Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2005 r., III SA/Wa 2253/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2005 r., III SA/Wa 2253/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędzia WSA Dariusz Dudra, Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Protokolant Karolina Zawadzka, po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2005 r. sprawy ze skargi R.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości należnego zwrotu podatku dochodowego za 1998 rok 1. Uchyla zaskarżoną decyzję; 2. Stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 100,- zł (sto złotych, zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Uzasadnienie

2 III SA/Wa 2253/04

UZASADNIENIE

3 Decyzją z dnia [...] września 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 220 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. Nr 137, poz. 926, ze zm.) w związku z art. 9 ust.1, 14 ust. 2 pkt 8, art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz.U. z 1993 r., Nr 90, poz. 416 ze zm. ) po rozpatrzeniu odwołania R. W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2004 r. w sprawie określenia wysokości należnego zwrotu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1998.

4 Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji , że skarżący zaniżył przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, bowiem nie zaliczył do przychodów z tej działalności wartości nieodpłatnych świadczeń uzyskanych w związku z korzystaniem z telefonu stacjonarnego należącego do PZU [...] Spółka z o.o. w W. Organ uznał za prawidłowe ustalenia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, że telefon stanowiący własność Spółki był wykorzystywany przez skarżącego, przy czym opłaty związane z korzystaniem z telefonu ponosiła Spółka . Organ zauważył , że w zaskarżonej decyzji nieprawidłowo został przywołany art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazał, że przepisem właściwym

5 III SA/Wa 2253/04

6 jest art. 14 ust. 2 pkt 8 przywołanej ustawy, z tym, że w ocenie organu uchybienie to nie skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

7 W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. W. zarzucił nieważność decyzji Urzędu Kontroli Skarbowej w W. oraz decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. Zdaniem skarżącego, organy kontroli skarbowej do dnia [...] sierpnia 2004 r. nie były uprawnione do wszczęcia i prowadzenia postępowania podatkowego, prawo w tym zakresie przysługiwało wyłącznie organom podatkowym. Dopiero zmiana przepisu art. 31 ust. 2 pkt 1, 2, 3 i 4 ustawy o kontroli skarbowej przyznała organom kontroli skarbowej uprawnienie do wszczęcia i prowadzenia postępowania podatkowego. Skarżący podniósł, że wydanie w dniu [...] stycznia 2004 r. decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nastąpiło z naruszeniem przepisów o właściwości, skutkującym nieważnością decyzji. Ponadto zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych i nieprawidłową ocenę dowodów, przez przyjęcie, iż nieodpłatnie korzystał z telefonu stacjonarnego będącego własnością PZU [...] Spółka z o.o. oraz przewlekłość postępowania.

8 Wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.

9 III SA/Wa 2253/04

10 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

12 Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ), powoływaną dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to konieczność ustalenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy.

13 Rozpoznając sprawę, w pierwszej kolejności należało zatem rozważyć zarzut nieważności decyzji. Skarżący wskazał jako podstawę nieważności, naruszenie przez organy przepisów o właściwości; zdaniem skarżącego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej nie był organem uprawnionym do wydania decyzji w przedmiocie zobowiązania podatkowego.

14 W ocenie Sądu zarzut ten należy uznać za niezasadny. Przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej ( tj. Dz.U. z 1999 r. Nr 54, poz.

15 III SA/Wa 2253/04

16 572, ze zm. ) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, przewidywały w art. 24 ust. 1 pkt 1 kompetencję organów kontroli skarbowej do wydawania decyzji w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, gdy ustalenia dotyczą podatków , których określenie lub ustalenie należy do właściwości naczelników urzędów skarbowych oraz podatku akcyzowego.

17 Art. 31 ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej zawierał wyjaśnienie użytych w ustawie pojęć: organu kontroli skarbowej, inspektora kontroli skarbowej, postępowania kontrolnego, w nawiązaniu do ustawowych pojęć Ordynacji podatkowej, której odpowiednie zastosowanie do postępowania kontrolnego, prowadzonego w trybie ustawy o kontroli skarbowej, przewidywał art. 31 ust. 1. Wprowadzona przepisem art. 10 pkt 12 lit. b ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie gospodarczej ( Dz.U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1808 ) zmiana art. 31 ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej, na którą powołuje się skarżący, nie zawiera nowych unormowań w zakresie kompetencji organów kontroli skarbowej, lecz stanowi wyłącznie zmianę redakcyjną tego przepisu.

18 Z powyższych względów należy stwierdzić, że kompetencje organów kontroli skarbowej wynikały z upoważnienia ustawowego, a zatem zarzut wydania decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości należało uznać za

19 III SA/Wa 2253/04

20 niezasadny.

