Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2016 r., III SA/Wa 963/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2016 r., III SA/Wa 963/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu S.w W. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 963/16 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 rok postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 20 maja 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmówił S. w W. (dalej "Skarżący") przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych – w sprawie ze skargi Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r.

3 Referendarz sądowy uzasadniając wydane rozstrzygnięcie wyjaśnił, że z przedstawionych przez Skarżącego dokumentów nie wynika, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i uiścić należnego w sprawie wpisu sądowego w kwocie 100.000 zł. Skarżący posiada środki, z których może uiścić wpis sądowy, natomiast fakt posiadania zadłużenia nie może stanowić jedynej przesłanki do przyznania prawa pomocy. Wskazał, że na rachunkach bankowych Skarżący posiada środki w kwotach: 5.014.241,16 zł, 107.294,13 zł, 2.757.986,20 zł, 37.681,37 zł, 181.712,96 USD, 24.843,56 GBP, 269.585,04 EUR, 45.209,61 CHF, 552.380,38 USD, 142.984,32 GBP, 580.729,37 EUR, 621.099,93 PLN oraz 35.386,39 EUR. Ponadto w kasie posiada 5.728.393,02 zł.

4 W ocenie referendarza sądowego wskazane wartości w porównaniu z wysokością wymaganych na tym etapie postępowania kosztów sądowych, nie pozwalają stwierdzić, że Skarżący wykazał przesłankę z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 1 sierpnia 2013 r. (I FZ 327/13) wydatki na spory sądowe są, obok wydatków o charakterze cywilnoprawnym, co do zasady, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednakże, wydatki związane z prowadzeniem tej działalności o charakterze cywilnoprawnym nie mogą mieć pierwszeństwa zaspokojenia przed zobowiązaniami publicznoprawnymi, a do takich zalicza się koszty sądowe.

5 W sprzeciwie z 7 czerwca 2016 r. Skarżący podniósł, że bieżące koszty stałe związane z działalnością masy upadłości wynoszą blisko 2 000 000 zł miesięcznie i stanowią w większej części koszty wynagrodzeń pracowników. Zaznaczył, że wierzytelności kredytowe przysługujące bankowi zostały przelane na rzecz N. oraz Skarbu Państwa celem zabezpieczenia kredytu refinansowego udzielonego przez N. w sierpniu 2015 r. Skarżący wyjaśnił, że nieruchomości zostały obciążone hipotecznie i także nie mogą stanowić źródła środków finansowych na pokrycie opłat sądowych. Podał, że nie może dysponować środkami zgromadzonymi na rachunkach.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

7 W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. stronie postępowania sądowo-administracyjnego może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie natomiast do treści art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Rozpoznając sprzeciw, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (art. 260 § 1 p.p.s.a.).

8 Skarżąca wnosząc o zwolnienie od opłat sądowych domaga się, zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., jej obowiązkiem było wykazanie, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

9 Dokonując analizy wniosku Skarżącego, dokumentów dołączonych do wniosku oraz argumentacji zawartej we wniesionym sprzeciwie Sąd uznał, że referendarz sądowy zasadnie uznał, że Skarżący nie wykazał niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania i w konsekwencji odmówił przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

10 Sąd zaznacza, że zgodnie z linią orzecznicza sądów administracyjnych samo postawienie podmiotu w stan upadłości nie stanowi przesłanki przyznania prawa pomocy i nie może przesądzać o konieczności zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (postanowienie WSA w Warszawie z 6 lutego 2008 r., sygn. akt III Wa/SA 2093/07, postanowienie NSA z 11 grudnia 2015 r., sygn. akt II FZ 871/15).

11 Odnosząc się do argumentów podniesionych w sprzeciwie Sąd wskazuje, że nie sposób uznać, że zaspokojenie zobowiązań związanych z kosztami postępowania upadłościowego oraz z zaspokojeniem w tym postępowaniu wierzycieli stanowi argument przemawiający za zwolnieniem z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Brak jest bowiem ustawowych podstaw dla przyjęcia, że wierzytelności o charakterze cywilnoprawnym korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed wierzytelnościami Skarbu Państwa wynikającymi z obowiązku finansowania przez stronę kosztów prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 01.08.2013r., sygn. akt I FZ 327/13).

12 Ponadto godzi się zauważyć, że koszty sądowe należy traktować jako należności powstałe z czynności Syndyka, mieszczące się w pierwszej kategorii należności podlegających zaspokojeniu z funduszów masy upadłości – art. 342 § 1 pkt 1 ustawy z 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm.). Skoro Syndyk wniósł w niniejszej sprawie skargę, to wydatki z tym związane, choć nie dotyczą samego postępowania upadłościowego, należą w rezultacie do pierwszej kategorii należności zaspokajanych z masy upadłości wskazanych w powołanym przepisie (por. postanowienie NSA z 6 grudnia 2012 r., sygn. akt I FZ 430-441/12, z 5 sierpnia 2013 r., sygn. I FZ 318/13, z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 20/15).

13 Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że referendarz sądowy zasadnie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Nie wykazano bowiem przesłanek określonych w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.

14 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy.