Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2019 r., III SA/Wa 172/19
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2019 r., III SA/Wa 172/19
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim – Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. reprezentowanego przez kuratora M. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2018r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
2 Skarżący R. G., reprezentowany przez opiekuna prawnego M. G., wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (Dyrektor IAS) z [...] grudnia 2018r. o pozostawieniu zażalenia bez rozpatrzenia.
3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
4 Sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
5 Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z art. 52 § 2 P.p.s.a. wynika, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
6 W sprawie przedmiotem skargi jest ww. postanowienie Dyrektora IAS pozostawiające wniesione zażalenie bez rozpatrzenia. W myśl natomiast art. 169 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018r., poz. 800 ze zm.; dalej: "O.p.") organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie. Stosownie do art. 221 § 1 w zw. z 239 O.p. właściwym od rozpoznania zażalenia od powyższego postanowienia jest Dyrektor IAS. Sąd odnotowuje, że w ww. postanowieniu Dyrektora IAS zawarto prawidłowe pouczenie o trybie i sposobie zaskarżenia ww. postanowienia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W..
7 Sąd, mając powyższe na względzie, ocenił, że wniesiona w sprawie skarga była niedopuszczalna. Dotyczyła bowiem postanowienia Dyrektora IAS, od którego Skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia do tego samego Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.
8 Sąd był więc zobowiązany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.