Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2015 r., II SA/Wa 1461/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2015 r., II SA/Wa 1461/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sławomir Fularski (spr.), Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji – oddala skargę –

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] Komendant [...] Policji działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako "K.p.a.") oraz art. 41 ust. 2 pkt 7 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) utrzymał w mocy rozkaz personalny z [...] maja 2014 r. Komendanta Rejonowego Policji [...] o zwolnieniu [...] K.S. ze służby w Policji.

3 W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że Komendant Rejonowy Policji [...] rozkazem personalnym z [...] maja 2014 r. zwolnił [...] K.S. ze służby w Policji z dniem [...] maja 2014 r. w związku z upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. Funkcjonariusz nie pełnił bowiem służby z powodu choroby od dnia [...] kwietnia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2014 r., natomiast od dnia [...] kwietnia 2014 roku został zwolniony od zajęć służbowych w związku z niedopuszczeniem do służby przez lekarza medycyny pracy. Nieobecność policjanta w służbie z powodu choroby trwała nieprzerwanie od dnia [...] kwietnia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2014 r. W oparciu o przepis art. 108 § 1 K.p.a. organ I instancji nadał swojemu rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności.

4 Odwołanie od rozkazu personalnego wydanego przez organ I instancji wniósł funkcjonariusz reprezentowany przez adwokata. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik nie zgadzając się z argumentacją organu I instancji zawartą w rozstrzygnięciu, podniósł, że brak stosownego zaświadczenia lekarskiego po długotrwałej nieobecności w służbie z powodu choroby nie wynikał z zaniedbania, czy też zawinienia ze strony policjanta. Zwolnienie funkcjonariusza w dniu [...] kwietnia 2014 roku z wykonywania obowiązków służbowych przez Komendanta Rejonowego Policji [...] przerwało bieg terminu określonego w art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, bowiem nieobecność w służbie wynikała z przyczyn administracyjnych, nie zaś z powodu choroby. Odwołujący się wskazał, że organ naruszył również art. 77 § 1 kpk, z powodu nieuwzględnienia wniosków dowodowych strony, pozorne zapewnienie stronie czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu, nadto podniósł fakt zmiany okoliczności faktycznych zaistniałych w toku prowadzonego postępowania. Wobec powyższego wniósł o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności rozkazu personalnego organu I instancji, jego uchylenie i umorzenie postępowania.

5 Organ odwoławczy wskazał, że analiza materiałów sprawy wykazała, iż ww. funkcjonariusz w okresie od dnia [...] kwietnia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2014 r. nie pełnił służby z powodu choroby, przebywając na ciągłym zwolnieniu lekarskim. W dniu [...] kwietnia 2014 r., po stawieniu się do służby, wymieniony został skierowany do lekarza medycyny pracy celem przeprowadzenia badań profilaktycznych w związku z długotrwałą chorobą. W dniu [...] kwietnia 2014 r. uzyskał zaświadczenie lekarza medycyny pracy o niezdolności do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku "do czasu orzeczenia Komisji Zdrowia MSWiA". Wobec powyższego, Komendant Rejonowy Policji [...] pismem z tego samego dnia zwolnił wymienionego od zajęć służbowych, z jednoczesną informacją, że policjant skierowany do komisji lekarskiej celem określenia stanu zdrowia i ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby jest obowiązany bez zbędnej zwłoki poddać się badaniom lekarskim. Z materiałów sprawy wynika, że Wojewódzka Komisja Lekarska MSW w W. zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. poinformowała stronę o zakończeniu czynności komisyjno - lekarskich, w wyniku których podjęto orzeczenie Nr [...] o zdolności do służby w Policji. W zawiadomieniu zawarto zapis, że przedmiotowe orzeczenie do czasu zatwierdzenia przez Okręgową Komisję Lekarską MSW (także w razie wniesienia odwołania) nie jest orzeczeniem ostatecznym. Zaświadczeniem lekarskim z dnia [...] kwietnia 2014 r. lekarz medycyny pracy stwierdził zdolność wymienionego do wykonywania pracy na stanowisku policjanta, "zgodnie z orzeczeniem Komisji MSWiA z dnia [...] kwietnia 2014 roku". Skoro zatem wymieniony z powodu choroby nie został dopuszczony do pełnienia służby i nie podjął służby w dniach od [...] do [...] kwietnia 2014 r. stwierdzić należy, że zaprzestał pełnienia służby z powodu choroby w dniu [...] kwietnia 2013 r. i nie pełnił tej służby nieprzerwanie z powodu choroby do dnia [...] kwietnia 2014 r. (zawiadomienia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w W. o wydaniu orzeczenia nr [...]), tj. przez łączny okres 12 miesięcy i 10 dni.