21 Decyzja Izby Skarbowej została wydana z naruszeniem prawa , jakkolwiek nie w sposób wskazany przez R. W.

22 Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję, w której organ pierwszej instancji określił wysokość należnego zwrotu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1998 w kwocie [...] zł zamiast zeznanego zwrotu w kwocie [...] zł. Przepis art. 21 ust. 3 Ordynacji podatkowej przewiduje, że w przypadku, gdy organ podatkowy stwierdzi, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wskazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego . Uszczegółowieniem tej normy jest przepis art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz.U. z 1993 r., Nr 90, poz. 416 , ze zm. ) , który stanowi, że podatek dochodowy wynikający z zeznania podatkowego jest podatkiem należnym od dochodów podatnika uzyskanych w roku podatkowym, chyba że właściwy organ podatkowy, lub właściwy organ kontroli skarbowej, wyda decyzję , w której określi inną wartość podatku. Wskazane przepisy nie przewidują uprawnień organu do określenia wysokości należnego zwrotu podatku.

23 Decyzja określająca wysokość zobowiązania jest decyzją deklaratoryjną, stwierdzającą powstanie w przeszłości zobowiązania podatkowego, na skutek

24 III SA/Wa 2253/04

25 zaistnienia zdarzenia, z którym prawo łączy powstanie zobowiązania.

26 Decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej została zatem wydana z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów. Dyrektor Izby Skarbowej jako organ odwoławczy, stosownie do treści art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, orzeka o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji, gdy stwierdzi, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Ocena prawidłowości decyzji winna być dokonana z uwzględnieniem wszystkich przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie. Podnieść należy, że istota postępowania odwoławczego, nie ogranicza się do kontroli zarzutów w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji, lecz obowiązkiem organu odwoławczego jest ponowne rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji merytorycznej. Utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, mimo wskazanej sprzeczności z dyspozycją art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 21 ust. 3 Ordynacji podatkowej, stanowi naruszenie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Organ winien ponownie rozpatrzyć odwołanie i wydać decyzję zgodną z powołanymi wyżej przepisami.

27 Nie jest uzasadniony zarzut skarżącego kwestionujący prawidłowość ustalenia wysokości przychodów z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się również

28 III SA/Wa 2253/04

29 wartość otrzymanych świadczeń naturze i innych nieodpłatnych świadczeń obliczonych zgodnie z art. 12 ust. 2, 3 i 3 a.

30 W toku postępowania organy podjęły wszelkie działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy. Stosownie do art. 181 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 31 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej, włączyły do postępowania materiały zgromadzone w toku postępowania karnego – zeznania świadków. Zeznania świadków, dokumenty – faktury wystawione dla Spółki, w powiązaniu z niekwestionowanym przez skarżącego faktem korzystania przez niego w czasie prowadzenia działalności gospodarczej, z pomieszczenia Spółki, w której znajdował się telefon, pozwalały na ocenę , że R. W. nieodpłatnie korzystał z telefonu , koszty eksploatacji którego ponosiła Spółka. Ocena ta nie narusza określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej zasady swobodnej oceny dowodów, zgodnie z którą organ prowadzący postępowanie dowodowe, przy ocenie wiarygodności zgromadzonych dowodów, nie jest ograniczony żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych rodzajów dowodów, dokonuje oceny w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na zebranym materiale dowodowym. Dla oceny dowodów nie bez znaczenia jest pismo R. W. , będące wyjaśnieniem do protokołu kontroli skarbowej z dnia [...] sierpnia 2003 r., w którym przyznał , że w trakcie realizacji

31 III SA/Wa 2253/04

32 zlecenia nie miał świadomości , że korzystanie z telefonu zleceniodawcy jest

33 przychodem podatnika.

34 Obliczając wysokość przychodów organ pierwszej instancji uwzględnił wyłącznie wartość faktur obciążających koszty Spółki oraz ilość potencjalnych użytkowników telefonu.

35 Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej - przewlekłości postępowania - Sąd stwierdził, że organy stosownie do art. 140 Ordynacji podatkowej informowały stronę o przyczynach nie załatwienia sprawy w terminie. Przyczyny te były związane z koniecznością doręczania pism za pośrednictwem Naczelnika Aresztu Śledczego. Podnieść należy, że skarga dotyczy decyzji wymiarowej, na wymiar podatku nie ma wpływu czas trwania postępowania , lecz spełnienie przesłanek prawa materialnego. Z tych względów zarzut naruszenia art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej, nie może być oceniany jako naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

36 Z powyższych powodów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.