwych przełożonych skarżącego, że jego przeniesienie wywołane zostało potrzebami służby dla zapewnienia realizacji ustawowych zadań Policji, skoro w jego dotychczasowym miejscu służby powstała sytuacja, która to utrudnia. Prawidłowość funkcjonowania Policji jako umundurowanej i uzbrojonej formacji opiera się na zhierarchizowaniu i podporządkowaniu służbowym. Skoro funkcjonariusz kwestionuje kompetencje służbowe swojego bezpośredniego przełożonego, to niezależnie od oceny zasadności formułowanych wobec niego zarzutów należy stwierdzić, że już sam ten fakt destabilizuje dyscyplinę służbową w danej jednostce organizacyjnej. Zaistnienie tego rodzaju sytuacji wymaga od wyższego przełożonego służbowego podjęcia stosownych działań dla zabezpieczenia interesu służby.

26 Należy podkreślić, że nie jest rolą Sądu w tym postępowaniu ocena prawidłowości wykonywania zadań przez przełożonych skarżącego oraz innych funkcjonariuszy pełniących służbę w Komisariacie Policji [...], a to oznacza, że poza zakresem rozstrzygania znalazły się zagadnienia poruszane w raporcie kierowanym przez niego do Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r.

27 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.