6 Organ odwoławczy wyjaśnił, że w okresie przebywania na długotrwałym zwolnieniu lekarskim strona została skierowana na badania do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, kartą skierowania - wnioskiem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. w związku z absencją chorobą. Wojewódzka Komisja Lekarska MSW w W. nie wydała orzeczenia o stanie zdrowia wymienionego. Z pisma funkcjonariusza z dnia [...] września 2013 r. wynika natomiast, że w dniu [...] września 2013 r. stawił się na wezwanie komisji lekarskiej, jednakże lekarz, po przeprowadzonym wywiadzie stwierdził, iż powyższe skierowanie jest błędne i powinno być wystawione celem ustalenia uszczerbku na zdrowiu spowodowanym wypadkiem lub chorobą pozostającą w związku ze służbą w Policji. Wymieniony wniósł zatem m. in. o prawidłowe skierowanie do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w W. W odpowiedzi udzielonej stronie na przedmiotowe pismo Komendant Rejonowy Policji [...] poinformował, że nie przychyla się do prośby zawartej w wystąpieniu z dnia [...] września 2013 r., bowiem karta skierowania - wniosek nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. dotyczący przeprowadzenia komisyjnych badań lekarskich - został wystawiony w związku z przebywaniem policjanta na długotrwałym zwolnieniu lekarskim od dnia [...] kwietnia 2013 r. Ponieważ łączny okres niepełnienia przez [...] K.S. służby z powodu choroby przekroczył 12 miesięcy, organ wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie zwolnienia wymienionego ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji.

7 Organ podniósł, że z użytego w powołanym wyżej przepisie sformułowania "można zwolnić" wynika, iż podejmowana na tej podstawie decyzja ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że organ posiada swobodę działania i możliwość wyboru określonego sposobu załatwienia sprawy. Należy jednak dodać, że organ dokonujący takiego zwolnienia musi kierować się kryterium określonym w ustawie o Policji. W przedmiotowej sprawie takim kryterium - przesłanką konieczną do zwolnienia na podstawie powołanego przepisu ustawy o Policji jest upływ 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. Dla zapewnienia prawidłowej realizacji zadań Policji organ ma prawo, w ramach uznania administracyjnego, przewidzianego w powołanej podstawie prawnej rozstrzygnięcia, zwolnić ze służby w Policji funkcjonariusza długotrwale niepełniącego służby z powodu choroby.

8 Następnie organ odwoławczy wskazał, że funkcjonariusz przedłożył zwolnienia lekarskie od dnia [...] kwietnia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2014 r. Wymieniony w dniu [...] kwietnia 2014 r. stawił się do służby, jednakże nie mógł zostać do niej dopuszczony przez przełożonego z powodu braku stosownego zaświadczenia lekarza medycyny pracy o zdolności do służby. W związku z tym, w dniu [...] kwietnia 2014 r. został niezwłocznie skierowany na badania profilaktyczne, celem orzeczenia o zdolności do służby spowodowanej długotrwałą chorobą. Mocą zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] kwietnia 2014 r. lekarz medycyny pracy stwierdził niezdolność ww. funkcjonariusza do podjęcia/wykonywania pracy na stanowisku policjanta do czasu orzeczenia komisji lekarskiej MSW w W. Z tych powodów stwierdzić należy, że strona nie pełniła służby z powodu choroby w nieprzerwanym okresie od dnia [...] kwietnia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2014 r., tj. do dnia zawiadomienia przez Wojewódzką Komisję Lekarską MSW o orzeczeniu Nr [...] - łącznie przez 12 miesięcy i 10 dni. Biorąc pod uwagę, że okres niepełnienia przez wymienionego służby z powodu choroby przekracza 12 miesięcy, uznać należy, że zaistniała przesłanka do zwolnienia ze służby w Policji zgodnie z przepisem art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji. Nie ulega wątpliwości, że funkcjonariusz zaprzestał służby z powodu choroby w dniu [...] kwietnia 2013 r., a następnie nie pełnił służby z powodu choroby do dnia [...] kwietnia 2014 r., a zatem przez nieprzerwany okres, przekraczający 12 miesięcy nie realizował ustawowych zadań Policji. Wobec tego zadania i czynności służbowe przypisane wymienionemu zobowiązani byli realizować inni policjanci. Dlatego Komendant Rejonowy Policji [...], będąc organem zobowiązanym do zapewnienia prawidłowej realizacji ustawowych zadań Policji, zobowiązany był jednocześnie do takiego kształtowania sytuacji kadrowej, która zapewni właściwe funkcjonowanie Komendy Rejonowej Policji [...], a przez to pozwoli na zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie działania wskazanej komendy Policji.

