Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2015 r., II SA/Wa 1047/15
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2015 r., II SA/Wa 1047/15
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Adam Lipiński (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję w całości oraz uchyla utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] lutego 2015 r. w części stanowiącej pkt 2 tej decyzji; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego Z.R. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
2 Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 2 ust. 1 pkt 2,
3 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
4 o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 149 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] lutego 2015 r., którą na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa oraz art. 9 ust.1 pkt 14 lit. a) i b) oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j) o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy orzeczono o:
5 1. uchyleniu ostatecznej decyzji Starosty G. z dnia [...] stycznia
6 2013 r. o uznaniu Z. R. za osobę bezrobotną od dnia rejestracji, tj. od dnia [...] stycznia 2013 r. i przyznaniu mu prawa do zasiłku od [...] stycznia 2013 r. na okres 12 miesięcy, w wysokości 120% podstawowej wysokości zasiłku miesięcznie;
7 2. odmowie uznania Z. R. za osobę bezrobotną od [...] stycznia 2013 r.
8 W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] wskazał, co następuje.
9 W dniu [...] stycznia 2013 r. Z. R. został zarejestrowany
10 w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. jako osoba bezrobotna i decyzją
11 z [...] stycznia 2013 r. Starosta G. orzekł o uznaniu Z. R.
12 za osobę bezrobotną od dnia [...] stycznia 2013 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] stycznia 2013 r. na okres 12 miesięcy.
13 Z powodu upływu maksymalnego okresu pobierania tego zasiłku, decyzją
14 z dnia [...] lutego 2014 r. Starosta G. orzekł o jego utracie od dnia [...] stycznia 2014 r. i następnie decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. organ ten orzekł o utracie przez Z. R. statusu osoby bezrobotnej i decyzja ta została utrzymana
15 w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r.
16 Starosta G. w dniu 19 września 2014 r. powziął wiadomość
17 o jednoczesnym korzystaniu przez Z. R. ze świadczenia rodzinnego i dlatego na zasadzie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone swoją ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r.
18 W wyniku powyższego wznowienia, została wydana decyzja o uchyleniu
19 w całości decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r., jednakże decyzja ta została w wyniku odwołania uchylona przez Wojewodę [...] z uwagi na wadliwie ustalony okres pobierania świadczenia rodzinnego i zasiłku dla bezrobotnych oraz statusu osoby bezrobotnej w kontekście czasowego zbiegu obu świadczeń.
20 Starosta G. realizując wytyczne Wojewody [...] w dniu
21 [...] lutego 2015 r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa oraz art. 9 ust.1 pkt 14 lit. a) i b) oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j) o promocji zatrudnienia
22 i instytucjach rynku pracy wydał decyzję którą:
23 - uchylił swoją ostateczną decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. o uznaniu Z. R. za osobę bezrobotną od dnia rejestracji, tj. od dnia [...] stycznia 2013 r.
24 i przyznaniu mu prawa do zasiłku od [...] stycznia 2013 r. na okres 12 miesięcy,
25 w wysokości 120% podstawowej wysokości zasiłku miesięcznie;
26 - orzekł o odmowie uznania Z. R. za osobę bezrobotną od
27 [...] stycznia 2013 r.
28 W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. Starosta wskazał, iż Z. R. pobierał z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. świadczenie pielęgnacyjne w okresie od dnia [...] marca 2012 r. do dnia [...] stycznia 2013 r.,
29 z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku
30 z koniecznością opieki nad wujem, który posiadał orzeczenie o niepełnosprawności wydane na czas określony. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w G. udzielił informacji, że Z. R. przysługiwało świadczenie pielęgnacyjne z powyższego tytułu i za styczeń 2013 r. zostało mu ono wypłacone w dniu 25 stycznia 2013 r.
31 Starosta G. przywołał treść art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j) w związku z art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a)-g), lub i),j),1) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2014 r. i przypomniał, iż podczas rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. w dniu [...] stycznia 2013 r. Z. R. został poinformowany, iż status bezrobotnego, przysługuje osobie, która między innymi nie pobiera świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, co zainteresowany potwierdził własnoręcznym podpisem na dokumencie "Informacja dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy".
