Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2010 r., II SA/Wa 1426/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2010 r., II SA/Wa 1426/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. H. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi z dnia 28 lipca 2010 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, E. H. (dalej jako skarżący) uczynił postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Oddziału IPN w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie udostępnienia do wglądu dokumentów dotyczących skarżącego.

3 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

6 Wniesiona przez E. H. skarga dotyczy postanowienia Prezesa IPN o odmowie przywrócenia terminu. Od postanowienia tego, stosownie do treści art. 59 § 1 zdanie drugie kpa służy zażalenie. Ponieważ w przedmiotowej sprawie istniała możliwość skorzystania ze środka zaskarżenia przysługującego w toku postępowania administracyjnego w postaci zażalenia, a skarżący wniósł skargę nie wyczerpując wcześniej przysługujących mu środków zaskarżenia, to w sytuacji, gdy skarga dotyczy orzeczenia, co do którego nie wyczerpano przysługujących środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.

7 Należy jednak zaznaczyć, że zaskarżone postanowienie zawiera błędne pouczenie o przysługującym od niego środku odwoławczym, gdyż organ pouczył stronę o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

8 W związku z tym, że stosownie do treści art. 112 kpa błędne pouczenie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, skarżący może, zgodnie z treścią art. 58 § 2 kpa zwrócić się do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia wraz z zażaleniem, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. w ciągu siedmiu dniu od dnia otrzymania niniejszego postanowienia.

9 Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.