Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2008 r., III SA/Wa 904/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2008 r., III SA/Wa 904/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Asesor WSA Artur Kot (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi D. .Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. oddala skargę

Uzasadnienie

2 1.1. Decyzją z [...] stycznia 2007 r., po rozpatrzeniu odwołania "D." Sp. z o. o. z siedzibą w W., Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej:

3 "organ odwoławczy" lub "Dyrektor Izby Skarbowej") uchylił w całości decyzję

4 Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. (dalej: "organ I instancji"

5 lub "Dyrektor UKS") z [...] listopada 2005 r., określającą dla skarżącej wysokość

6 zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 rok w kwocie

7 330.279 zł i orzekł co do istoty sprawy, określając Spółce wysokość zobowiązania

8 w kwocie 324.432 zł. W zeznaniu podatkowym (CIT - 8 za 2001 r.) Spółka

9 deklarowała wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób

10 prawnych w kwocie 62.414 zł.

11 Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał przepisy

12 art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

13 (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), a także art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego

14 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. - zwanej dalej: "u.p.d.o.p.").

15 1.2. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy przedstawił przebieg

16 postępowania w sprawie oraz powołał się na ustalenia faktyczne dokonane

17 przez organ I instancji w trakcie kontroli i postępowania podatkowego. Wyjaśnił,

18 że poprzednie decyzje Dyrektora UKS z [...] czerwca 2004 r. i [...] lipca 2005 r. zostały uchylone w całości, a sprawa przekazana temu organowi do ponownego

19 rozpatrzenia, kasacyjnymi decyzjami Dyrektora Izby Skarbowej z [...] września 2004 r. i [...] października 2005 r. Powodem takich rozstrzygnięć były uchybienia procesowe organu I instancji.

20 Po ponownym przeprowadzeniu postępowania w sprawie, decyzją z [...] listopada 2005 r. Dyrektor UKS określił Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie mniejszej od kwoty wynikającej z jego pierwszej decyzji w niniejszej sprawie. Uznał bowiem, że część pierwotnie kwestionowanych przez organ

21 wydatków Spółki zasadnie została przez nią zaliczona do kosztów uzyskania przychodów (opłaty leasingowe i poszczególne kwoty dotyczące usług marketingowych świadczonych na rzecz skarżącej przez T.

22 Sp. z o. o. z siedzibą w W.).

23 1

24 Sygn. akt III SA/Wa 904/07

25 1.3. Dyrektor UKS podtrzymał jednak swoje stanowisko co do tego, że skarżąca

26 bezpodstawnie zaliczyła w ciężar kosztów podatkowych poszczególne kwoty

27 związane z nieudokumentowanymi kosztami delegacji prezesa jej zarządu (P.

28 K.) oraz wydatki dotyczące usług medycznych świadczonych na rzecz tegoż

29 prezesa zarządu Spółki, który nie był jej pracownikiem. Odmówił zaliczenia

30 do kosztów uzyskania przychodów poszczególnych kwot związanych z importem

31 usług marketingowych świadczonych jakoby na rzecz Spółki przez prezesa jej

32 zarządu, gdyż poza fakturą na kwotę netto 370.000 zł nie zostały przedstawione

33 dowody, iż usługi marketingowe zostały rzeczywiście wykonane (s. 9-12 decyzji

34 Dyrektora UKS z [...] listopada 2005 r.). Pomimo inicjatywy ze strony organu, Spółka

35 nie przedstawiła bowiem żadnych analiz, opracowań lub innych dowodów

36 świadczących o wykonaniu na jej rzecz usług marketingowych przez prezesa

37 zarządu, poza czynnościami związanymi z pełnioną przez niego funkcją.

38 Nie przedstawiła nadto dowodu zapłaty należności wynikającej ze spornej faktury.

39 Organ I instancji uznał także, iż Spółka bezpodstawnie zaliczyła do kosztów podatkowych poszczególne kwoty związane z opłatami za licencję na produkcję napojów energetycznych (s. 15 - 19 decyzji Dyrektora UKS z [...] listopada 2005 r.). Nie przedstawiła bowiem dowodów poniesienia wydatków oraz umowy licencyjnej

40 na produkcję napojów energetycznych, a umowa zawarta z podmiotem amerykańskim (E. LLC) [...] grudnia 1999 r., dotycząca używania znaku towarowego, nie może zdaniem organu stanowić wystarczającej podstawy

41 do zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych poszczególnych kwot wynikających

42 ze spornych faktur.