32 Zatem w dniu rejestracji istniała okoliczność wykluczająca nabycie przez zainteresowanego statusu osoby bezrobotnej, co wypełnia normę art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa.
33 Na skutek odwołania wniesionego przez Z. R. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. podzielił zasadność decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2015 r. zarówno w zakresie ustalonego stanu faktycznego jak i jego subsumcji.
34 Polemizując z zarzutem odwołania, nawiązującego do zmiany przepisów o świadczeniach pielęgnacyjnych w związku z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw osoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego i pisma z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. dotyczącego tej zmiany, Wojewoda [...] wskazał, iż w sytuacji skarżącego zmiana ta nie ma żadnego znaczenia. Decyduje tu bezsporna okoliczność przyznania i wypłacenia Z. R. świadczenia pielęgnacyjnego za styczeń 2013 r. w dniu [...] stycznia 2013 r., co stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wykluczało możliwość nabycia statusu osoby bezrobotnej. Dlatego też wydana w trybie wznowienia postępowania decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2015 r. jest prawidłowa.
35 Z. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
36 w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia
37 2015 r., zarzucając jej naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 7 oraz art. 107 § 3 kpa oraz naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
38 Wskazując na powyższe zarzuty zażądał uchylenia skarżonej decyzji
39 w całości i zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania uwzględniających koszty zastępstwa procesowego.
40 W uzasadnieniu skargi wskazał, iż skarżący miał prawo przypuszczać, że świadczenie rodzinne zostało za styczeń 2013 r. wstrzymane, skoro nie dostarczył dokumentów o które Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej wnosił pod rygorem wstrzymania tego świadczenia. Skoro dokumenty nie zostały dostarczone
41 do wyznaczonego terminu to jest do dnia 10 stycznia 2013 r. skarżący złożył wniosek o uznanie go za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku za 2013 rok. Miał zatem prawo uznać, działając w zaufaniu do organów administracji publicznej,
42 iż skoro nie spełnił warunków do wypłaty mu świadczenia rodzinnego za styczeń 2013 r. to wówczas zgodnie z przesłaną mu w piśmie z Ośrodka informacją, świadczenie to zostanie wstrzymane.
43 Dlatego też słusznie uznał skarżący, że świadczenie pielęgnacyjne za styczeń 2013 r. mu nie przysługiwało i mógł złożyć wniosek o uznanie go za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Niezgodnie z prawdą zatem jest twierdzenie Kierownika Delegatury Placówki w P., iż skarżący oświadczył, że miał prawo do świadczenia pielęgnacyjnego do dnia 31 stycznia 2014 r.
44 Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
45 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
46 Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.
47 Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na częściowe uwzględnienie.
48 Niezależnie od rozumienia przez skarżącego treści pisma z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. dotyczącego art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw i rozumienia przez niego zawartego w tym piśmie pouczenia o złożeniu stosownego oświadczenia w terminie do dnia 10 stycznia 2013 r., bezspornym faktem jest to, iż w dniu [...] stycznia 2013 r. w kasie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. skarżący pobrał należność z tytułu świadczenia rodzinnego, pielęgnacyjnego za miesiąc styczeń 2013 r.
49 Powyższa okoliczność determinuje wynik powyższej sprawy.
50 Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy okoliczność ta uniemożliwiała nabycie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] stycznia 2013 r. i przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] stycznia 2013 r.
51 Zatem zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, z chwilą dowiedzenia się przez Starostę G. o fakcie pobrania powyższego świadczenia rodzinnego, zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty G. z dnia [...] stycznia 2013 r. o uznaniu Z. R. za osobę bezrobotną od dnia rejestracji tj. od dnia [...] stycznia 2013 r. i przyznaniu mu prawa do zasiłku od [...] stycznia 2013 r. na okres 12 miesięcy, w wysokości 120% podstawowej wysokości zasiłku miesięcznie.
52 Prawidłowo, powołując się na zapis art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, w związku
53 z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, Starosta G. orzekł w pkt 1 w decyzji z dnia [...] lutego 2015 r.
54 o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. w całości.
