Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2010 r., II SA/Wa 622/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2010 r., II SA/Wa 622/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu równowartości kosztów poniesionych na utrzymanie i naukę postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) – zwanej dalej ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ppsa). Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

3 Zaskarżona decyzja Ministra Obrony Narodowej, co zostało potwierdzone pismem Centrum Poczty Oddziału Rejonowego Warszawa Południe z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] i wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącego, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 października 2009 r., stąd termin do wniesienia skargi upływał w dniu 25 listopada 2009 r.

4 Tymczasem, pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi, pełnomocnik skarżącego nadał skargę w urzędzie pocztowym dopiero 24 lutego 2010 r. (data stempla pocztowego), po ponownym przesłaniu decyzji, lecz z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi.

5 Zgodnie zatem ze wskazanymi wyżej przepisami ustawy, skarga złożona z uchybieniem przewidzianego prawem terminu podlega odrzuceniu, wobec czego Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.