Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2012 r., III SA/Wa 3108/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2012 r., III SA/Wa 3108/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat (sprawozdawca), Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Monika Staniszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005 r. oddala skargę

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z [...] września 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W., po rozpatrzeniu odwołania B. Sp. z o.o. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] grudnia 2010 r. nr

3 [...] określającą kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za maj 2005 r.

4 Z motywów rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji wynika, że Skarżąca

5 w deklaracji podatkowej VAT-7 za maj 2005 r. wykazała kwotę do przeniesienia na

6 następny okres rozliczeniowy w wysokości 2.728 zł. Dokonując rozliczenia podatku

7 od towarów i usług za ww. okres Spółka uwzględniła kwotę do przeniesienia na

8 następny okres rozliczeniowy wykazaną w deklaracji podatkowej za kwiecień 2005 r.

9 w wysokości 2.172 zł

10 Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w wyniku nieprawidłowości

11 stwierdzonych w trakcie kontroli [...] grudnia 2010 r. wydał decyzję nr

12 [...], w której za kwiecień 2005 r. określił kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości 4.428 zł.

13 W konsekwencji powyższego organ pierwszej instancji wydając w dniu [...]

14 grudnia 2010 r. decyzję nr [...] za maj 2005 r. stosownie

15 do art. 21 § 3a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005

16 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), dalej "Op" oraz art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca

17 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), dalej:

18 "ustawa o VAT", uwzględnił rozliczenie dokonane w decyzji Dyrektora Urzędu

19 Kontroli Skarbowej w K. za kwiecień 2005 r.

20 Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołanie w którym organowi

21 pierwszej instancji zarzucił naruszenie:

22 1) art. 123 § 1, w związku z art. 200 § 1 Op oraz art. 31 ust. 1 ustawy

23 z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2004r., Nr 8, poz. 65,

24 z późn. zm.), dalej: "uks" poprzez nie wyznaczenie Skarżącej ponownego terminu na

25 zapoznanie się z całym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz

26 uniemożliwienie tym samym możliwości wypowiedzenia się w sprawie bezpośrednio

27 przed wydaniem decyzji,

28 2) art. 121 § 1 Op, w związku z art. 31 ust. 1 uks poprzez prowadzenie

29 postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych,

30 3) art. 180 § 1 w związku z art. 188 Op oraz w związku art. 31 ust. 1 uks

31 poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich dowodów zawnioskowanych przez Spółkę -

32 dla wykazania istotnych dla wyniku sprawy okoliczności,

33 4) art. 122 w związku z art. 187 § 1 Op oraz w związku art. 31 ust. 1 uks

34 poprzez brak podjęcia przez organ starań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu

35 faktycznego sprawy, a to ze względu na brak zebrania całego materiału

36 dowodowego i jego wnikliwego rozpatrzenia,

37 oraz w wyniku powyższych uchybień proceduralnych, które doprowadziły do

38 błędnego ustalenia stanu faktycznego,

39 5) art. 86 ust.1 i 2 ustawy o VAT w związku z § 14 ust. 2 pkt 4 lit a)

40 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania

41 niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r. Nr 97,

42 poz. 970, z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że faktury VAT wystawione dla Spółki

43 przez Sp. z o. o. T. Sp. z o. o. F. jako dokumentujące rzekomo czynności,

44 które nie zostały dokonane, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w tych fakturach, podczas gdy w rzeczywistości

45 czynności te zostały wykonane dla Skarżącej.