9 Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji posiadał kompetencje, a także podstawy faktyczne do zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Policji. W ocenie Komendanta [...] Policji u podstaw rozstrzygnięcia legł długotrwały, przekraczający 12 miesięcy okres zaprzestania przez stronę służby z powodu choroby. Rozkaz personalny organu I instancji zawiera podstawę prawną rozstrzygnięcia, a ponadto w jego uzasadnieniu Komendant Rejonowy Policji [...] wskazał przesłanki uzasadniające zwolnienie policjanta ze służby.

10 W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji słusznie nadał swojemu rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 K.p.a. i prawidłowo go uzasadnił, wskazując na interes społeczny, który jest tożsamy z interesem służby. Interes społeczny, przejawia się szczególnym statusem i zadaniami Policji, która jako formacja służąca społeczeństwu i przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego jest jedną z tych instytucji, której szczególna rola i zhierarchizowana struktura wymaga skutecznego i prawidłowego działania. Funkcjonariusz przez nieprzerwany okres, przekraczający 12 miesięcy nie realizował ustawowych zadań Policji, zaś przypisane mu zadania i czynności służbowe realizować musieli inni policjanci.

11 Odnosząc się do podnoszonej przez pełnomocnika strony w odwołaniu kwestii przerwania w dniu [...] kwietnia 2014 r. 12 - miesięcznego terminu nieobecności w związku ze skierowaniem do lekarza medycyny pracy, organ odwoławczy uznał, że przerwanie tegoż terminu, określonego w art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, nie nastąpiło, bowiem w wydanym w tym dniu zaświadczeniu lekarskim lekarz stwierdził niezdolność wymienionego do podjęcia pracy na stanowisku policjanta do czasu orzeczenia komisji lekarskiej MSW. Zatem, przedmiotowe zaświadczenie lekarskie z dnia [...] kwietnia 2014 r. o niezdolności do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku świadczy o nadal trwającej chorobie od dnia [...] kwietnia 2013 r. Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że kwestię poddania policjanta kontrolnym badaniom lekarskim, wobec braku jej unormowania w ustawie o Policji, reguluje art. 229 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami), zgodnie z którym pracownik podlega okresowym badaniom lekarskim. W przypadku niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą, pracownik podlega ponadto kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku. Badania kontrolne przeprowadza się na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę. Bezspornym jest, że wymieniony takie skierowanie otrzymał w dniu [...] kwietnia 2014 r., oraz że w tym samym dniu uzyskał zaświadczenie lekarskie o niezdolności do podjęcia pracy na stanowisku policjanta do czasu orzeczenia komisji lekarskiej.

12 Zdaniem organu odwoławczego nie zasługują również na uwzględnienie wnioski dowodowe strony zawarte w wystąpieniu z dnia [...] kwietnia 2014 r., dotyczące przesłuchania lekarzy na okoliczności wskazane przez policjanta, głównie dotyczące niewłaściwie wystawionego przez organ skierowania do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW. Z materiałów sprawy wynika bowiem, że organ I instancji skierował wymienionego kartą skierowania - wnioskiem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. na badania do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w związku z długotrwałą absencją chorobową trwającą od dnia [...] kwietnia 2013 r. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych skierowanie jest czynnością materialno-techniczną, która inicjuje podjęcie postępowania przed właściwą komisją lekarską MSW i stwarza podstawy do kształtowania uprawnień lub obowiązków dla funkcjonariuszy Policji. Organ l instancji wystawiając kartę skierowania - wniosek nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. takie postępowanie zainicjował. Zwolnienie policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji nie jest w żaden sposób uzależnione od orzeczenia komisji lekarskiej, zaś organ nawet pomimo skierowania policjanta na badania kontrolne do komisji lekarskiej, nie ma obowiązku czekać ze zwolnieniem ze służby w oparciu o wskazany przepis ustawy o Policji do czasu wydania orzeczenia w tym zakresie (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 07.05.2009 r, sygn. akt II SA/Wa 183/09).