43 1.4. Po rozpatrzeniu odwołania sporządzonego przez doradcę podatkowego

44 reprezentującego interesy skarżącej (pismo z [...] grudnia 2005 r.) i uzupełnieniu

45 materiału dowodowego, Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że organ I instancji

46 bezpodstawnie odmówił Spółce prawa zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów

47 wydatków poniesionych w związku z podróżami służbowymi prezesa jej zarządu

48 oraz wydatkami dotyczącymi usług medycznych świadczonych na jego rzecz.

49 Organ odwoławczy podzielił natomiast stanowisko Dyrektora UKS co do tego, że skarżąca bezpodstawnie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów poszczególne kwoty wynikające z faktur dotyczących importu usług marketingowych świadczonych jakoby przez prezesa jej zarządu (370.000 zł) oraz opłat licencyjnych na rzecz podmiotu amerykańskiego (493.000 zł). Wskazał, że Spółka nie

50 Przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających wykonanie na jej rzecz usług

51 2

52 Sygn. akt III SA/Wa 904/07

53 marketingowych przez prezesa zarządu. Odnośnie opłat licencyjnych podniósł zaś, że nie istnieje podmiot amerykański wskazany w treści spornych faktur. Wynika to

54 z informacji otrzymanych od amerykańskiej administracji podatkowej. Pomimo bowiem tego, że podmiot o nazwie E. LLC został formalnie zarejestrowany w USA, to jednak nie złożył wniosku o nadanie Numeru Identyfikacji Podatkowej i nie składał deklaracji podatkowych. Wskazany adres jest natomiast adresem agenta, który jedynie odbiera i wysyła oficjalne dokumenty. Nie prowadzi jednak interesów w imieniu rzekomego kontrahenta skarżącej. Administracja podatkowa USA nie natrafiła na żaden znak, że wskazany podmiot kiedykolwiek rzeczywiście funkcjonował w obrocie gospodarczym.

55 2.1 Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca, która pismem z [...] marca 2007 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję organu odwoławczego. Występując o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, pełnomocnik skarżącej postawił zarówno zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 121, art. 180 oraz art. 187 Ordynacji podatkowej), jak i zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.). W jego ocenie postępowanie podatkowe zostało przeprowadzone w sposób wybiórczy i pozbawiony bezstronności. Naruszenie prawa materialnego nastąpiło natomiast poprzez nieuzasadnione jego zdaniem zakwestionowanie prawa Spółki do zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów zarówno wydatków związanych z zakupem licencji na produkcję napojów energetycznych, jak i wydatków związanych z zakupem usług marketingowych od P. K. (prezesa zarządu skarżącej).

56 2.2. Uzasadniając swoje stanowisko autor skargi powtórzył zasadnicze elementy argumentacji i zarzuty prezentowane w trakcie postępowania podatkowego, odnośnie spornych wydatków za usługi marketingowe i opłaty licencyjne. Podniósł,

57 że kwestionowane przez organy wydatki zostały poniesione przez Spółkę w celu uzyskania przychodu. Aktywność P. K. wykonującego postanowienia umowy łączącej go ze Spółką miała wpływ na zwiększenie jej przychodów ze sprzedaży napojów energetycznych na terenie Węgier, Czech i Austrii. Cel umowy został zatem osiągnięty pomimo braku materialnych substratów działalności P. K. (prezesa zarządu skarżącej). Dodał, że pomimo tego, iż jedynym materialnym dowodem wykonania przez P. K. usług marketingowych na rzecz Spółki są tylko umowy, faktury i wypłacone premie, to z uwagi na dokonaną zapłatę i osiągnięty cel, kwota 370.000 zł powinna zostać zaliczona do kosztów podatkowych.