46 W uzasadnieniu wniesionego odwołania zauważyła, iż kwestionowana decyzja

47 wydana została w efekcie rozliczenia VAT dokonanego przez Dyrektora Urzędu

48 Kontroli Skarbowej w K. w decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr

49 [...] wydanej za kwiecień 2005 r., w stosunku do której

50 Skarżąca złożyła odwołanie.

51 W dniu 22 marca 2011 r. Skarżąca wniosła pismo do Dyrektora Izby

52 Skarbowej w W., w którym podtrzymała wnioski o przeprowadzenie

53 dowodów wskazanych w odwołaniach od zaskarżonych 11 decyzji wydanych dla

54 Spółki w zakresie podatku od towarów i usług za okresy: styczeń-luty 2005 r.,

55 kwiecień - grudzień 2005 r., w tym między innymi z zeznań w charakterze świadków

56 następujących osób: A. S.; D. S.; Z. K.; J. L.; J. S.; T. J. (w charakterze Strony);

57 M. K. na okoliczności wskazane w odwołaniach jak też w toku postępowania kontrolnego za 2005r., tj:

58 - przesłuchanie Z. K. na okoliczność ustalenia, kto faktycznie i w czyim imieniu z obu stron zawartej umowy podnajmu prowadził wstępne i dalsze rozmowy w przedmiocie wynajmu powierzchni przez S.A. V. na terenie

59 kompleksu K.. W ocenie Skarżącej w celu pozyskania informacji umożliwiających

60 skuteczne wezwanie ww. świadka organ podatkowy powinien zwrócić się o wydanie

61 danych wyżej wymienionego ze zbioru PESEL lub ze zbiorów meldunkowych.

62 Podobnie organy podatkowe powinny postąpić w przypadku pozyskania danych

63 kolejnych świadków, tj. J. L. oraz J. S. - osób które miały być osobami prowadzącymi negocjacje i podejmującymi decyzje w sprawie podnajmu powierzchni od Strony przez Sp. z o. o. D.;

64 - wystąpienie z wnioskiem do Sp. z o. o. D. w celu uzyskania

65 informacji: w jaki sposób doszło do podjęcia decyzji w 2004 r. o pozyskaniu nowej

66 powierzchni najmu przez ww. spółkę w nowej lokalizacji w Polsce - na terenie

67 KBP oraz rozszerzenia najmu na dodatkowe powierzchnie, który dział podejmował

68 decyzję o wynajęciu przedmiotowej powierzchni oraz czy J. S. był

69 osobą współ lub decyzyjną w powyższym zakresie;

70 - przesłuchanie J. S. oraz J. L. na okoliczność prowadzonych negocjacji w zakresie wynajmu powierzchni na terenie K.;

71 - przesłuchanie A. S. na okoliczność roli jaką pełnił

72 w podejmowaniu decyzji w zakresie prowadzenia rozmów i negocjacji odnośnie

73 wynajmu powierzchni na terenie K. przez S.A. V.;

74 - przesłuchanie D. S. oraz T. J. na

75 okoliczność rozmów prowadzonych ze S.A. D. oraz Sp. z o.o.

76 B. ;

77 - przeprowadzenie dowodu z zeznań w charakterze świadka D.

78 S. na okoliczność ustalenia, czy w trakcie przesłuchania na policji zostały mu

79 wprost zadane pytania odnośnie działalności Sp. z o. o. T. w kontekście jej

80 realizacji ze Skarżącą, a także na okoliczność ustalenia, jaka była podstawa dla

81 pobierania przez Sp. z o. o. T. wynagrodzenia od Skarżącej w 2004 r. i 2005 r. i za

82 co takie wynagrodzenie było faktycznie pobierane, w tym m. in. dla ustalenia czy i

83 z kim spółka ta prowadziła rozmowy na temat pozyskiwania podnajemców na

84 powierzchnie biurowe na terenie K.;

85 - przesłuchanie M. K. w warunkach wolnościowych oraz T. J. na okoliczność treści przedmiotu oraz sposobu wykonania łączącej Spółkę oraz Sp. z o. o. F. umowy, o której mowa

86 w fakturze nr [...] z dnia 7 maja 2005 r. i fakturze nr [...] z dnia 11 kwietnia

87 2005 r.

88 - przesłuchanie T. J. i P. K. na okoliczność prac powierzonych R. S. R. oraz zakresu prac wykonywanych w K..