13 Za niezasadny należy również uznać wniosek pełnomocnika strony, zawarty w odwołaniu, o umorzenie postępowania administracyjnego w rozpatrywanej sprawie. Przedmiotowego postępowania nie wszczęło żądanie strony, ale z urzędu organ administracji. Stąd brak jest przesłanek do kierowania przez adwokata - pełnomocnika ww. funkcjonariusza żądania umorzenia postępowania w przedmiocie zwolnienia jego mocodawcy ze służby w Policji. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że sprawa nie stała się bezprzedmiotowa, albowiem w przepisie stanowiącym podstawę decyzji nie chodzi o nieprzerwany okres pozostawania policjanta na zwolnieniu lekarskim, ale o nieprzerwany okres zaprzestania przez policjanta służby z powodu choroby.

14 Nie zasługują także na uwzględnienie zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczące nieuwzględnienia wniosków dowodowych strony oraz pozornego tylko zapewnienia stronie czynnego udziału w toczącym się postępowaniu. Z materiałów sprawy wynika bowiem, że w dniu [...] kwietnia 2014 r. funkcjonariusz zapoznał się z materiałami postępowania administracyjnego w rozpoznawanej sprawie.

15 Skargę na powyższą decyzję Komendanta [...] Policji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł K.S. (dalej jako "skarżący") reprezentowany przez adwokata.

16 Autor skargi zarzucił organowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a polegający na błędnym ustaleniu, że skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim ponad 1 rok, tj. od [...] kwietnia 2013 r. do [...] kwietnia 2014 r., gdy tymczasem okres nieprzerwanego niewykonywania czynności służbowych trwał od [...] kwietnia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2014 r.

17 Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przywrócenie skarżącego do pełnienia służby oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym zastępstwa procesowego.

18 W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że w dniu [...] kwietnia 2014 r. (a więc przed upływem roku kalendarzowego) skarżący powrócił do pełnienia obowiązków służbowych i wobec trwającej ponad 30 dni absencji chorobowej skierowany został do lekarza w celu uzyskania pozytywnej lub negatywnej oceny jego stanu zdrowia. Ocena stanu zdrowia dokonana przez lekarza medycyny pracy była błędna na tyle, że ostatecznie komisja lekarska MSW ustaliła o zdolności skarżącego do pełnienia służby w Policji. Nie zachodzi zatem zarzut niezdolności do pełnienia służby w okresie 12 miesięcy. Błędna interpretacja zebranego w sprawie materiału zdaniem skarżącego wynika również z innych jeszcze okoliczności, bowiem w dniu [...] kwietnia 2014 r. Komendant Rejonowej Policji [...] wydał rozkaz personalny nr [...] w którym skierował skarżącego do wykonywania czynności w Zespole [...]. W tym samym też dniu odbyło się szkolenie skarżącego w zakresie ochrony danych osobowych. Zatem skarżący wykonywał czynności jako czynny zawodowo funkcjonariusz Policji. Funkcjonariusz nie był więc w stanie spoczynku, tylko od [...] kwietnia 2014 r. wykonywał czynności związane z badaniem okresowym wynikającym z przebytej choroby w związku i w czasie pełnienia służby. Pojęcie niezdolności do wykonywania służby i stan choroby są pojęciami różnymi i nie można utożsamiać tych określeń wyłącznie do potrzeb zastosowania art. 41 ust 2 pkt. 7 ustawy o Policji, jak to uczyniono w niniejszej sprawie. Brak więc w przypadku skarżącego 12 miesięcznego okresu stanu choroby, bowiem okres jego choroby to czas pomiędzy [...] kwietnia 2013 r. a [...] kwietnia 2014 r.

