Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2018 r., III SA/Wa 36/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2018 r., III SA/Wa 36/17

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie

Uzasadnienie

2 Skarżący G. T. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, iż od 2008 r. nie prowadzi działalności, nie posiada żadnego źródła dochodu, z uwagi na stan zdrowia dotychczas nie pracował, aktualnie utrzymuje się z okazjonalnych prac dorywczych w Niemczech, z których uzyskuje [...] euro. W utrzymaniu pomaga Skarżącemu córka. Do majątku zaliczył udział w nieruchomości rolnej zajętej przez komornika. Podkreślił, że obecnie nie mieszka z żoną, a od 2007 r. ma z nią rozdzielność majątkową. Skarżący przedstawił zestawienie wydatków wśród których wymienił żywność – 500 zł, rachunki – 300 zł, leki – 250 zł, odzież – 150 zł.

3 W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, nie składa zeznań podatkowych. Wskazał źródło utrzymania żony. Powtórzył, że cierpi na [...] i przyjmuje na stałe leki, jednak nie posiada paragonów potwierdzających te wydatki. Żona i córka udzielają Skarżącemu stałej pomocy w kwocie kilkuset złotych. Żona nie posiada rachunku bankowego. To ona opłaciła wynagrodzenie pełnomocnika. Skarżący przedłożył zeznania podatkowe, informację dla lekarza kierującego, oświadczenie, wydruk z księgi wieczystej.

4 Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

5 Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Instytucja prawa pomocy jest odstępstwem od tej reguły. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 21 maja 2015 r. (II FZ 428/15) wprowadzono ją do porządku prawnego w celu zapewnienia możliwości realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu tym osobom, które ze względu na trudną sytuację materialną, zmuszone byłyby do rezygnacji z obrony swych praw przed Sądem z powodu kosztów sądowych przekraczających ich możliwości finansowe. Udzielenie prawa pomocy w konkretnej sprawie uzależnione jest od spełnienia ustawowo określonych przesłanek takich jak: brak zdolności do poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub brak zdolności do poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym) – zob. art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.

6 W niniejszej sprawie Skarżący ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Jedynym takim kosztem, do którego uiszczenia jest on zobowiązany na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 2.545 zł.

7 Referendarz sądowy nie widzi powodu, dla którego wpisu tego Skarżący nie mógłby sfinansować (podobnie zresztą jak wynagrodzenia pełnomocnika) ze środków uzyskanych z prowadzonej przez żonę działalności gospodarczej. Zwłaszcza, że poziom osiąganych z tej działalności przychodów możliwość taką daje. W latach 2016-2017 przychód ten wyniósł mianowicie odpowiednio [...] zł i [...] zł. Co prawda koszty podatkowe przewyższyły ten przychód, jednakże okoliczność ta nie może mieć decydującego znaczenia dla oceny możliwości finansowych Skarżącego. Jak bowiem wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 sierpnia 2015 r. (II FZ 646/15) strata jest jedynie wynikiem różnicy między przychodami a kosztami działalności, które to koszty są wynikiem decyzji gospodarczych danego podmiotu. Tym samym strata nie musi wcale świadczyć o jego złej kondycji materialnej.

8 W świetle tych danych należało stwierdzić, że przy pomocy żony Skarżący jest w stanie opłacić koszt zainicjowanego przezeń postępowania kasacyjnego. Oceny tej nie zmienia istniejąca między małżonkami rozdzielność majątkowa. Jak to już bowiem wyjaśniono w wydanym uprzednio postanowieniu z 6 kwietnia 2017 r. fakt pozostawania w związku małżeńskim nakazuje uwzględnienie małżonka we współdziałaniu dla dobra rodziny.

9 Nie sposób też nie zauważyć, że "zwykłe, codzienne" wydatki typu wyżywienie, rachunki, lekarstwa, odzież, których wysokość Skarżący określił na 1.200 zł znajdują pokrycie w zadeklarowanym na poziomie [...] euro miesięcznym dochodzie z prac dorywczych. Oznacza to, że otrzymywane tytułem stałej pomocy od żony i córki środki w wysokości 700 zł może on z powodzeniem przeznaczyć na wspomniany wyżej wpis.

10 W tej sytuacji referendarz sądowy nie znalazł żadnego uzasadnienia dla przyjęcia jakoby budżet państwa miał kredytować Skarżącego, skoro może on we własnym zakresie uiścić występujące na tym etapie koszty sądowe.

11 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.