89 Ww. piśmie Skarżąca wniosła też o włączenie do akt niniejszego

90 postępowania protokołu z zeznań P. K. z 22 grudnia 2010 r. z postępowania

91 odwoławczego przed Dyrektorem Izby Skarbowej w K. nr [...].

92 Powołaną na wstępie zaskarżoną decyzją z 7 września 2011 r. Dyrektor Izby

93 Skarbowej w Warszawie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

94 Na wstępie uzasadnienia organ podkreślił, że w aktach niniejszej sprawy

95 znajduje się włączone postanowieniem z [...] października 2010 r. nr [...] przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. postanowienie Prokuratury Okręgowej w K. z dnia 12 października 2010 r. o zmianie i uzupełnieniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów z 21 stycznia 2009 r. i z 23 kwietnia 2010 r. o sygn. akt [...] dotyczące podejrzanego T.

96 J. - Prezesa Spółki. Przedmiotowe postanowienie wydane zostało z

97 uwagi na uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstw skarbowych określonych

98 w art. 56 § 2, art. 62 § 2 i art. 61 § 1 kks, w związku z art. 7 § 1 kks i w związku z art.

99 6 § 2 kks.

100 Jednocześnie postanowieniem z [...] marca 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. włączył do akt niniejszej sprawy poświadczoną za zgodność kserokopię kolejnego postanowienia Prokuratury Okręgowej w K. z 26 listopada 2010 r. sygn. akt [...] o zmianie i uzupełnieniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów z 21 stycznia 2009 r. i z 23 kwietnia 2010 r. i z 12 października 2010 r. o sygn. akt [...] dotyczących

101 podejrzanego T. J..

102 W świetle powyższego - w ocenie organu odwoławczego - stwierdzić należy,

103 iż pomimo upływu okresu wskazanego w art. 70 § 1 Op możliwym jest orzekanie w

104 przedmiocie kwoty do przeniesienia na następny miesiąc. Wszczęcie przez

105 Prokuraturę Okręgową w K. ww. postępowania spowodowało bowiem

106 zawieszenie biegu 5 letniego terminu przedawnienia stosownie do art. 70 § 6 pkt 1

107 Op.

108 Następnie wskazał, że z akt sprawy wynika, iż w deklaracji podatkowej VAT-7

109 za maj 2005 r. Spółka wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres

110 rozliczeniowy w wysokości 2.728 zł. Dokonując rozliczenia podatku od towarów i

111 usług za ww. okres Skarżąca uwzględniła kwotę do przeniesienia na następny okres

112 rozliczeniowy wykazaną w deklaracji podatkowej za kwiecień 2005 r. w wysokości

113 2.172 zł. W trakcie kontroli podatkowej przeprowadzonej u Skarżącej w zakresie

114 podatku od towarów i usług Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K.

115 stwierdził, iż Spółka odliczając w kwietniu 2005 r. podatek naliczony z faktury nr

116 [...] z dnia 11 kwietnia 2005 r. wystawionej przez Sp. z o. o. F., dokonała

117 zawyżenia podatku naliczonego za wskazany okres. W konsekwencji powyższego

118 Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w dniu [...] grudnia 2010 r. wydał

119 decyzję nr [...], w której za kwiecień 2005 r. określił kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości 4.428 zł.

120 W świetle powyższego organ pierwszej instancji wydając decyzję będącą

121 przedmiotem niniejszego postępowania zobowiązany był uwzględnić rozliczenie

122 dokonane w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. za kwiecień

123 2005 r.

124 Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził,

125 iż istniejący stan faktyczny przedmiotowej sprawy upoważniał organ pierwszej

126 instancji do podjęcia rozstrzygnięcia jakie zostało zaprezentowane w zaskarżonej

127 decyzji.

