Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2017 r., III SA/Wa 3393/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2017 r., III SA/Wa 3393/17

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2013 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie

Uzasadnienie

2 Skarżąca O. sp. z o.o. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, iż na dzień 31 marca br. poniosła stratę w wysokości 558.873,84 zł. Podkreśliła, że nie dysponuje majątkiem trwałym o znaczącej wartości, ani środkami pieniężnymi na rachunku bankowym, zaś stan tych środków w kasie określiła na [...] zł. Skarżąca podała, iż za ostatni rok obrotowy poniosła stratę w wysokości 402.039.520,20 zł. Przedstawiła stan swoich należności i zobowiązań. Do wniosku załączono bilans, rachunek zysków i strat, zawiadomienie o wysokości salda.

3 W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca oświadczyła, że nie posiada udziałów w innych podmiotach, zaś na rachunkach bankowych nie ma żadnych wpływów i wypływów. Wyjaśniła, że nie ma możliwości pokrycia kosztów sądowych przez wspólników z uwagi na brak środków finansowych. Dodała, że od ponad 12 miesięcy wspólnicy regulowali ze środków własnych zobowiązania podatkowe, należności względem ZUS i pracowników. Skarżąca wskazała, iż w 2017 r. nie wypłacono pełnomocnikowi wynagrodzenia. Podniosła, że wskutek wydania decyzji wymiarowych zabezpieczono wszystkie środki pieniężne na jej rachunkach bankowych (ponad [...] mln zł). Wskazała, iż postanowieniem z [...] listopada 2017 r. Sąd oddalił jej wniosek o ogłoszenie upadłości. Skarżąca przedłożyła m. in. zeznania podatkowe, rachunek zysków i strat, bilans, deklaracje VAT-7, sprawozdania finansowe, zestawienie składników majątku trwałego.

4 Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

5 Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie podkreślano, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie środków na koszty postępowania jest rzeczywiście niemożliwe. Opłaty sądowe należy zaliczyć do danin publicznych, a zatem zwolnienie z nich stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, co wynika z art. 84 Konstytucji. Dlatego też zastosowanie tego wyjątku odnosi się do szczególnych sytuacji, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru tych wydatków na współobywateli. Z tych bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania w razie zwolnienia strony z obowiązku ich ponoszenia. Strona występująca na drogę postępowania sądowego powinna więc mieć świadomość obowiązku ponoszenia tych kosztów i wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku (zob. postanowienie NSA z 26 lutego 2013 r., I FZ 27/13).

6 W niniejszej sprawie Skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

7 Zdaniem referendarza sądowego przesłanki tej Skarżąca nie spełnia.

8 Jakkolwiek obecnie jej sytuacja nie należy do łatwych, to jednak w sprawie nie może mieć decydującego znaczenia argumentacja Skarżącej skupiająca się wokół takich okoliczności jak ponoszenie straty, brak znaczącego majątku trwałego, brak środków pieniężnych.

9 Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że w minionych latach skala prowadzonej przez nią działalności była znaczna. I tak w latach 2015-2016 przychody Skarżącej sięgały wielomilionowych kwot, tj. w 2015 r. osiągnęły poziom [...] zł (przy kosztach ich uzyskania [...] zł), zaś w 2016 r. wielkości te wyniosły odpowiednio [...] zł i [...] zł.

10 Z powyższego wynika zatem, że przychód Skarżącej kształtował się na ponad przeciętnym poziomie. Już tylko ten fakt dyskwalifikuje ją jako osobę wymagającą przyznania prawa pomocy. Uzyskanie przychodu w takiej wysokości przeczy bowiem założeniu, że wniosek złożyła osoba znajdująca się w trudnej sytuacji finansowej, a do takich właśnie osób skierowana jest instytucja prawa pomocy.

11 Z nadesłanych materiałów wynika także, iż jeszcze na koniec 2015 r. Skarżąca posiadała aktywa trwałe o wartości [...] zł, w tym grunty ([...] zł), budynki i lokale ([...] zł) oraz środki trwałe w budowie ([...] zł). W trakcie 2016 r. Skarżąca dysponowała również środkami pieniężnymi w wysokości [...] zł. Taki bowiem stan tych środków wykazała na koniec 2015 r. Za ten rok dokonała też wypłaty zaliczki na poczet dywidendy w kwocie [...] zł.

