Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2018 r., II SA/Wa 542/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2018 r., II SA/Wa 542/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2011 r. o sygn. akt II SAB/Wa 349/10 postanawia: - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku o sygn. akt II SAB/Wa 349/10 z dnia 20 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie przyznania uposażenia zasadniczego oraz dodatków o charakterze stałym i innych należności pieniężnych za okres od dnia [...] stycznia 2007 r. do dnia [...] października 2008 r.

3 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

5 Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

6 Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

7 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona.

8 Podstawę odrzucenia skargi stanowi między innymi powaga rzeczy osądzonej. Res iudicata jest to moc prawna prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy, wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, wykluczająca ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy.

9 Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika wprost, że w ujęciu tego przepisu powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją procesową faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W tej sytuacji zachodzi podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.

10 Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

11 Sądowi z urzędu wiadome jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie badał kwestię niewykonania wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 349/10 i wyrokiem z dnia 2 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1620/11., prawomocnym od dnia 19 kwietnia 2012 r. oddalił skargę.

12 Zatem stwierdzić należy, że sprawa objęta niniejszą skargą jest tożsama podmiotowo i przedmiotowo ze sprawą prawomocnie już osądzoną, zatem korzysta z przymiotu powagi rzeczy osądzonej. Fakt, iż w terminie późniejszym decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] stała się przedmiotem oceny zarówno Ministra Spraw Wewnętrznych jak i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

13 w Warszawie, nie ma wpływu na powstanie stanu bezczynności w zakresie wykonania tego wyroku.

14 Nadmienić także należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1592/14, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., odrzucił skargę S. L. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 349/10.

15 W związku z tym, iż sprawa ze skargi S. L. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 349/10 została już prawomocnie osądzona, niniejsza skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

16 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.