128 Odnośnie zarzutu naruszenia art. 123 § 1, w związku z art. 200 § 1 Op, w

129 związku z art. 31 ust. 1 uks poprzez nie wyznaczenie Skarżącej ponownego terminu

130 do zapoznania się z całym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie

131 bezpośrednio przed wydaniem decyzji, Dyrektor Izby Skarbowej w W. podał,

132 że z akt sprawy wynika, że pismem z 22 października 2010 r. znak

133 [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wezwał Skarżącą do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W dniu 27 października 2010 r. Skarżąca zapoznała się z aktami przedmiotowej sprawy (protokół z przyjęcia Skarżącej z 27 października 2010 r. nr [...]). Następnie 3 listopada 2010 r. wpłynęło do Urzędu

134 Kontroli Skarbowej w K. pismo, w którym Skarżąca wypowiedziała się w

135 przedmiocie zebranego materiału dowodowego oraz zgłosiła szereg wniosków

136 dowodowych.

137 Postanowieniem z [...] grudnia 2010 r. znak [...]

138 Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. odmówił przeprowadzenia

139 wnioskowanych przez Spółkę dowodów. Następnie [...] grudnia 2010r. organ ten wydał decyzję w niniejszym postępowaniu.

140 Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaznaczył, że z akt sprawy wynika, iż

141 organ pierwszej instancji przed wydaniem decyzji dwukrotnie, tj. zawiadomieniem z

142 25 października 2010 r. i z 24 listopada 2010 r. informował Skarżącą o niezałatwieniu

143 sprawy w terminie. W uzasadnieniu ww. zawiadomień znalazło się wprawdzie

144 stwierdzenie, iż postępowanie kontrolne nie zostało zakończone w terminie ze

145 względu na konieczność zgromadzenia i przeanalizowania zgromadzonego w

146 sprawie materiału dowodowego oraz dokonania dalszych czynności wymaganych

147 procedurą kontrolną jednak wbrew twierdzeniom Spółki po 22 października 2010 r.,

148 tj. po wyznaczeniu Skarżącej 7 dniowego terminu do zapoznania się ze

149 zgromadzonym materiałem dowodowym organ pierwszej instancji nie gromadził już

150 żadnych nowych dowodów mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej

151 sprawie. Wystawiając bowiem ww. zawiadomienia organ pierwszej instancji nie miał

152 wiedzy co do tego czy zakończenie postępowania kontrolnego będzie możliwe we

153 wcześniej wyznaczonym terminie, tj. odpowiednio do końca listopada i grudnia

154 2010 r. Pokreślił, iż procedura kontrolna nie przewiduje, aby decyzje organu mogły

155 być wydane i doręczone stronie, po wyznaczonym terminie do zakończenia

156 postępowania kontrolnego. Jednakże biorąc pod uwagę art. 125 § 1 Op, iż organy

157 podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie

158 najprostszymi środkami prowadzącymi do ich załatwienia, organ kontroli skarbowej

159 mając możliwość zakończenia sprawy w wyznaczonym terminie - zakończył

160 postępowanie kontrolne wydając decyzję [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie

161 określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na

162 następny okres rozliczeniowy za maj 2005 r.

163 Dodatkowo wskazał, iż w trakcie postępowania odwoławczego Dyrektor Izby

164 Skarbowej w W. postanowieniem z [...] marca 2011 r. nr [...] i z [...] lipca 2011 r. nr [...] wezwał Skarżącą do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego. Spółką nie skorzystała jednak z przysługującego jej prawa.

165 W przedmiocie wniosków dowodowych zgłoszonych przez Skarżącą na etapie

166 postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Skarbowej w W. podał, iż

167 postanowieniem z [...] lipca 2011 r. nr [...] odmówił uwzględnienia ww. wniosków i uzasadnił zajęte w nim stanowisko.

168 Skarżąca nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożyła skargę do

169 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., w której wniosła o uchylenie

170 w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz poprzedzającej ją decyzję Dyrektora izby Skarbowej w W..

