Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2004 r., III SA 2241/02

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2004 r., III SA 2241/02

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.), Antoni Hanusz (spr.), WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie, NSA (del.) Włodzimierz Kubiak, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi "M." s. c. – S. S., M. W. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3) zasądza od Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na rzecz skarżącej spółki 300 (słownie: trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 1. Zaskarżoną decyzją z dnia [...].07.2002r. Nr [...], po rozpatrzeniu wniosku M. W. i S. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...].04.2002r. Nr [...] odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej inspektora kontroli skarbowej.

3 Jak wynika z uzasadnienia powyższej decyzji wspólnicy spółki cywilnej "M." w B. zwrócili się o zmianę, na podstawie art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej, decyzji ostatecznej Nr [...] z dnia [...].12.2001r. wydanej przez inspektora kontroli skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w B., którą została określona zaległość w podatku od towarów i usług za czerwiec 2000r. odsetki za zwłokę oraz ustalono dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług. Jednakże po rozpatrzeniu wniosku Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wydał decyzję z dnia [...].04.2002r. Nr [...], którą odmówił zmiany ostatecznej decyzji inspektora z dnia [...].12.2001r., wskazując, iż brak jest podstaw do jej weryfikacji na podstawie art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej. Przepis ten zdaniem GIKS umożliwia jedynie zmianę decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych w sytuacji, gdy w sprawie nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ich ustalenie, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydawania decyzji.

4 W odwołaniu wniesionym od decyzji organu niższego stopnia, potraktowanym jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, strony zarzuciły nieprawidłowości postępowania kontrolnego, wskazując na komunikat prasowy z dnia 31.01.2002r. mówiący o możliwości rejestracji do 1.01.2001r. samochodu osobowego, jako ciężarowego bez stosownej homologacji. Jednakże odwołujący się powołali treść przepisu art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej, w którym mowa o możliwości uchylenia lub zmiany decyzji, jeżeli przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes podatnika.

5 2. Główny Inspektor Kontroli Skarbowej nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. Po rozpoznaniu odwołania, które zostało potraktowane, jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, z uwagi na zmianę od 1.07.2002r. przepisu art. 26 ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej, zarzutów strony, bowiem nie podzielał i decyzją z dnia [...].07.2002r. Nr [...] GIKS utrzymał w mocy własne rozstrzygnięcie. Odmawiając zmiany decyzji GIKS wskazał na jakich przesłankach oparta jest weryfikacja decyzji ostatecznych na podstawie przepisu art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej oraz wyjaśnił, że przepis ten nie może być podstawą do zmiany decyzji ostatecznej inspektora. Nie stwierdzono bowiem, by w sprawie nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie zobowiązania podatkowego spółki.

6 3. Na powyższą decyzję M. W. i S. . wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc w niej o uchylenie lub zmianę zaskarżonej decyzji zarzucają, iż w związku z tym, że dokumenty firmy "M." w okresie kontroli były w posiadaniu Urzędu Kontroli Skarbowej kontrola nie powinna być prowadzona w tym czasie. Przytaczając komunikat prasowy z dnia 31.01.2002r. skarżący wskazują, iż zakupiony przez nich samochód, bez stosownej homologacji, może być uznany do 1.01.2001r. jako ciężarowy. Strony powołują się na treść art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej przytaczając ogólnie sens tego przepisu.

7 4. W odpowiedzi na skargi Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wniósł o jej oddalenie, bowiem jej zarzuty uznał za bezzasadne i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z przytoczoną tam argumentacją.

8 5. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stwierdzić należy, iż decyzja ta narusza przepisy prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga zasługuje więc na uwzględnienie, lecz z innych powodów niż podniesionych w skardze.

9 Jak wynika z akt sprawy w wydaniu zaskarżonej decyzji udział brał Sekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, którego podpis widnieje zarówno na decyzji wydanej w pierwszej instancji, jak w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy. Zgodnie z treścią art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 7.06.2002r. o zniesieniu Generalnego Inspektora Celnego, o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 89, poz. 804), którą zmieniono z mocą obowiązującą od 1.07.2002r. art. 26 ustawy o kontroli skarbowej, do uchylenia decyzji ostatecznej Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej właściwy jest Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. Natomiast w myśl art. 26 ust. 2 tej ustawy od decyzji wydanej przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej stronie nie służy odwołanie lecz wniosek do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się, w świetle przepisu art. 26 ust. 4 powołanej ustawy, odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej. Tego rodzaju postępowanie mimo braku w nim elementu dewalutywności, nie jest bowiem klasycznym postępowaniem dwuinstancyjnym, obejmującym działanie dwóch organów niższej i wyższej instancji, podlega więc ogólnym regułom określonym przez przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące postępowania odwoławczego. Ustalony w sposób bezsporny stan faktyczny polegający na tym, że zarówno decyzję wydaną w pierwszej instancji, jak w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy podpisała w analizowanym okresie ta sama osoba, a więc Sekretarz Stanu Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, skłania do wniosku, iż należy zastosować normę wypływającą z treści art. 130 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Natomiast na podstawie art. 130 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej pracownik Ministra Finansów podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w których brał udział w wydawaniu decyzji. Pracownik ten podlega wyłączeniu z mocy prawa jeśli brał udział w czynnościach decydujących, a konkretnie w wydawaniu zaskarżonej decyzji, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Na podstawie powołanego przepisu wyłączeniu podlega także pracownik piastujący stanowisko organu administracji państwowej, jakim jest Sekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. Skutek w postaci wyłączenia pracownika od załatwienia sprawy następuje z chwilą wydania decyzji. Naruszenie przepisów o wyłączeniu pracownika, polegające na wydaniu decyzji przez pracownika, który został wyłączony, stanowi przesłankę wznowienia postępowania.

10 Wobec tego powyższe okoliczności w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego świadczą o naruszeniu przepisów prawa dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało zaskarżoną decyzję uchylić i orzec o kosztach na podstawie art. 200 powołanej ustawy.