58 3

59 Sygn. akt III SA/Wa 904/07

60 Pełnomocnik skarżącej podobną argumentację przedstawił odnośnie opłat licencyjnych, które w jego ocenie także powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Podniósł, że organ odwoławczy "dosyć swobodnie" przyjął, że zapłata dokonana na rzecz podmiotu amerykańskiego tytułem realizacji umowy

61 z [...] grudnia 1999 r., nie może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów. Powołał się nadto na oświadczenie podpisane przez J. H. związanego

62 z podmiotem amerykańskim, do którego to oświadczenia nie odniósł się organ odwoławczy kwestionując jednocześnie istnienie kontrahenta skarżącej (podmiotu amerykańskiego). Wywiódł, że skoro skarżąca produkowała i sprzedawała napoje energetyczne korzystając ze znaku towarowego podmiotu amerykańskiego oraz dostarczonych przez ten podmiot informacji na temat technologii produkcji napoju, to organy bezpodstawnie odmawiają skarżącej prawa do zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych opłat związanych z nabyciem licencji na używanie logo "W."

63 i know-how w zakresie produkcji napojów energetycznych.

64 W celu potwierdzenia zasadności swojej argumentacji, autor skargi powołał się na pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 20 kwietnia 2006 r. (I SA/Wr 587/04). Dodał, że organ podatkowy nie podjął próby zweryfikowania oświadczenia J. H., jednocześnie ignorując jego treść. Nie wezwał nadto P. K. w celu jego przesłuchania. Naruszył tym samym wskazane w skardze przepisy postępowania podatkowego.

65 3. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Zauważył, że skarżąca nie występowała z wnioskiem o przesłuchanie przedstawiciela E. LLC. Organ wystąpił natomiast do administracji podatkowej USA z wnioskiem

66 o udzielenie informacji na temat tegoż podmiotu, wskazanego w treści faktur dotyczących opłat licencyjnych, działając zgodnie z żądaniem pełnomocnika skarżącej. Uzyskane informacje stanowiły podstawę do potwierdzenia zasadności stanowiska organu I instancji odnośnie braku podstaw do zaliczenia kwot związanych z opłatami licencyjnymi w ciężar kosztów uzyskania przychodów Spółki. Dodał,

67 że skarżąca była wielokrotnie wzywana do przedstawienia dowodów potwierdzających wykonanie na jej rzecz usług marketingowych przez P. K. Spółka nie przedstawiła jednak stosownych dowodów potwierdzających wykonanie usług marketingowych na jej rzecz przez P. K. (prezesa jej zarządu), który wbrew zarzutom skargi był przesłuchany [...] grudnia 2004 r. Stosowny protokół

68 znajduje się w aktach sprawy.

69 4

70 Sygn. akt III SA/Wa 904/07

71 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

72 skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

73 4. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

74 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

75 ze zm. - powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

76 5.1. Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nie znalazł podstaw

77 do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 134 § 2 u.p.p.s.a., tylko wówczas mógłby zaś uwzględnić skargę, unikając naruszenia zakazu reformationis in peius w sytuacji, gdy wydane orzeczenie prowadziłoby

78 do pogorszenia sytuacji strony skarżącej. Sąd uznał bowiem zarzuty skarżącej

79 za oczywiście bezzasadne odnośnie opłat licencyjnych oraz za bezzasadne

80 odnośnie usług marketingowych. Nie dopatrzył się jednocześnie wystarczających podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na uchybienia procesowe

81 organów podatkowych, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

82 Nie dostrzegł także naruszenia przez organ odwoławczy przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania podatkowego. Nie zostały zatem zdaniem Sądu spełnione przesłanki do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, przewidziane w art. 145 § 1 - 2 u.p.p.s.a.

83 Dodać należy, że wyrokiem z 9 kwietnia 2008 r. (III SA/Wa 983/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r.

84 5

85 Sygn. akt III SA/Wa 904/07

86 5.2. W sytuacji, gdy w skardze zarzucono zarówno naruszenie przepisów prawa

87 materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności

88 rozpoznaniu podlega zarzut naruszenia przepisów postępowania. Dopiero bowiem

89 po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez organ odwoławczy jest

90 prawidłowy, albo nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania

91 procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowane przez organ

92 przepisy prawa materialnego. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów

93 postępowania należy jednak przywołać treść art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., gdyż

94 postępowanie podatkowe prowadzone jest w określonym zakresie, w celu

95 rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, jeżeli nie występują ku temu przeszkody. Zarzuty

96 naruszenia przepisów postępowania wiążą się przy tym z zarzutami naruszenia

97 tegoż przepisu materialnoprawnego.