171 Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

172 1) art. 123 § 1, w zw. z art. 200 § 1 Op w zw. art. 31 ust. 1 uks poprzez

173 niewyznaczenie Spółce ponownego terminu na zapoznanie się z całym materiałem

174 dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz uniemożliwienie stronie tym samym

175 możliwości wypowiedzenia się w sprawie bezpośrednio przed wydaniem decyzji,

176 2) art. 1 80 § 1, w zw. z art. 188 Op w zw. art. 31 ust. 1 uks poprzez

177 nieprzeprowadzenie wszystkich dowodów zawnioskowanych przez Skarżącą dla

178 wykazania istotnych dla wyniku sprawy okoliczności,

179 3) art. 122, w zw. z art. 187 § 1 Op w zw. art. 31 ust. 1 uks poprzez brak

180 podjęcia przez organ starań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego

181 sprawy, a to ze względu na brak zebrania całego materiału dowodowego i jego

182 wnikliwego rozpatrzenia.

183 4) art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, zw. z § 14 ust. 2 pkt 4 lit a

184 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania

185 niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970)

186 dalej: "rozporządzenie" poprzez przyjęcie, że faktura VAT wystawiona przez F.

187 Sp. z o.o. dla Skarżącej jako dokumentująca rzekomo czynność, która nie została

188 dokonana, nie stanowi podstawy do obniżenia podatku VAT należnego o wartość

189 podatku naliczonego w tej fakturze, podczas gdy w rzeczywistości czynność ta

190 została wykonana dla Spółki.

191 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej

192 oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

193 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

194 W ocenie Sądu nie zachodzą pozytywne przesłanki do uznania skargi za

195 zasadną.

196 Na wstępie wskazać należy, iż wzorzec kontroli sprawowanej przez sądy

197 administracyjne został określony w art. 184 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 i 2

198 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153,

199 poz. 1269, ze zm). Zgodnie z tymi przepisami sądy administracyjne sprawują

200 kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle art. 3 ustawy z dnia 30

201 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z

202 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują

203 kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

204 Ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa

205 materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym

206 podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem

207 przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy może

208 skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji - art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

209 Oznacza to także, iż niewłaściwe zastosowanie przepisów materialnoprawnych

210 każdorazowo pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego sprawy

211 opartymi o właściwie ustaloną hipotezę badanej normy prawnej.

212 Podkreślić należy, odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze

213 dotyczących naruszenia przepisów proceduralnych, że w trakcie postępowania

214 organy podatkowe mają obowiązek podejmować niezbędne działania w celu

215 dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy zgodnie z

216 zasadą ogólną postępowania wyrażoną w art. 122 ustawy z 29 sierpnia 1997 r.

217 Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), zwaną

218 zasadą prawdy materialnej, gdyż ustalenie stanu faktycznego sprawy jest

219 niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania norm prawa materialnego, co

220 wiąże się z kolei z realizacją zasady praworządności wyrażonej w art. 120 Ordynacji

221 podatkowej. Te normy ogólne mają odzwierciedlenie w szczegółowych przepisach

222 procesowych między innymi w art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, których

223 istotne naruszenie zarzuca skarżąca w skardze. Zgodnie z tymi przepisami organ

224 podatkowy winien podejmować określone czynności procesowe mające na celu

225 zebranie całego materiału dowodowego i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały

226 materiał dowodowy, a następnie na tle całokształtu ustalonych faktów ocenić, czy

227 dana okoliczność została udowodniona. Natomiast zasada swobodnej oceny

228 dowodów oznacza, że organ podatkowy według swej wiedzy, doświadczenia oraz

229 wewnętrznego przekonania, ocenia wartość dowodową poszczególnych środków

230 dowodowych oraz wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności

231 (zob. wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 1997 r., III SA 150/96, niepubl.). Wszechstronne

232 rozważenie zebranego materiału wiąże się z koniecznością uwzględnienia

233 wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu oraz wszystkich

234 okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych środków

235 dowodowych, mających znaczenie dla ich mocy i wiarygodności.