19 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.

20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

21 Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Tak więc sąd administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowość zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

22 Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

23 Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 41 ust. 2 pkt. 7 ustawy o Policji, zgodnie z którym policjanta można zwolnić ze służby w przypadku upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby.

24 W przedmiotowej sprawie spornym jest, czy przesłanka, o której mowa w art. 41 ust. 2 pkt 7, rzeczywiście zaistniała. Skarżący podnosi bowiem, że jego nieobecność w służbie z powodu choroby trwała nieprzerwanie od dnia [...] kwietnia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2014 r. Zdaniem organu, nieobecność skarżącego z powodu choroby trwała zaś do dnia [...] kwietnia 2014 r., kiedy to otrzymał stosowne zaświadczenie lekarskie o zdolności do służby.

25 W ocenie Sądu, organ prawidłowo przyjął, że bieg okresu zaprzestania służby z powodu choroby przez skarżącego nie został przerwany w dniu [...] kwietnia 2014 r., tj. w dniu w którym skarżący stawił się do służby i został zwolniony przez przełożonego z uwagi na brak dopuszczenia do służby przez lekarza medycyny pracy, który to odmówił mu wydania stosownego zaświadczenia lekarskiego.

26 W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nieobecność skarżącego w służbie od dnia [...] kwietnia 2014 r. do dnia [...] kwietnia 2014 r. była związana z jego chorobą, bowiem nie został on dopuszczony do wykonywania zajęć służbowych z uwagi na brak wymaganego zaświadczenia lekarskiego o zdolności do służby. Tym samym, nieobecność skarżącego w służbie trwała nieprzerwanie od [...] kwietnia 2013 r. do [...] kwietnia 2014 r., tj. 375 dni, czyli 12 miesięcy i 10 dni. Nic nie zmieni faktu, że dwunastomiesięczny okres niepełnienia służby przez skarżącego z powodu choroby upłynął w dniu [...] kwietnia 2014 r.

27 Wobec powyższego uznać należy, że w przypadku skarżącego spełniona została przesłanka zwolnienia ze służby określona w art. 41 ust. 2 pkt. 7 ustawy o Policji. W przepisie tym nie chodzi bowiem o nieprzerwany okres zwolnienia lekarskiego, ale o nieprzerwany okres zaprzestania służby z powodu choroby, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Taka też interpretacja przepisu art. 41 ust. 2 pkt. 7 ustawy o Policji znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (patrz - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 183/09, stanowisko którego podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 1188/09).

28 W ocenie Sądu organ podejmując decyzję w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby nie naruszył prawa materialnego ani też przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Komendant [...] Policji w uzasadnieniu swojej decyzji ustosunkował się do podnoszonych przez stronę zarzutów oraz wskazał przesłanki, którymi kierował się przy wydaniu orzeczenia oraz dowody, na których się oparł.

29 Mając na uwadze treść art. 7 K.p.a., który nakazuje załatwienie sprawy w sposób uwzględniający interes społeczny i słuszny interes obywatela, organ dokonał ich wyważenia i uzasadnił przyjęcie interesu społecznego, który wynika ze szczególnego charakteru Policji, jako formacji opartej na dyspozycyjności funkcjonariuszy i ich gotowości do wykonywania zadań dla dobra społeczeństwa.

30 Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, że jest ona zgodna z prawem. Organ prawidłowo ustalił, że zestawienie daty zaprzestania służby przez skarżącego z datą jej podjęcia, świadczy o tym, że zaprzestanie przez skarżącego służby z powodu choroby trwało ponad 12 miesięcy, tj. trwało przez okres, o jakim mowa w art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji. Organ miał więc możliwość zastosowania sankcji, jaką dopuszcza ww. norma prawna.

31 Organ wyjaśnił także w sposób wyczerpujący motywy jakie nim kierowały przy wydawaniu kwestionowanego rozstrzygnięcia, odwołując się m.in. do faktu, że w czasie nieobecności skarżącego, jego obowiązki służbowe musieli realizować inni funkcjonariusze, co dezorganizowało pracę jednostki.

32 Organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego i wydał swoją decyzję zgodnie z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. Tym samym, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa procesowego, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

33 W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając, że organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy a przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).