98 Dodać należy, że organy podatkowe nie są obowiązane prowadzić postępowania podatkowego w sposób nieograniczony. Obowiązane są ustalić tylko te okoliczności faktyczne, które pozwolą na rozstrzygnięcie sprawy. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania powinny zatem zmierzać do wykazania, że z powodu wskazanych uchybień organu podatkowego możliwe byłoby inne rozstrzygnięcie danej sprawy.

99 5.3. Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. (w brzmieniu obowiązującym w 2001 r.),

100 kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia

101 przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (zdanie pierwsze).

102 W realiach niniejszej sprawy nie znajdują zastosowania zarówno wyjątki wskazane

103 w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p., jak też art. 15 ust. 1 w pozostałym zakresie. Obowiązkiem

104 organów podatkowych było zatem ustalenie, czy poszczególne wydatki zaliczone

105 przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów zostały rzeczywiście poniesione,

106 a także czy ich poniesienie nastąpiło "w celu" osiągnięcia przychodów.

107 6.1. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane są poglądy, które podziela skład orzekający Sądu w niniejszej sprawie, iż kosztem uzyskania przychodów mogą być wydatki związane z marketingiem bądź innymi usługami, ale podatnik powinien wykazać w sposób wiarygodny potwierdzenie ich wykonania (por. wyrok NSA z 18 sierpnia 2004 r.,

108 FSK 356/04, PP 2005/9/56 oraz wyrok NSA 8 grudnia 2006 r., II FSK 1503/05,

109 Lex nr 261995). Jeżeli w trakcie postępowania organy podatkowe kwestionują zasadność zaliczenia poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, to na podatniku ciąży obowiązek wykazania, że poniesione wydatki związane są

110 z usługami marketingowymi wykonanymi na rzecz podatnika.

111 6

112 Sygn. akt III SA/Wa 904/07

113 6.2. W niniejszej sprawie organy wzywały skarżącą do przedstawienia dowodów,

114 iż sporna kwota wynikająca z faktury wystawionej dla P. K. dokumentuje

115 import wykonanej usługi marketingowej. Bezsporne jest, że skarżąca nie

116 przedstawiła dowodów potwierdzających wykonie przez P. K. usług

117 marketingowych, poza jego oświadczeniem z [...] września 2004 r. Podkreślenia

118 wymaga nadto, że P. K. reprezentował Spółkę jako prezes jej zarządu także

119 poza granicami kraju. Wykonywał na rzecz Spółki czynności o charakterze

120 marketingowym w ramach swoich obowiązków związanych z pełnioną funkcją

121 prezesa jej zarządu. Organ odwoławczy uwzględnił argumentację skarżącej,

122 iż wydatki związane z podróżami służbowymi prezesa jej zarządu należy zaliczyć

123 do kosztów uzyskania przychodów, pomimo uchybień związanych z ich

124 udokumentowaniem. Należy zatem uznać, że w sytuacji, gdy prezes zarządu Spółki

125 działał w jej imieniu poza granicami kraju, wykonując z pozycji prezesa zarządu

126 także czynności o charakterze marketingowym, a skarżąca nie wykazała,

127 że świadczył on inne usługi marketingowe wykraczające poza zakres jego

128 obowiązków służbowych, to brak było podstaw do zaliczenia spornej kwoty w ciężar

129 kosztów uzyskania przychodów.

130 6.3. Istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w omawianym zakresie

131 nie miały uchybienia organu odwoławczego, który nie zajął wyraźnego stanowiska

132 co do tego, czy sporny wydatek został rzeczywiście poniesiony przez Spółkę

133 (w znaczeniu kasowym). Organ I instancji stwierdził zaś, że Spółka nie przedstawiła

134 dowodów potwierdzających zarówno wykonanie usług marketingowych odrębnych

135 od czynności związanych z pełnioną przez P. K. funkcją prezesa jej zarządu,

136 jak też nie przedstawiła dowodów poniesienia związanych z tym wydatków.

