Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2013 r., III SA/Wa 1941/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2013 r., III SA/Wa 1941/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi U. GmbH z siedzibą w Austrii na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz U. GmbH z siedzibą w Austrii kwotę 5.600 zł (słownie: pięć tysięcy sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Pełnomocnik Skarżącej – dor. pod. K. M., pismem z 17 maja 2012r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] maja 2012 r. w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego.

3 Pismem z 14 stycznia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. poinformował Sąd, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", uwzględnił ww. skargę w całości i tym samym uchylił w całości decyzję organu I i II instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uwzględnienie skargi nastąpiło w decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. wydanej [...] grudnia 2012 r.

4 Powyższa decyzja, uwzględniająca skargę, została doręczona Skarżącej 2 stycznia 2013 r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Dyrektor Izby Celnej w W. w wydanej [...] grudnia 2012 r. decyzji uczynił. Z chwilą jej doręczenia Skarżącej, przestał istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] maja 2012 r.

7 Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.

8 Wobec powyższego postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji.

9 Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. należy zaliczyć kwotę 2.000 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego określonego zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego w wysokości 3.600 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 i ust. 2 oraz § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagradzania za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnym oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153).

10 W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak było podstaw do zasądzenia opłaty za czynności doradcy podatkowego w wysokości przewyższającej stawkę minimalną. Nie przemawiał za tym w szczególności nakład pracy pełnomocnika Skarżącej, który nie odbiegał od przeciętnego, a w zasadzie ograniczał się jedynie do sporządzenia skargi. Zauważenia także wymaga, że treść niniejszej skargi pokrywa się z treścią innych tożsamych skarg wniesionych do tut. Sądu przez pełnomocnika Skarżącej. Ponadto umorzenie postępowania w trybie autokontroli organu ma niewątpliwie wpływ na wysokość stawki określonej wg przepisów ww. rozporządzenia. Wskazać bowiem należy, że nakład pracy pełnomocnika przy umorzeniu postępowania jest mniejszy niż w przypadku rozstrzygania sprawy na rozprawie (por. postanowienie NSA z 29 września 2010 r., II FZ 407/10 i przywołane w nim postanowienie NSA z 17 marca 2009r., I GZ 3/09).

11 Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 54 § 3 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.