236 Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd nie

237 utracił z pola widzenia faktu, iż została ona wydana po przeprowadzeniu kontroli w

238 zakresie sprawdzenia u Skarżącej rzetelności deklarowanych podstaw

239 opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i

240 usług. W trakcie kontroli podatkowej przeprowadzonej u Skarżącej stwierdzono, iż

241 Spółka odliczając w kwietniu 2005 r. podatek naliczony z faktury nr [...] z dnia

242 11 kwietnia 2005 r. wystawionej przez Sp. z o. o. F., dokonała zawyżenia

243 podatku naliczonego za wskazany okres. W konsekwencji powyższego Dyrektor

244 Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w dniu [...] grudnia 2010 r. wydał będącą

245 przedmiotem skargi decyzję nr [...], w której za kwiecień 2005 r. określił kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości 4.428 zł. Tymczasem

246 Skarżąca dokonując rozliczenia podatku od towarów i usług za ww. okres

247 uwzględniła kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy wykazaną w

248 deklaracji podatkowej za kwiecień 2005 r. w wysokości 2.172 zł, z kolei w deklaracji

249 podatkowej VAT-7 za maj 2005 r. Spółka wykazała kwotę do przeniesienia na

250 następny okres rozliczeniowy w wysokości 2.728 zł.

251 W świetle powyższego organ pierwszej instancji wydając decyzję będącą

252 przedmiotem niniejszego postępowania zobowiązany był uwzględnić rozliczenie

253 dokonane w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. za kwiecień

254 2005 r. Mimo zatem, że przeprowadzona u Skarżącej kontrola za maj nie wykazała

255 nieprawidłowości np. w postaci tzw. pustych faktur, to na rozliczenie w podatku od

256 towarów i usług za ten miesiąc wpływ ma stwierdzenie nieprawidłowości w

257 rozliczeniu za miesiąc poprzedni, tj. kwiecień. Rozstrzygnięcie to znajduje jurydyczną

258 podstawę w art. 21 § 3a O.p. Zgodnie z tym przepisem jeżeli w postępowaniu

259 podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że kwota zwrotu podatku lub kwota

260 nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku od

261 towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje

262 decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku

263 naliczonego nad należnym. W niniejszej sprawie wydanie zaskarżonej decyzji, tak

264 jak decyzji ją poprzedzającej było konsekwencją postępowania podatkowego za

265 miesiąc poprzedni, tj. za kwiecień 2005 r.

266 W kontekście zarzutów skargi zaznaczyć, że o ich bezzasadności w niniejszej

267 sprawie decydują zatem konstrukcyjne elementy podatku o towarów i usług,

268 powodujące, że na rozliczenie w danym miesiącu wpływ może wywierać wynik

269 rozliczenia z miesiąca poprzedzającego.

270 Efekt postępowania podatkowego dotyczącego kwietnia 2005 r. w postaci

271 określenia prawidłowej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za ten

272 miesiąc i - co za tym idzie - uznanie na błędnej nadwyżki do przeniesienia na

273 następny miesiąc w miejsce wykazanej przez podatnika za kwiecień 2005 r. w

274 wysokości 2.172 zł. stanowił jedyną przesłankę do wydania zaskarżonej decyzji oraz

275 poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Rzutowało to na zmniejszenie wykazanej

276 przez podatnika w deklaracji za maj 2005 r. nadwyżki z poprzedniego miesiąca. To z

277 kolei obligowało organ do wydania zaskarżonej decyzji w wykonaniu dyspozycji art.

278 21 § 3a O.p.

279 Inaczej niż miało to miejsce w odniesieniu do np. miesiąca kwietnia 2005 r. nie

280 ustalono nieprawidłowości wynikających z uczynienia przez skarżącego podstawą do

281 rozliczenia podatkowego faktur nie stwierdzających - w ocenie organu -

282 rzeczywistych transakcji. Wobec tego zarzuty skarżącego dotyczące błędnego - jego

283 zdaniem - ustalenia, że zawierane przez niego transakcje nie rodziły prawa do

