Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r., II SA/Wa 598/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r., II SA/Wa 598/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Asesor WSA Janusz Walawski, Protokolant Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazu opuszczenia lokalu mieszkalnego oddala skargę

Uzasadnienie

2 Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] września 2005 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 13 ust. 6, art. 42 ust. 1, art. 41 ust. 2 pkt 2 i art. 87 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398), nakazującą J. B., wraz ze wszystkimi wspólnie zamieszkałymi osobami, opuszczenie, opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym do dyspozycji Oddziału Regionalnego WAM w G. lokalu mieszkalnego [...] w W. W uzasadnieniu podał, że lokal ten został przyznany decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 1979 r. [...] J. B. wraz z członkami jego rodziny, tj. dla żony K., syna M. oraz teściowej H. R.

3 Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 1984 r. ówczesny Szef Wojskowego Rejonowego Zarządu Kwaterunkowo-Budowlanego w G. przyznał i przekazał J. B. pomoc finansową w wysokości [...],- zł na budowę domu jednorodzinnego na działce nr [...] w B. przy ul. [...]. Zgodnie z treścią art. 87 ust. 1 powołanej ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, pomoc finansowa przyznana na budownictwo mieszkaniowe na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów jest ekwiwalentem pieniężnym w zamian za rezygnację z kwatery. J. B., który z tego rodzaju pomocy skorzystał, jest więc zobowiązany, na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, bezwarunkowo przekazać do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej dotychczas zajmowaną kwaterę w W., ul. [...].

4 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik J. B. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 7, art. 77 kpa i art. 107 § 3 na skutek niezebrania i nierozważenia całego materiału dowodowego w sprawie oraz brakiem ustaleń dokładnego stanu faktycznego sprawy.

5 Zarzucił ponadto naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 41 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 87 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398), polegające na przyjęciu, że powołane przepisy w niniejszej sprawie mają zastosowanie. Skarżący bowiem nie otrzymał pomocy finansowej w tzw. formie bezzwrotnej, o której mowa w art. 87 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, a ponadto pomoc tę zwrócił w 1990 r., a zatem przed wejściem w życie tej ustawy. Brak więc było podstaw do żądania od skarżącego zwrotu kwatery stałej, na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 2 ustawy.

6 W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wnosił o jej oddalenie.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

8 Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.

9 Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

10 Rozpatrując skargę J. B. pod tym kątem, Sąd uznał, że jej skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

11 Podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 41 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 87 ust. 3 powołanej ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Z treści powołanych przepisów wynika, że były żołnierz służby stałej, który nabył prawo do emerytury wojskowej jest obowiązany przekazać do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej lokal mieszkalny, jeżeli skorzystał z pomocy finansowej wypłaconej w formie zaliczkowej lub bezzwrotnej do dnia [...] grudnia 1995 r.

12 Bezspornym jest w sprawie, że w 1979 r. przyznano [...] J. B. wraz z rodziną kwaterę stałą, mieszkanie nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...] w W.

13 Poza sporem pozostaje również, że skarżący decyzją Szefa Wojskowego Zarządu Kwaterunkowo-Budowlanego w G. nr [...] z dnia [...] grudnia 1984 r. otrzymał pomoc finansową i celem tej pomocy było wsparcie na budowę własnego domu jednorodzinnego. Z dniem [...] marca 1984 r. sprawy pomocy finansowej przyznawanej na budownictwo mieszkaniowe osobom uprawnionym do kwatery stałej regulowały przepisy wydanego na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (Dz. U. Nr 19, poz. 121 z późn. zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 marca 1984 r. w sprawie wysokości i zasad przyznawania pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe osobom uprawnionym do osobnej kwatery stałej (Dz. U. Nr 17, poz. 80). Zgodnie z § 3 pkt 2 powołanego rozporządzenia, osoba, która skorzystała z pomocy finansowej, jest obowiązana opróżnić zajmowaną kwaterę najpóźniej w ciągu 2 miesięcy od dnia uzyskania lokalu mieszkalnego. Wprawdzie w decyzji o przyznaniu skarżącemu pomocy finansowej powołano przepisy uchylonej z dniem 28 marca 1984 r. uchwały Rady Ministrów nr 154 z dnia 6 lipca 1973 r. w sprawie pomocy Państwa dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej na budownictwo mieszkaniowe (M.P. Nr 32, poz. 93), uchybienie to jednak nie zmienia faktu, że skarżący pomoc finansową na budowę domu otrzymał z zastrzeżeniem zwrotu dotychczas zajmowanej kwatery stałej.

14 Zaznaczyć należy, że skarżący obecnie nawet nie twierdzi, aby nie wybudował domu mieszkalnego w B. przy ul. [...], na działce nr [...].

15 Skoro więc bezspornym jest w sprawie, że skarżący, były żołnierz zawodowy, który nabył prawo do emerytury skorzystał z pomocy finansowej przed [...] grudnia 1995 r. na budowę domu, w świetle postanowień art. 41 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, jest zobowiązany do przekazania do dyspozycji Regionalnego Oddziału WAM w G., dotychczas zajmowanego lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...] w W.

16 Nietrafny jest zarzut pełnomocnika skarżącego naruszenia przepisów postępowania przy wydawaniu zaskarżonych decyzji, a w szczególności art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 kpa, co zdaniem wnoszącego skargę, miało istotny wpływ na wynik sprawy.

17 Wbrew bowiem zarzutowi, organy I i II instancji przy wydawaniu zaskarżonych decyzji przestrzegały dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 kpa), a więc podejmowały wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Należycie i wyczerpująco informowały stronę o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 kpa). Wreszcie w sposób wyczerpujący zebrały rozpatrzyły i oceniły cały materiał dowodowy (art. 77 § 3 i art. 80 kpa) oraz uzasadniły swoje rozstrzygnięcie według wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa.

18 Organ I instancji i organ odwoławczy przestrzegały wszystkich tych reguł procesowych, czego dowodem są przede wszystkim uzasadnienia obu zaskarżonych decyzji. W uzasadnieniach tych decyzji powołano wszystkie okoliczności faktyczne w sprawie i na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego nakazano skarżącemu zwrot na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, dotychczas zajmowanej kwatery stałej.

19 Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.