12 Jakkolwiek dane te na koniec 2016 r. uległy istotnemu zmniejszeniu (przykładowo wartość środków trwałych zmniejszyła się do poziomu [...] zł, zaś stan środków pieniężnych do poziomu [...] zł), to jednak pozwalają one na wniosek, że Skarżąca miała możliwość zabezpieczyć sobie w stosownym czasie środki finansowe na pokrycie żądanego wpisu. Jakkolwiek nie jest rzeczą referendarza sądowego ocena sposobu, w jaki środki te wykorzystała (wyłącznie jej decyzją jest na jaki cel środki te przeznaczyła), niemniej nie może ona obecnie skutecznie domagać się zwolnienia od kosztów zainicjowanego przez siebie postępowania, a zatem ich przerzucenia na ogół społeczeństwa, w sytuacji gdy mogła przygotować się na ich poniesienie. W orzecznictwie kładzie się nacisk na to, że każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą powinien wkalkulować w ryzyko z nią związane konieczność ponoszenia kosztów sądowych i zabezpieczyć środki na ten cel. Normalnym bowiem następstwem wykonywania działalności gospodarczej jest prowadzenie sporów sądowych, zatem koszty sądowe powinny być traktowane jako koszt bieżącego funkcjonowania firmy i spełnione przed innymi świadczeniami (por. postanowienie WSA w Warszawie z 27 lipca 2017 r., III SA/Wa 326/17). W orzecznictwie tym akcentuje się również, że z całą pewnością wymóg "ostrożności" obowiązuje już od daty wszczęcia postępowań podatkowych (zob. postanowienie WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2016 r., III SA/Wa 52/16). W niniejszej sprawie do wszczęcia postępowania kontrolnego doszło na początku 2015 r.

13 Nie bez znaczenia jest także okoliczność, iż Skarżąca mimo trudnej – jak podkreśla – sytuacji, nadal pozostaje w obrocie prawnym jako przedsiębiorca. To z kolei wiąże się z koniecznością podejmowania wszelkich działań niezbędnych do efektywnego prowadzenia działalności gospodarczej i regulowania wszelkich związanych z nią należności tak prywatnoprawnych, jak i tych o charakterze publicznym.

14 Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie (por. postanowienia NSA z: 19 lipca 2016 r., I FZ 160/16; 12 października 2015 r., I FZ 375/15).

15 Działania takie zresztą Skarżąca podejmuje, gdyż jak sama przyznała środki na bieżącą działalność, w tym regulowanie zobowiązań podatkowych, należności względem ZUS i pracowników uzyskuje "od ponad 12 miesięcy" z pożyczek od wspólników. Te z kolei pochodzą z ich środków własnych. Jak natomiast wynika z przedłożonego rachunku zysków i strat koszty działalności operacyjnej w okresie od stycznia do października 2017 r. wyniosły łącznie [...] zł i złożyły się na nie m. in. usługi obce [...] zł, wynagrodzenia [...] zł, ubezpieczenia społeczne [...] zł.

16 Referendarz sądowy nie widzi powodu, aby ze środków wnoszonych przez wspólników nie można było również sfinansować kosztów sądowych. Tym bardziej, że w orzecznictwie podkreśla się, iż koszty związane z postępowaniem przed sądem należy traktować na równi z innymi kosztami prowadzonej działalności, takimi jak należności publicznoprawne, pieniężne zobowiązania umowne, czy wynagrodzenia pracownicze (por. postanowienie NSA z 6 lutego 2013 r., II GZ 42/13).

17 Oceny powyższej nie zmienia akcentowany przez Skarżącą brak środków finansowych po stronie wspólników. Po pierwsze oświadczenie to jawi się jako gołosłowne. Po drugie przyjęcie takiej argumentacji oznaczałoby, iż w razie wystąpienia trudności finansowych wspólnicy spółki w każdym wypadku i bez względu na okoliczności oraz posiadany przez nich majątek mogą odmówić jej dokapitalizowania, a sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien niejako automatycznie przyznać je w żądanym przez stronę zakresie i w istocie przerzucić ciężar ponoszenia kosztów postępowania na Skarb Państwa (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 6 grudnia 2016 r., I SA/Go 319/16).

18 Z tych wszystkich względów referendarz sądowy nie dopatrzył się uzasadnionych powodów do przerzucenia na współobywateli ciężaru wymaganego na obecnym etapie postępowania kosztu sądowego w postaci wpisu od skargi w kwocie 59.092 zł. Tym samym uznać należało, że wniosek Skarżącej o zwolnienie z obowiązku jego uiszczenia nie zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.