137 6.4. W związku z powyższym, zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów

138 postępowania (art. 121, art. 180 i art. 187 Ordynacji podatkowej) należało uznać

139 za chybione, gdyż organy podjęły stosowną inicjatywę zmierzającą do ustalenia

140 prawdy obiektywnej. Zaskarżona decyzja została zdaniem Sądu wydana w granicach

141 art. 191 Ordynacji podatkowej. P. K. został nadto przesłuchany w charakterze

142 świadka, a fotokopie protokołów przesłuchań zostały doręczone pełnomocnikowi

143 skarżącej w załączeniu do pisma Dyrektora UKS z [...] czerwca 2005 r. Tym samym

144 nie ma zastosowania w niniejszej sprawie pogląd wyrażony w powołanym

145 przez skarżącą wyroku WSA we Wrocławiu z 20 kwietnia 2006 r. (I SA/Wr 587/04, niepubl.).

146 7

147 Sygn. akt III SA/Wa 904/07

148 Naruszenie art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, tj. przepisu, który nie został wskazany w skardze, nie miało zaś istotnego wpływu na wynik sprawy. Niezasadne okazały się także zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia prawa materialnego,

149 tj. art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

150 7.1. Odnośnie poszczególnych kwot zaliczonych przez Spółkę z tytułu opłat

151 licencyjnych, zauważyć na wstępie należy, że skarżąca nie przedstawiła dowodów

152 potwierdzających poniesienie wydatków z tym związanych. W orzecznictwie

153 sądowoadministracyjnym (zob. wyrok NSA z 30 listopada 2006 r., II FSK 1388/05,

154 Lex nr 263871) akcentuje się zaś, że wykładnia językowa i systemowa art. 15 ust. 1

155 u.p.d.o.p. prowadzi do wniosku, że za koszt poniesiony należy uznać:

156 - koszt faktycznie zrealizowany w znaczeniu kasowym (rozchód pieniężny) oraz

157 - każdy faktycznie dokonany odpis niebędący wydatkiem, powodujący zmianę

158 w strukturze aktywów lub pasywów osoby prawnej, w tym również stanu środków

159 pieniężnych na rachunkach bankowych (kontach lub subkontach) przedsiębiorstwa.

160 7.2. Skoro z materiału dowodowego wynika, że do 2007 r. skarżąca nie wykazała

161 (także przed Sądem), iż poniosła w 2001 r. wydatki związane z opłatami licencyjnymi

162 (w znaczeniu kasowym albo poprzez zmianę struktury jej aktywów bądź pasywów),

163 to uznać należy, że sporna kwota została bezpodstawnie zaliczona do kosztów

164 uzyskania przychodów. Podkreślenia wymaga, że organy podatkowe mają prawo

165 kwestionować zasadność zaliczenia określonej kwoty w ciężar kosztów uzyskania

166 przychodów, jeżeli po upływie kilku lat od dokonania czynności (nabycia towaru

167 lub usługi) podatnik nie wykaże, że poniósł wydatek z tym związany (wywiązał się

168 ze zobowiązań będących konsekwencją nabycia towaru lub usługi). Szczególnie

169 wówczas, gdy kontrahent podatnika nie funkcjonuje w obrocie gospodarczym i brak

170 jest jakichkolwiek podstaw do wniosku, że podatnik rzeczywiście poniesie sporne

171 wydatki.

172 7.3. W związku z powyższym, a także w świetle dokonanych przez organ

173 odwoławczy ustaleń co do tego, że amerykański kontrahent skarżącej w istocie nie

174 funkcjonował i nie funkcjonuje w obrocie prawnym (informacja od administracji

175 podatkowej USA w załączeniu do pism Izby Skarbowej w P. z [...] października 2006 r. oraz [...] listopada 2006 r.; zob. k. 1306 - 1307 oraz 1312 - 1316 akt administracyjnych), zarzuty skargi w tym zakresie należy uznać za oczywiście

176 bezzasadne. Zarówno co do naruszenia przepisów postępowania (art. 121, art. 180

177 i art. 187 Ordynacji podatkowej), jak i przepisów prawa materialnego (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.).

178 8

179 Sygn. akt III SA/Wa 904/07

180 Uchybienia organu odwoławczego dotyczące uzasadnienia zaskarżonej decyzji, tj. naruszenie art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej z uwagi na brak stanowiska

181 co do "poniesienia" spornych wydatków, nie miały także w omawianym zakresie istotnego wpływu na wynik sprawy.

182 Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 u.p.p.s.a.,

183 Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.

184 9