284 odliczenia podatku, spowodowane nierzetelnym postępowaniem podatkowym, nie

285 mogą odnieść zamierzonego skutku wobec miesiąca maja 2005 r. Za takim

286 stanowiskiem przemawia również odrębność decyzji podatkowych za poszczególne

287 miesiące. Mimo, że decyzja dotycząca maja stanowi pochodną decyzji za kwiecień,

288 to jednak są one samodzielnymi aktami pod względem procesowym. Decyzja

289 podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej w W. odnosząca się do kwietnia 2005

290 r. i obowiązująca w dacie wydawania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej

291 w W. z [...] września 2011 r. nr [...] (a taki stan Sąd bierze pod uwagę oceniając zaskarżony akt) nie podlega ocenie w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach skargi, której

292 petitum kwestionuje decyzję dotyczącą maja 2005 r. Tym samym ogranicza to zakres

293 kognicji Sądu w niniejszym postępowaniu do maja 2005 r., powodując, że poza

294 zakresem oceny Sądu pozostają wywodzone przez Skarżącą zarzuty dotyczące

295 postępowania dowodowego, tj. nieprzeprowadzenia wszystkich dowodów

296 zawnioskowanych przez Skarżącą dla wykazania istotnych dla wyniku sprawy

297 okoliczności wpływających na przyjęcie, że faktura VAT wystawiona przez F.

298 Sp. z o.o. dla Skarżącej jako dokumentująca rzekomo czynność, która nie została

299 dokonana, nie stanowi podstawy do obniżenia podatku VAT należnego o wartość

300 podatku naliczonego w tej fakturze, podczas gdy w rzeczywistości czynność ta

301 została wykonana dla Spółki.

302 Z kolei uwzględnienie rozliczenia podatkowego dokonanego przez organ za

303 poprzedni miesiąc tj. kwiecień 2005 r. odpowiada wyżej wskazanym wymogom

304 prowadzenia postępowania podatkowego.

305 Na marginesie stwierdzić trzeba, iż wskazane przez Skarżącą zarzuty dotyczą

306 spraw rozliczeń w podatku od towarów i usług za inne miesiące, a decyzje ich

307 dotyczące stanowią przedmiot odrębnych postępowań przed Wojewódzkim Sądem

308 Administracyjnym w Warszawie.

309 Odnosząc się do kwestii przedawnienia stwierdzić należy, że prawidłowe jest

310 twierdzenie organu, że pomimo upływu okresu wskazanego w art. 70 § 1 O.p.

311 możliwym jest orzekanie w przedmiocie kwoty do przeniesienia na następny miesiąc,

312 bowiem bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od

313 towarów i usług uległ zawieszeniu w dniu 7 grudnia 2010 r.

314 W aktach sprawy (k-15 akt administracyjnych) znajduje się postanowienie

315 Prokuratora Prokuratury Rejonowej K. z dnia 7 grudnia 2010 r. o

316 wszczęciu dochodzenia Skarbowego w sprawie między innymi podawania

317 nieprawdy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, w

318 okresie od lutego 2005 do 25 stycznia 2006 w deklaracjach VAT-7 za miesiące od

319 stycznia 2005 do grudnia 2005 składanych przez podatnika podatku VAT tj. firmę:

320 "B." sp. z o.o. do [...] Urzędu Skarbowego w K., posługiwania się w tym czasie fakturami wystawionymi w nierzetelny sposób oraz nierzetelnego prowadzenia ewidencji na potrzeby podatku VAT za 2005 r. na skutek zawyżenia wysokości podatku naliczonego VAT, w szczególności o podatek wynikający z faktur VAT nie dokumentujących rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, wystawionych w nierzetelny sposób i narażenia tym Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku VAT za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. na wskazane w postanowieniu kwoty.

321 Zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. zdarzeniem prawnym powodującym zawieszenie

322 biegu przedawnienia jest wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo

323 skarbowe lub wykroczenie skarbowe związane z niewykonaniem tego zobowiązania.