55 Zważyć w tym miejscu należy, iż wyżej wskazany przepis proceduralny uniemożliwia uchylenie decyzji w części, a jedynie w całości. Taka wola ustawodawcy została tu wyartykułowana w sposób jednoznaczny, co wynika wprost z treści omawianego przepisu, poprzez wskazanie katalogu możliwych rozstrzygnięć.
56 Dlatego pomimo, iż w trybie postępowania nadzorczego skutecznie zakwestionowano jedynie zasadność przyznania statutu osoby bezrobotnej
57 i pobierania zasiłku dla bezrobotnego w miesiącu styczniu 2013 r., organ pierwszej instancji zmuszony był do uchylenia w całości decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r.
58 Natomiast poprzez nakazanie organowi orzeczenie co do istoty sprawy (ostatni zapis art. 151 § 1 pkt 2 Kpa) ustawodawca umożliwił organowi na nowo,
59 w sposób prawidłowy rozstrzygniecie całości sprawy.
60 W niniejszej sprawie Starosta G. temu obowiązkowi uchybił.
61 W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie jest prawidłowe orzeczenie zawarte w pkt 2 w tej decyzji.
62 Jak wynika ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego
63 i ustaleń organu dotyczących przyznania i wypłaty skarżącemu świadczenia rodzinnego w postaci świadczenia pielęgnacyjnego, świadczenie to było wypłacone w dniu [...] stycznia 2013 r. za styczeń 2013 r. W niniejszej sprawie brak jest materiału stwierdzającego przyznanie skarżącemu jak i pobieranie przez niego tego świadczenia w dalszym czasie. Zatem status bezrobotnego jak i zasiłek dla bezrobotnych nie powinien być skarżącemu przyznany w styczniu 2013 r., co jest tu oczywiste. Brak jest natomiast przesłanek do kwestionowania jego statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych po dniu 31 stycznia 2013 r., zwłaszcza, iż o taki status skarżący ubiegał się, co wynika z jego oświadczeń złożonych w dniu 14 stycznia 2013 r.
64 W tym miejscu wskazać należy, iż organ po przeprowadzeniu postępowania
65 o wznowienie, zgodnie z treścią art. 151 § 1 pkt 2 Kpa nie tylko uchyla decyzję dotychczasową, ale także wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
66 W decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. Starosta G. prawidłowo zrealizował jedynie pierwszą cześć dyspozycji tej normy (pkt 1 decyzji). Starosta nie orzekł
67 w zakresie wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy, a dokładnie rzecz ujmując, orzekł w tym zakresie wadliwie, pomijając istotę sprawy.
68 Nieprawidłowe i zbędne było bowiem orzekanie w pkt 2 omawianej decyzji
69 o odmowie uznania Z. R. za osobę bezrobotną od dnia [...] stycznia 2013 r., skoro w tej materii organ wypowiedział się już w pkt 1 omawianej decyzji, uchylając w całości swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. i skoro wobec ustaleń dokonanych w trybie wznowienia postępowania, oczywistym było brak przeciwwskazań do orzekania o statusie skarżącego jako osoby bezrobotnej po dniu 31 stycznia 2013 r. i o orzekaniu o jego prawie do zasiłku dla bezrobotnych po tym dniu. Tylko bowiem takie rozstrzygniecie stanowiłoby zrealizowanie w pełni treści art. 151 § 1 pkt 2 Kpa.
70 Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o uchyleniu decyzji Starosty G. z dnia [...] lutego 2015 r. w części stanowiącej pkt 2 tej decyzji.
71 W tym też zakresie Starosta G. powinien rozpatrzeć sprawę zgodnie z pełną treścią dyspozycji art. 151 § 1 pkt 2 Kpa i orzec w tym przedmiocie, co do istoty sprawy, zgodnie z powyżej wskazanymi w uzasadnieniu wyroku wytycznymi.
72 Ponieważ Wojewoda [...], rozpatrując odwołanie od decyzji z dnia
73 [...] lutego 2015 r., nie dopatrzył się wyżej stwierdzonego uchybienia, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody w całości.
74 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt c) i art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.