324 Dla zawieszenia biegu terminu przedawnienia istotna jest zatem data wszczęcia

325 postępowania w sprawie związana z niewykonaniem tego zobowiązania i to z dniem

326 wszczęcia tego postępowania następuje skutek określony w ww. przepisie. Ściślej

327 ujmując, to z dniem wydania postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie o

328 przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe związane z niewykonaniem tego

329 zobowiązania następuje zawieszenie biegu przedawnienia. Stosownie do art. 303

330 k.p.k. w związku z art. 113 § 1 k.k.s. datą wszczęcia postępowania w sprawie o

331 przestępstwo (wykroczenie) skarbowe jest data wydania postanowienia o wszczęciu

332 śledztwa lub dochodzenia.(por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

333 29 września 2011 r., sygn. akt I FSK 1421/10) Jednocześnie należy zauważyć, iż

334 Osoba prawna działa poprzez swoje organy. W roku 2005, którego dotyczy

335 zaskarżona decyzja, Prezesem jednoosobowego zarządu Spółki był T.

336 J., któremu w dniu 10 grudnia 2010 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w

337 K. postawił zarzuty popełnienia licznych przestępstw w ramach

338 zorganizowanej grupy przestępczej w tym przestępstw skarbowych ,w okresie od 1

339 stycznia 2005 r. do 25 stycznia 2006 r., a w szczególności przestępstw z art.56 §

340 2kks, art.62 § 2 kks, art.61§ 1 kks w zw. z art.7§1 kks, w zw. z art. 6 § 2kks i w zw. z

341 art.9 § 3 kks w zw. z art.37§ 1 pkt 2 i 5 kks polegających na tym, że jako Prezes

342 jednoosobowego zarządu firmy "B." Sp. z o.o. zajmując się

343 sprawami gospodarczymi tego podatnika, dopuścił do posługiwania się fakturami

344 VAT wystawionymi w nierzetelny sposób, do nierzetelnego prowadzenia ewidencji na

345 potrzeby podatku VAT i w konsekwencji podał nieprawdę w deklaracjach VAT-7

346 złożonych przez "B." Sp. z o.o. do drugiego Urzędu Skarbowego w K. za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r., na skutek zawyżenia w tych deklaracjach wysokości podatku naliczonego, z faktur wystawionych między innymi przez "T." Sp. z o.o., "F." Sp. z o.o., R.

347 S. "R.". Postanowienie Prokuratury Okręgowej w K. z

348 dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt [...] o zmianie i uzupełnieniu

349 postanowienia o przedstawieniu zarzutów z dnia 21 stycznia 2009 r. i z dnia 23

350 kwietnia 2010 r. i z dnia 12 października 2010 r. o sygn. akt [...] dotyczących

351 podejrzanego T. J. (k-1268 -1273 akt podatkowych), tj. o

352 postawieniu zarzutów łącznie w zakresie przestępstw skarbowych zostało ogłoszone

353 T. J. w dniu 10 grudnia 2010 r. przez Prokuratora Prokuratury

354 Okręgowej w K.. Zdarzenie to T. J. poświadczył własnoręcznym

355 podpisem w tym samym dniu (k-1273 akt podatkowych). Dyrektor Izby Skarbowej w

356 W. postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] (k-1276 akt podatkowych) włączył wymienione wyżej postanowienie do akt sprawy. Z powyższego wynika, iż w rozpoznawanej sprawie dochodzenie wszczęte w stosunku do Spółki B. Sp. z o.o. w przedmiocie przestępstw skarbowych, w dniu 10 grudnia 2010 roku stało się postępowaniem nie tylko w sprawie, ale i co do osoby i z ta datą podatnik dowiedział się, że toczy się przeciwko niemu postępowanie karne skarbowe, a więc przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

357 Sąd mając na uwadze powyższe, nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie

358 jakichkolwiek błędów w ustaleniu stanu faktycznego przez organy podatkowe, nie

359 znalazł tak naruszeń przepisów proceduralnych, jak i materialnoprawnych.

360 Konkludując, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, zatem mając na

361 uwadze powyższe na mocy art. 151 ustawy P.p.s.a. skargę należało oddalić.